Chapters: Ch 1 · Ch 2 · Ch 3 · Ch 4 · Ch 5 · Ch 6 · Ch 7 · Ch 8 · Ch 9 · Ch 10 · Ch 11
ಹತ್ತನೇ ಪಸುಗೆ — ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು
10.1 ಮುನ್ನೋಟ
ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಆಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಇವೆರಡೂ ತುಂಬಾ ತೊಡಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು. ಮಾತನಾಡಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಿದುಳು ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಉಲಿಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಸುಳಿವುಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಯ ನರಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ಈ ಸುಳಿಗವುಳಿಗನುಸಾರ ವಾಗಿ, ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಾಲಿಗೆ, ತುಟಿಗಳು, ದವಡೆ, ಮೆದು ಅಂಗುಳ, ಉಲಿಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲಾದುವು ಚಲಿಸಿ, ಮಿದುಳು ಬಯಸಿರುವ ಉಲಿಗಳು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಂತಹದೇ ತೊಡಕಾದ ಕೆಲಸ. ಕಿವಿಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಉಲಿಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದವುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಸಪ್ಪಳಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸ ಬೇಕು, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನ್ನು ಪದಗಳಾಗಿ, ಪದಕಂತೆ ಗಳಾಗಿ, ತುಂಡುಸೊಲ್ಲುಗಳಾಗಿ, ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲುಗಳಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಆಡುಗನು ತನಗೆ ಏನನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲೂ ಹಲವು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆ ಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುವು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿ, ಒಂದು ಉಲಿಯ ಬದಲು ಬೇರೊಂದು ಉಲಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದು; (ನಾಯಿ ಎನ್ನುವ ಬದಲು ದಾಯಿ ಎನ್ನಬಹುದು); ಒಂದು ಉಲಿ ಬಿಟ್ಟೇ ಹೋಗಬಹುದು; ಉಲಿಗಳ ಜಾಗ ಬದಲಿಹೋಗಬಹುದು (ಪದದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಉಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಬರಬಹುದು). ಪದಗಳಿಗೆ ಪದರೂಪ
ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು
ಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಪದಕಂತೆಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲು ಗಳಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಆಡುಗರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೇಳುಗರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇಲ್ಲವೇ ಉಂಟಾಗುವ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಮಾತಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದಾಗಿ, ಅವರು ಮಾತನಾಡುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾಯಿಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮಾಜಿಸಲಾರದಂತಹವು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವನ್ನೂ ಉಲಿಯರಿಮೆಯ ಇಲ್ಲವೇ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ನೆರವಿನಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಹತೋಟಿಗೆ ತರಲು ಬರುತ್ತದೆ.
ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯವೆಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸ ಬಹುದು: ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ, ಎಂದರೆ ಮಾತು ಕಲಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ತೊಂದರೆಗಳು ಮೊದಲನೇ ಬಗೆಯವು; ಇವನ್ನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಬಹುದು. ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ, ಮಿದುಳಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದುದರಿಂದಾಗಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಕಾರಣ ಗಳಿಂದಾಗಿ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಎರಡನೇ ಬಗೆಯವು; ಇವನ್ನು ಬಳಕೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಬಹುದು. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವಲ್ಲೂ ಉಲಿಯರಿಮೆ ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಗಳ ತಿಳಿವು ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
10.2 ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು
ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಮಾತನ್ನು ಒಂದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಬೇಗನೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತುಸು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳೂ ಮೂರು- ನಾಲ್ಕು ವರ್ಶ ದಾಟುವಶ್ಟರಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಯಿದೆಯೆಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು.
ಇಂತಹ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ದಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಲ್ಲದೆ, ಸಾಕಶ್ಟು ಬುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಜಾಣ್ಮೆಗಳಿರುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಗಳು ಯಾಕೆ ಕಾಣಿಸು
ತ್ತವೆಯೆಂಬುದೇ ಇನ್ನೂ ಗೊತ್ತಾಗಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಯಿದೆಯೆಂಬುದು ಅವರು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯತೊಡಗಿ ಕೆಲವು ವರ್ಶಗಳಾಗುವ ವರೆಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಓದು-ಬರಹಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾದಾಗ, ಈ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳತೊಡಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆ ಕಾರಣ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಯ್ದು ಬಗೆಯವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಹೇಳಬಹುದು: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕಿವಿ ಕೇಳಿಸದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅಂತಹ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತಿನ ನುಡಿಯ ಬದಲು ಸನ್ನೆನುಡಿಯನ್ನು ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು. ಈ ನುಡಿ ಮಾತಿನ ನುಡಿಯಶ್ಟೇ ಕಸುವುಳ್ಳ ನುಡಿಯೆಂಬುದು ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಅರಕೆ(ಸಂಶೋದನೆ)ಗಳಿಂದ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸನ್ನೆನುಡಿಯನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ ಕಲಿತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಅದರ ಮೂಲಕ ಮಾತಿನ ನುಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬರಹಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸುಳುವಾಗಿ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಓದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳು ಪದಗಳನ್ನು ಬರಿಗೆಗಳಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಉಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಾವಾಗಿಯೇ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬಾರದಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಓದುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆಹೋಗಬಲ್ಲರು.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಉಗ್ಗುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ತೊಂದರೆ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅದು ದೊಡ್ಡವರಾದಾಗಲೂ ಉಳಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಂತಹವರಿಗೆ ಮಾತನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರಿಸಲು ಕಲಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಈ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.
ಅಯ್ದನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ತಾವು ಬಳಸ ಬೇಕಾಗುವ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವು ದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರು ಈ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಬಗೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಪ್ಪುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು.
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಎಂತಹವು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಉಲಿಯರಿಮೆ ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಗಳ ತಿಳಿವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬಲ್ಲೆವು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾ
10.2.1 ಕಿವಿ ಕೇಳಿಸದ ಮಕ್ಕಳು
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಿವಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಅವರು ಮಾತಿನ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಬೀಳಬಹುದು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವರು ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ತಾವಾಗಿಯೇ ಮಾತನ್ನು ಕಲಿಯತೊಡಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಆ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವಂತಹ ದೊಡ್ಡವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವ ಅಳವು ಅವರಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮಾತ ನಾಡುತ್ತಿರುವ ಮೂಲಕ, ಇಲ್ಲವೇ ಅವರ ಕಿವಿಗೆ ಮಾತು ಕೇಳಿಸುವ ಉಪಕರಣ ವನ್ನು ತೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಈ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಏನೂ ಕೇಳಿಸದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆ ರೀತಿ ಮಾತನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಏನೂ ಕೇಳಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತಿನ ಬದಲು ಅವರದೇ ಆದ ಸನ್ನೆನುಡಿಯನ್ನು ತಾವಾಗಿಯೇ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸನ್ನೆನುಡಿಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಬೇರೆ ಜನರ ನಡುವೆ ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ತಾಯ್ನುಡಿಯನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲೇನೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಅಂತಹ ನುಡಿಯನ್ನು ತಾವಾಗಿಯೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಯ್ನುಡಿಯನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಸಮಯ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಸನ್ನೆನುಡಿ ಬರಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸನ್ನೆನುಡಿಯನ್ನು ಬಳಸಬಲ್ಲವರ ಮತ್ತು ಅದರ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬಲ್ಲವರ ನೆರವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಿವುಡರು ಬಳಸುವ ಈ ಸನ್ನೆನುಡಿಗೆ ಮಾತಿನ ನುಡಿಯಂತಹದೇ ಕಸುವಿದೆ. ಮಾತಿನ ನುಡಿಯ ಉಲಿಗಳ ಹಾಗೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಸನ್ನೆಗಳಿಗೂ ನೇರವಾದ ಹುರುಳಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸನ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಹುರುಳಿರುವ ಸನ್ನೆಪದಗಳನ್ನು ಸನ್ನೆನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಮಾತಿನ ನುಡಿಯ ಹಾಗೆ ಸನ್ನೆನುಡಿಯಲ್ಲೂ ತುಂಬಾ ತೊಡಕು ತೊಡಕಾದ ಸಾವಿರಾರು ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಕಟ್ಟಲೆಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಎಂತಹ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸನ್ನೆನುಡಿಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅಮೆರಿಕಾದ ಸನ್ನೆನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಪದ, ಎಸಕಪದ, ಪರಿಚೆಪದ ಮೊದಲಾದ ಸನ್ನೆಪದಗಳಿದ್ದು, ಅವಕ್ಕೆ ಸರಿತದ (ಚಲನೆಯ) ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಾಗು ತ್ತದೆ. ಅದರ ಎಸಕ(ಕ್ರಿಯಾ)ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗರನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು, ಅವರ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು ಮೊದಲಾ ದುವೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಅಮೆರಿಕಾದ ಈ ಸನ್ನೆನುಡಿ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ನಶ್ಟೇ ಕಸುವಿರುವ ನುಡಿಯಾದರೂ ಅದರ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಗಿಂತ ತೀರ ಬೇರಾಗಿದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅದರ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಬಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುವ ಬಗೆಗಿಂತ ಬೇರಾಗಿದೆ. ಅದರ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಯ ವನ್ನು ಮೊದಲು ಸೂಚಿಸಿ, ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಆಮೇಲೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೊಲ್ಲು ಮನೆ, ನಾನು ಹೋಗು ತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದರ ಹಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಸೊಲ್ಲು ಹಣ್ಣು, ನಾನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದರ ಹಾಗಿರಬಹುದು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಶಯವನ್ನು (ಮನೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ಎಂಬವುಗಳನ್ನು) ಮೊದಲು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವುದನ್ನು ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು.
ಸನ್ನೆನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಯ್ಸನ್ನೆ, ಕಣ್ಣುಸನ್ನೆ, ಹುಬ್ಬುಗಳ ಕುಣಿತ, ತುಟಿಗಳ ಸರಿತ (ಚಲನೆ), ತಲೆಯ ಸರಿತ, ನಿಲ್ಲುವ ಬಗೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಸನ್ನೆಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಪದ, ಪದಕಂತೆ, ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
10.2.2 ಉಲಿಯ ತೊಂದರೆಗಳು
ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಮಾತು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಕಾರದ ಬದಲು ಗಕಾರ ಇಲ್ಲವೇ ತಕಾರ ಬರಬಹುದು, ಲಕಾರ ಇಲ್ಲವೇ ರಕಾರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಡದಿರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಪದ ಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ ಕೆಲವು ಉಲಿಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇವೆಲ್ಲ ಅವರ ಕಲಿಕೆಯ ಹಂತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ, ಅಶ್ಟೆ. ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ, ಈ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅವರು ತಾವಾಗಿಯೇ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ವರ್ಶ ಕಳೆದ ಮೇಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ, ಅವರಲ್ಲಿ ಉಲಿಯ ತೊಂದರೆ ಯಿದೆಯೆಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳು ಅಯ್ದು ವರ್ಶವಾದಾಗಲೂ ಮೂರು ವರ್ಶದ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳಿ ಅಬ್ಯಾಸವಾದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಳಿದವರಿಗೆ ಅವರ ಮಾತು ಗೊತ್ತಾಗದಿರ ಬಹುದು.
ಉಲಿಯ ತೊಂದರೆ ಹಲವು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು: ಉಲಿ ಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ನಾಲಿಗೆ, ತುಟಿಗಳು, ದವಡೆ ಮೊದಲಾ ದವುಗಳ ಸರಿತದ (ಚಲನೆಯ) ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾದ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದುದರಿಂದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉಲಿಯ ತೊಂದರೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯದು. ಇಂತಹ ತೊಂದರೆಯಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇತರ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಈ ಬಾಯಿಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೂ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾದ ಹಿಡಿತವಿರುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಉಲಿಯ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮಿದುಳಿನಿಂದ ಸೂಚನೆಗಳು ಬರ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಮಾತಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಮಿದುಳಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಿರಬಹುದು. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ತೊಡಕಿನ ದಾಗಿ ತೋರಬಹುದು. ಅವರು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಒಂದು ಉಲಿಯ ಬದಲು ಇನ್ನೊಂದು ಉಲಿ ಬರಬಹುದು, ಕೆಲವು ಉಲಿಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗ ಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಲಿಯೊಂದು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಒಂದೇ ಪದವನ್ನು
ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೂ ಇವರು ಅದನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಬಾರಿ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆ ಯಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು.
ಉಲಿಗಳನ್ನು ಇವರು ತುಂಬಾ ಕಶ್ಟದಿಂದ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಇತರರಿಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇವರಿಗೆ ಬೇರೆಯವರ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡುವ ಕೆಲಸ ಅಶ್ಟೊಂದು ತೊಡಕಿನದೆಂದು ಅನಿಸುವ ಕಾರಣ, ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನೇ ಕಡಿಮೆಮಾಡಬಹುದು.
ಈ ರೀತಿ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಉಲಿಗಳ ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಯಿರಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ನಾಲಿಗೆಯ ಹಿಂಬಾಗದಿಂದ ಹೊರಡಿಸ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಉಲಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಇವರು ಮುಂಬಾಗದಿಂದ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿರ ಬಹುದು (ಕಕಾರದ ಬದಲು ತಕಾರವನ್ನು, ಮತ್ತು ಗಕಾರದ ಬದಲು ದಕಾರ ವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು).
ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವಲ್ಲೂ ಉಲಿಯರಿಮೆಯ ತಿಳಿವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತುಟಿ, ನಾಲಿಗೆ, ಉಲಿಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿ ಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಒಂದು ನುಡಿಯ ಪದಗಳ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲಿಗಳ ಬಳಕೆ ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಟ್ಟಲೆಗಳ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಬರುವು
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ತೊದಲು ನುಡಿ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಮಾತು ಕಲಿಕೆಯ ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಲಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಮೆಟ್ಟಲನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅದು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಬದಲಾಗದೆ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕಯ್ದು ವರ್ಶವಾದಾಗಲೂ ತೊದಲು ನುಡಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆಯಾದರೆ, ಅದನ್ನೂ ತಿದ್ದಿ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ತೊದಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಗೆಗಳಿವೆ. ನಾಲಿಗೆ ಅಂಗುಳಿನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು, ಹಲ್ಲುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬಹುದು (ಇದರಿಂದ ಸಕಾರ ತಕಾರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ), ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯ ಬದಲು ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಅಲಗು ಮೇಲೆ ಹೋಗಬಹುದು (ಸಕಾರ-ತಕಾರಗಳು ಚಕಾರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ),
ಇಲ್ಲವೇ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಉಸಿರು ಹಾಯುವ ಬದಲು ಬದಿಗಳಿಂದ ಹಾಯಬಹುದು (ಸಕಾರ-ತಕಾರಗಳು ಲಕಾರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ).
ತೊದಲುವ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಆ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಡಿಸುವಂತೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಉಲಿಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪದಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ ನುಡಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕಲಿಸ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಕೆಲವು ದಿವಸಗಳ ಕಲಿಕೆ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತಲ್ಲಿ, ಅವರ ತೊದಲು ನುಡಿ ಇಲ್ಲವಾದೀತು.
10.2.3 ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ತೊಂದರೆಗಳು
ಮಾತು ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ತೊಂದರೆಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುವು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬಾರದಿರಬಹುದು; ಕಲಿತಿರುವ ಪದಗಳ ಎಣಿಕೆಯೂ ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬಹುದು; ಇದಲ್ಲದೆ, ಹೊಸ ಪದಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ಅವರದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳು ಬಳಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗಿಂತ ತೀರಾ ಸರಳವಾಗಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿರಬಹುದು; ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸೊಲ್ಲಿನ ಇಟ್ಟಳಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಅವರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರ ಬಹುದು; ಇದಲ್ಲದೆ, ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕಾಗುವ ಆದರೆ, ಮತ್ತು, ಅಲ್ಲದೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಕೆಲವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಂತೂ ಬರೇ ಹೆಸರುಪದಗಳು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಿರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಓದಿದುದನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಇಟ್ಟಳಗಳ ಹುರುಳು ಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತು ಕುಳ್ಳಿಹ(ಸಂದರ್ಬ)ಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪದಗಳ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಾರದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಮೊದಲಿಗೆ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನವನ್ನೇ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ತೋರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆಯವರ
ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಅವರು ಆಗಾಗ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ತಮಾಶೆ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಅದು ತಮಾಶೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಯೂ ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಪಶ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಅವರಿಗೆ ಬರುವು ದಿಲ್ಲ; ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವುದೊಂದು, ಹೇಳುವುದು ಬೇರೊಂದು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಸಾಕಶ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇಗ ಬೇಗನೆ ಹೇಳಿಬಿಡ ಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೆ ಅವರು ತಪ್ಪು ಮಾಡತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ಕೆಲವರು ತಾವಾಗಿಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಳಿದವರೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಸೊಲ್ಲರಿಗರ ನೆರವು ದೊರೆತಲ್ಲಿ, ಈ ತೊಂದರೆಯಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಸಾಕಶ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತಹ ಈ ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ತೊಡಕುಗಳ ನಿಜವಾದ ಪರಿಚೆ(ಸ್ವರೂಪ) ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯ ಬೇಕೆಂದಿರುವವರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಕಡಿಮೆಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಬೇಕೆಂದಿರುವವರಿಗೆ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ತಿಳಿವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
10.2.4 ಓದಿನ ತೊಂದರೆಗಳು
ಓದಲು-ಬರೆಯಲು ತೊಡಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಶ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಅವರು ಸುಳುವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು; ಆದರೆ ಬರೆದುದನ್ನು ಓದಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಡಕಿನ ಕೆಲಸವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಓದುವಾಗ ಇವರು ಬರಿಗೆಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಓದಬಹುದು; ಕೆಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು; ಪದಗಳನ್ನೂ ಆಚೀಚೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ರೀತಿ, ಓದುವ ಕೆಲಸವೇ ಇವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಡಕಿನದಾಗಿರುವ ಕಾರಣ, ಓದಿದ್ದು ಏನು
ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬರಹದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳಿರುವುದೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಓದಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ: ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬರಿಗೆಗಳನ್ನು ಉಲಿಗ ಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಲಿಕಂತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡು ಓದುವ ಬದಲು, ನೇರವಾಗಿ ಹುರುಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂದರೆ, ಅವರು ಪದಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರಲ್ಲದೆ, ಅವನ್ನು ಬರಿಗೆಗಳ ಸೇರಿಕೆ ಯಿಂದ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡದಂತಹ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬರಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಾವಿರಾರು ಪದಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆ ಯಾಗುವ ಬರಿಗೆಗಳನ್ನು ಉಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಓದುವವರಿಗೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬರಿಗೆಗಳ ಓದನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಪದಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಓದುವವರು ಸಾವಿರಾರು ಪದಗಳ ಓದನ್ನು ನೆನೆಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ತುಂಬಾ ತೊಡಕಿನ ಕೆಲಸವಾದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಲಿಗಳ ಸೇರಿಕೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಈ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಬರಿಗೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಬರಿಗೆಗಳನ್ನು ಉಲಿಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ ಓದಲು, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಓದಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಓದಿನ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕಿವಿಯ ತೊಂದರೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ ಕಣ್ಣಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದಾಗಿ ಓದಿನ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳೂ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಜೀನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರೊಮೊಸೋಮ್ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಓದಿನ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇವರಿಗೆ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವನ್ನು ಸೇರಿಸಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಹುರುಳನ್ನು ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಹುರುಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬೇಕಾಗುವ ನೆನಪಿನ ಕಸುವು ಅವರಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಓದಿನ ತೊಂದರೆಯಿರುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬೇರೆ ತೊಂದರೆ ಗಳೇನಾದರೂ ಇವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದು, ಅವನ್ನು ಹೋಗಲಾ ಡಿಸಲು ಇಲ್ಲವೇ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರಿಸಲು ಕಲಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಶ್ಟೇ ಚನ್ನಾಗಿ ಓದಲು ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು.
10.2.5 ಉಗ್ಗುಮಾತು
ಮಾತು ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ತೊಂದರೆಯೆಂದರೆ ಉಗ್ಗುಮಾತು. ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿದುದನ್ನು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ಇವರು ಕಶ್ಟಪಡು ತ್ತಾರೆ. ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ತುಟಿ, ನಾಲಿಗೆ, ದವಡೆ, ಉಲಿಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ಉಸಿರುಕ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಮಿದುಳಿನಿಂದ ಬಗೆಬಗೆಯ ಆದೇಶಗಳು ಬರುತ್ತಿರ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಆದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾದ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲರುವುದೇ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಉಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಮಿದುಳಿನಿಂದ ಆದೇಶಗಳು ಹೊತ್ತುತಪ್ಪಿ ಬರುವುದು, ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಅದು ಹೇಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಿವಿಯ ನರಗಳ ಮೂಲಕ ಮಿದುಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಲ್ಲ ದಿರುವುದು, ಮತ್ತು ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಡಮಿದುಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಹತೋಟಿಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಉಗ್ಗುಮಾತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.
ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಉಗ್ಗುಮಾತು ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆಮೇಲೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಇದು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಕೆಲವು ಹೊಲಬುಗಳ ಮೂಲಕ ಹತೋಟಿಗೆ ತರಲು ಬರುತ್ತದೆ.
ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮಾತಿನ ವೇಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸಬಹುದು; ಮಾತನ್ನು ತುಸು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೊಡಗಲು, ಮತ್ತು ಬಿಗಿತವನ್ನು ತುಸು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಕಲಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಉಗ್ಗುಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬಗೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಉಲಿಯರಿಮೆ ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
10.3 ಬಳಕೆಯ ತೊಂದರೆಗಳು
ಚನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಮಿದುಳಿನ ತೊಂದರೆಯೇನಾದರೂ ಆದಲ್ಲಿ ಅದು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೆಡಿಸಬಲ್ಲುದು. ತಲೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಾಗ, ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ನೆತ್ತರು ಗಟ್ಟಿಕಟ್ಟಿದಾಗ, ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಿದುಳಿನ ಒಂದು ಜಾಗ ಸತ್ತುಹೋದಾಗ, ಹಲವು ರೀತಿಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುವು.
ಈ ತೊಂದರೆಗಳು ಎಂತಹವು ಎಂಬುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜಾಗ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವ ರಲ್ಲೂ ಮಾತಿನ ಕೆಲಸಗಳು ಎಡಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ (ಎಂದರೆ, ಮಿದುಳಿನ ಎಡಬಾಗದಲ್ಲಿ) ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಎಡಮಿದುಳಿಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನ ಕೆಲಸಗಳು ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯು ತ್ತವೆ. ಇವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿರುವ ಬ್ರೋಕಾ ಮತ್ತು ವೆರ್ನಿಕೆ ಎಂಬವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮಿದುಳಿನ ಈ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾದ ಬ್ರೋಕಾನ ಜಾಗ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಕಿವಿಯ ಎದುರಿಗಿರುವ ಕಣತಲೆಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆ ಇದೆ; ಇದು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿರುವ ನರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಾಗದ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದೆ. ಈ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಏಟು ಬಿದ್ದಿದೆಯಾದರೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ತೊಂದರೆಗಳುಂಟಾಗಿವೆಯಾದರೆ, ಮಾತು ಹೊರಡಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾದ ವೆರ್ನಿಕೆಯ ಜಾಗ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರೋಕಾನ ಜಾಗಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳಗಡೆ ಇದೆ. ಇದು ಕಿವಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ನರಗಳು ಮಿದುಳನ್ನು ತಲಪುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೆ ಹುರುಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಏಟು ಬಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ತಾವಾಡುವ ಮಾತಿಗೆ ಹುರುಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂದರೆ, ಇವರು ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತು ಸಲೀಸಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ; ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಹುರುಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನೂ ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೋಕಾನ ಜಾಗ ಮತ್ತು ವೆರ್ನಿಕೆಯ ಜಾಗಗಳು ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಮಿದುಳಿನ ಎರಡು ಮುಕ್ಯವಾದ ಜಾಗಗಳು. ಈ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ
ಮಿದುಳಿನ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ಕೆಲಸಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಮಿದುಳಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದಾಗಿ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದ ವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬ್ರೋಕಾನ ತೊಂದರೆಯವರು (ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾತನಾ ಡಲು ಬಾರದವರು) ಮತ್ತು ವೆರ್ನಿಕೆಯ ತೊಂದರೆಯವರು (ಸಲೀಸಾಗಿ, ಆದರೆ ಯಾವ ಹುರುಳೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಮಾತನಾಡುವವರು) ಎಂಬುದಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
10.3.1 ಸಲೀಸಾದ ಮಾತು
ಬ್ರೋಕಾನ ತೊಂದರೆಯಿರುವವರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪದಗಳನ್ನು ನೆನೆಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಪದಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕುದಾದ ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅವನ್ನು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲು ಇವರಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಬೇರೆಯವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಇವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗು
ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಗೆಯ ತೊಂದರೆಗಳು ಇವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುವು: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ನರಕಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪಿದುದರಿಂದಾಗಿ, ತುಟಿ, ನಾಲಿಗೆ, ದವಡೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಸರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹವರ ಮಾತು ತುಂಬಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮತ್ತು ಮೆತ್ತಗಾಗಿರು ತ್ತದೆ. ಇವರಿಗೆ ಮಾತಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ನರಕಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ವಾದರೂ, ಉಲಿಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ತೊಡಕಿನದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಮಿದುಳಿನಿಂದ ನರಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ತಲಪಿಸು ವಲ್ಲಿ ಅವರು ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಉಲಿಗಳನ್ನೂ ಸರಿ ಯಾಗಿ ಹೊರಡಿಸಲು ಬರುವುದಿದ್ದರೂ, ಯಾವ ಪದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಉಲಿಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆಡಲು ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಜನರು ಪದಗಳನ್ನು ಆಡುವಾಗ ಕೆಲವು ಉಲಿಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ,
ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದರ ಬದಲು ಇನ್ನೊಂದು ಬರುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಲಿಗಳು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಈ ತೊಂದರೆಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ತೆರನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳು ತ್ತವೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಒಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ತೊಂದರೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಉಲಿಯರಿಮೆಯ ನೆರವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಲವು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ತೊಂದರೆಗಳೂ ಈ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರುವವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅಳವನ್ನು ಇವರು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಎರಡ ನೆಯದಾಗಿ, ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಒಟ್ಟು(ಪ್ರತ್ಯಯ)ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಇವರಿಗೆ ಬಾರದಿರಬಹುದು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪದಗಳ ಹುರುಳನ್ನು ಕುಳ್ಳಿಹ(ಸಂದರ್ಬ)ದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಾರದಿರ ಬಹುದು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ತಕ್ಕುದಾದ ಪದಗಳೇ ಸಿಗದಿರಬಹುದು.
10.3.2 ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ಮಾತು
ವೆರ್ನಿಕೆಯ ತೊಂದರೆಯಿರುವವರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಬಳಸಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ, ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಹುರುಳೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಿಶಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೋ ಅವುಗಳ ಬದಲು ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಟೆಲಿಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಬದಲು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.
ಈ ತೊಂದರೆಯಿರುವವರು ಎಶ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲರು; ತುಂಬಾ ತೊಡಕು ತೊಡಕಾದ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬಲ್ಲರು; ಆದರೆ ಅವರು ಬಳಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಹುರುಳನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಎಂತೆಂತಹವೋ ಪದಗಳನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಉಂಟು ಮಾಡಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಇವರಿಗೂ ಬೇರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದುದೇನೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ,
ಮತ್ತು ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದುದೇನೆಂಬುದೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಿದುಳಿನ ಯಾವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುವು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಂದು ವಸ್ತು ಎಂತಹದು, ಅದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಅದರ ಹೆಸರೇನೆಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ, ಇಲ್ಲವೇ ಕೆಲವು ದಿವಸಗಳ ನಂತರ ತಾವಾಗಿಯೇ ಮಾತನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ನೆತ್ತರು ಕಟ್ಟಿರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನೆತ್ತರು ಹೋಗಲು ಸುರುವಾದಲ್ಲಿ, ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗಬಹುದು.
ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಈ ತೊಂದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಇಂತಹ ಜನರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ನೆರವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
11.4 ತಿರುಳು
ಮಕ್ಕಳು ಮಾತು ಕಲಿಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮಾತನ್ನು ಕಲಿತ ಮೇಲೆಯೂ ಮಿದುಳಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಮಾತನ್ನು ಆದಶ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಉಲಿಯರಿಮೆಯ ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ನೆರವು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.