↑ Contents  ·  Contents  ·  Ch 8 →

Chapters: Ch 7 · Ch 8

ಅಧ್ಯಾಯ ೭ — ಎಸಕಪದದ ಪಾಂಗುಗಳು

↑ ಒಳಪಿಡಿಗೆ

Eke →

7.1 ಮುನ್ನೋಟ

Eke →

ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲನೆಯ ಪಸುಗೆಯಲ್ಲಿ (1.5.1ರಲ್ಲಿ) ನೋಡಿರುವೆವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರು ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಇರುಹಪದ ಬರುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪದವನ್ನು ಬಳಸದಿರುವುದೂ ಇದೆ: (1ಕ) ಶಾಮರಾಯರು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. (1ಚ) ನಂದುವಿನ ಅಣ್ಣ ವಾಸು. (1ಟ) ಆಕೆಯ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಮೂವರು ಹುಡುಗಿಯರು (ಇದ್ದಾರೆ). (1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪ (ಇದ್ದಾರೆ) ಬಳಕೆ ಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಆ ಪದ ಬಳಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು (ಅದರ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು) ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎರಡನೇ ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಓದು, ಕುಣಿ, ಹಾರು, ತಿನ್ನು, ಬೀಳು, ಒಡೆ, ಚಿಗುರು, ಕಚ್ಚು ಮೊದಲಾದ ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಸಕಪದಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ: (2ಕ) ಮಾಡಿನಿಂದ ನೀರು ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. (2ಚ) ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು ಕೊಳೆತಿದೆ. (2ಟ) ಹೂವಿನ ಗಿಡ ಚಿಗುರಿತು. (2ತ) ಮನೆಯೆದುರು ಬಾಳೆಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (2ಪ) ಅವನಿಗೆ ಚೇಳು ಕಚ್ಚಿತು. ಇರುಹಪದದ ಹಾಗೆ ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಎಸಕ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (3ಕ) ಹುಡುಗರು ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (3ಚ) *ಹುಡುಗರು ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲ್ಲಿ. ಎಸಕಪದವನ್ನು ಬಳಸದಿರುವ (3ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಹುಡುಗರು ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಹಾಗೆ ಎಸಕದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಲಾರದು. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇರುಹ ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಈ ತಿರುಳು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಬಗೆಯ ನೆರವೆಸಕ ಪದಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (4ಕ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (4ಚ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.

(4ಟ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು. (4ತ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಮೇಲೆ (4ಚ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಇರು (ಇದ್ದಾನೆ), ಬಹುದು, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ನೆರವೆಸಕ ಪದಗಳು ಬಂದಿವೆ; ಈ ರೀತಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ ನೆರವೆಸಕ ಪದಗಳು ಎಂತಹವು, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಎಸಕಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಗಳ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆ, ಹೊತ್ತಿನ ಇಟ್ಟಳ ಮತ್ತು ಆಡುಗನ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಯ್ದನೇ ಪಸುಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಹೆಸರುಕಂತೆಗಳೂ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (5ಕ) ಗೋಪಾಲರಾಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. (5ಚ) ಅವನು ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ. (5ಟ) ಹುಡುಗರು ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಕಾಲು ತೊಳೆದರು. (5ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರು, ಹಚ್ಚು ಮತ್ತು ತೊಳೆ ಎಂಬ ಪದಗಳು ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಪಾಲರಾಯರು, ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು, ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗೆ, ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ, ಹುಡುಗರು, ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಲು ಎಂಬ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರುಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ ಹೆಸರುಪದಗಳ ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರು ಕಂತೆಗಳ ಇಟ್ಟಳ ಎಂತಹದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಗುಗಳ ಪರಿಚೆ, ಅಳವಿ ಮತ್ತು ನೆಲೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಈಗಾಗಲೇ ಆರನೇ ಪಸುಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸಿರುವ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಸಕಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಇರುಹಪದ ತಿಳಿಸುವ ಇರುಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಸಂಬಂದಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಸಕಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಗಳ ಪರಿಚೆಗಳು, ಮತ್ತು ಹೆಸರುಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಪಾಂಗುಗಳ ಪರಿಚೆಗಳು ಹೇಗೆ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪಸುಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದು.

7.1.1 ಇರುಹಗಳು ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳು

ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇರು ಎಂಬ ಒಂದು ಪದ ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದನ್ನು ತಿರುಳುಪದವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಗಳಿಲ್ಲ. ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು, ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು, ಮತ್ತು ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು ಎಂಬ ಮೂರು ಮುಕ್ಯ ಬಗೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (1) ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು: (1ಕ) ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗಳಿವೆ. (1ಚ) ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ಒಂದು ಮದುವೆಯಿತ್ತು. (2) ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು: (2ಕ) ಆಕೆಯ ತುಟಿ ಕೆಂಪಗಿದೆ.

(2ಚ) ಹುಡುಗ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದ. (3) ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು: (3ಕ) ಆ ಮುದುಕನಿಗೆ ನೂರು ಮುಡಿ ಗದ್ದೆಯಿದೆ. (3ಚ) ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ತಟ್ಟಿಯಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು, ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಸಕಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವನ್ನು ತಿರುಳುಪದವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹಲವಾರು ಬಗೆಗಳಿವೆ. ಇವನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು ಮತ್ತು ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1) ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು: (4ಕ) ಮಡಕೆ ಒಡೆಯಿತು. (4ಚ) ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಬಂತು. (2) ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವು: (5ಕ) ಹುಡುಗ ಓಡಿದ. (5ಚ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟ. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಮುಕ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಆಗುಹದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮಾಡುಹದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದಕ್ಕೆ ಆ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೇಲೆ (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮಡಕೆ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಗಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅವಳು, ನಾನು ಮತ್ತು ಕೋಪ ಎಂಬ ಮೂರು ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದಕ್ಕಾಗಲಿ ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಗಳ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (5ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮಗು ಪಾಂಗಿಗೆ, ಮತ್ತು (5ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಹುಡುಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿದೆ.

7.1.2 ಪಾಂಗುಗಳ ಬಗೆಗಳು

ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳು ಮತ್ತು ಎಶ್ಟು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಆ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಹುಡುಗ ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಕೊಟ್ಟ. (1ಚ) ಹುಡುಗ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ತಿಂದ. (1ಟ) ಹುಡುಗ ಅತ್ತ.

ಕೊಡು ಪದವನ್ನು ತಿರುಳುಪದವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವ (1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟುದು ಯಾರು, ಕೊಟ್ಟುದು ಏನನ್ನು, ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟುದು ಯಾರಿಗೆ ಎಂಬ ಮೂರು ಮುಕ್ಯ ವಿಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ತಿನ್ನು ಪದವನ್ನು ತಿರುಳುಪದವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವ (1ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ತಿಂದುದು ಯಾರು ಮತ್ತು ತಿಂದುದು ಏನನ್ನು ಎಂಬ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅಳು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (1ಟ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ತುದು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನಶ್ಟೇ ಬಳಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳು ಮತ್ತು ಎಶ್ಟು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದನ್ನವಲಂಬಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನೂ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಆಗುಹಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಡುಹಗಳು ಎಂಬ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಗುಹಗಳೂ ಆಗುಗ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡುಹಗಳೂ ಮಾಡುಗ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ: (2ಕ) ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿತು. (2ಚ) ಹುಡುಗ ಕುಣಿದ. (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ಎಂಬ ಎಸಕಪದ ಒಂದು ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹಾಲು ಎಂಬ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಕುಣಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹುಡುಗ ಎಂಬ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಗುರಿ, ಸುರು, ಜಾಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಎಂಬ ಬೇರೆ ನಾಲ್ಕು ಪಾಂಗುಗಳೂ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಯಾವ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳನ್ನವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. (ಕ) ಆಗುಹಗಳು: (3ಕ) ಅವನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತು. (3ಚ) ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣು ಉದುರಿತು. (3ಟ) ರಾಜು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ. (3ತ) ಜಾನಕಿ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡಳು. (ಚ) ಮಾಡುಹಗಳು: (4ಕ) ಅವನು ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ. (4ಚ) ಅವನು ಮರದಿಂದ ಇಳಿದ. (4ಟ) ಅವನು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ. (4ತ) ಅವನು ಸೀರೆಯನ್ನು ಹರಿದ. ಮೇಲೆ (3ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಿಗು, ಉದುರು, ಉಳಿ ಮತ್ತು ಕಾಣು ಎಂಬ ಎಸಕಪದಗಳು ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಒಂದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗು (ಹಣ, ಹಣ್ಣು, ರಾಜು, ಮತ್ತು ಜಾನಕಿ) ಬಂದಿದೆ; ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗು (ಅವನಿಗೆ), (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗು (ಮರದಿಂದ),

(3ಟ)ದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗು (ಮನೆಯಲ್ಲಿ), ಮತ್ತು (3ತ)ದಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗು (ಮಗುವನ್ನು) ಎಂಬುದಾಗಿ ಬೇರೆ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಬಂದಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹತ್ತು, ಇಳಿ, ಅಡಗು, ಮತ್ತು ಹರಿ ಎಂಬ ಎಸಕಪದಗಳು ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಒಂದು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು (ಅವನು ಎಂಬುದು) ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗು (ಮರಕ್ಕೆ), (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗು (ಮರದಿಂದ), (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗು (ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ), ಮತ್ತು (4ತ)ದಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗು (ಸೀರೆಯನ್ನು) ಎಂಬುದಾಗಿ ಬೇರೆ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಬಂದಿವೆ. ಈ ರೀತಿ, ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎಶ್ಟು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವುಗಳ ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಇರು ಎಂಬ ಒಂದೇ ಪದ ತಿರುಳುಪದವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ ಪಾಂಗುಗಳ ಪರಿಚೆ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿರುಳುಪದದ ಹುರುಳಿನಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಬರುವುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಗೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (5ಕ) ರಾಜು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (5ಚ) ಅವಳಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣಂದಿರಿದ್ದಾರೆ. (5ಟ) ಹುಡುಗ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ. (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಇರುಗ (ರಾಜು) ಮತ್ತು ಜಾಗ (ಮನೆಯಲ್ಲಿ) ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (5ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಪತ್ತುಗೆ (ಅವಳಿಗೆ) ಮತ್ತು ಇರುಗ (ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣಂದಿರು) ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ, ಮತ್ತು (5ಟ)ದಲ್ಲಿ ಇರುಗ (ಹುಡುಗ) ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ (ಸಪ್ಪಗೆ) ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಇರುಗ+ಜಾಗ, ಇರುಗ+ಪತ್ತುಗೆ, ಮತ್ತು ಇರುಗ+ಪರಿಚೆ ಎಂಬ ಮೂರು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವೆಂದು, ಮತ್ತು ಈ ಮೂರು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಒಂದು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತಿರುಳು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆ ತಿರುಳುಪದದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳವೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು; ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೂ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ಒಂದು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆ ಗಾಗಿ, ದೊರಕು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ+ಗುರಿ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ (ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಣ ದೊರಕಿತು); ಓದು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ+ಈಡು ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ (ಅವನು ಕತೆ ಓದಿದ); ಮತ್ತು ಹೋಗು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ+ಗುರಿ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ (ಹುಡುಗ ಮನೆಗೆ ಹೋದ). ಆದರೆ, ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು: (6ಕ) ಅವನು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಟ್ರಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿದ. (6ಚ) ಅವನು ಟ್ರಕ್ಕನ್ನು ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ. ತುಂಬಿಸು ಎಸಕಪದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುಗ+ಈಡು+ಜಾಗ (ತುಂಬಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ (ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು), ತುಂಬಿಸಿದ ವಸ್ತು (ಈಡು ಪಾಂಗು), ಮತ್ತು ತುಂಬಿಸಿದ ಜಾಗ (ಜಾಗ ಪಾಂಗು)) ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು (6ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಆದರೆ, ಈ ಎಸಕಪದವನ್ನು ಮಾಡುಗ+ಈಡು+ಸುರು ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ (6ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ (ಟ್ರಕ್ಕನ್ನು), ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗು (ತುಂಬಿಸಿದ ವಸ್ತು) ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ (ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ). ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಪಾಂಗುಗಳ ಎಣಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಗೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ 13 ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವವುಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಗುಂಪಿಸಬಹುದು: ಆಗುಹಗಳು: 1. ಆಗುಗ ಮಾತ್ರ: ಗಿಡ ಚಿಗುರಿತು. 2. ಆಗುಗ+ಗುರಿ: ಗಾಳಿಗೆ ಸೊಡರು ಆರಿತು. 3. ಆಗುಗ+ಸುರು: ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣು ಬಿತ್ತು. 4. ಆಗುಗ+ಜಾಗ: ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಕರಗಿತು. 5. ಆಗುಗ+ಈಡು: ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡ. ಮಾಡುಹಗಳು: 6. ಮಾಡುಗ ಮಾತ್ರ: ಹುಡುಗ ಓಡಿದ. 7. ಮಾಡುಗ+ಗುರಿ: ಅವನು ನನಗೆ ಹೊಡೆದ. 8. ಮಾಡುಗ+ಸುರು: ಅವನು ಮರದಿಂದ ಇಳಿದ. 9. ಮಾಡುಗ+ಜಾಗ: ಅವನು ಅಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ. 10. ಮಾಡುಗ+ಈಡು: ಆಕೆ ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ ಸಾಕಿದಳು. 11. ಮಾಡುಗ+ಈಡು+ಗುರಿ: ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ. 12. ಮಾಡುಗ+ಈಡು+ಸುರು: ಅವನು ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿದ. 13. ಮಾಡುಗ+ಈಡು+ಜಾಗ: ಅವನು ಹಣವನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಈಡು, ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಎಂಬ ಆರು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು; ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂದಿಸಿರುವ ಈ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಇಂತಹ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (7ಕ) ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಕೊಟ್ಟ. (7ಚ) ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಹುಡುಗ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ತಿಂದ. (7ಟ) ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ. (7ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ, ಮಗು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಎಂಬ ಮೂರು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಸಕದ ಅಳಬನ್ನು (ಉದ್ದೇಶವನ್ನು) ತಿಳಿಸುವ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ; (7ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ಎಂಬ ಎರಡು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ; (7ಟ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಎಂಬ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗು

ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಎಸಕದ ಹೊತ್ತು, ಇಂಬು, ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ), ಕತ (ಕಾರಣ), ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಮುಟ್ಟು (ಕರಣ) ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಬಗೆಯ ವಿಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗುಗಳು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲುವು; ಅವು ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿಲ್ಲವಾದ ಕಾರಣ, ಅವನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಇಂತಹ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಹಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆಯಾದರೂ, ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಆ ರೀತಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸುವುದು ಸುಳುವಾದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೋ ಇಲ್ಲವೇ ನೆರವು ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೋ ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಚಿತವಾದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಗುಂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

7.1.3 ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟು

ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವಸ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ವಿಶಯ ಅದರ ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಈಡು ಮೊದಲಾದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳಿರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಓಡು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಓಡಬಲ್ಲ ಒಂದು ಉಸಿರಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುಗವಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುದು: (1ಕ) ಹುಡುಗ ಓಡಿದ. (1ಚ) ನಾಯಿ ಓಡಿತು. (1ತ) *ಬಂಡೆಕಲ್ಲು ಓಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಎಸಕಪದದ ಹರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕಾರು ಓಡಿತು, ಈ ಗಡಿಯಾರ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಂತುಹೋಗಿದೆ ಎಂಬಂತಹ ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಹರವಿನ ಹೆಚ್ಚುಗೆಗೂ ಒಂದು ಎಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗ ಳಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: (1) ಎಂತಹ ಪದಗಳು ಅವುಗಳ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದೊಂದು, ಮತ್ತು (2) ಯಾವ ಹುರುಳಿನ ಪದಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದಿನ್ನೊಂದು. (1) ಪದಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳು: ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳು (ಇಲ್ಲವೇ ಅವುಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲ ತೋರುಪದಗಳು) ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ, ಹೇಳು, ಅನಿಸು, ನಂಬು, ಮರೆ, ತಿಳಿ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಒಳಸೊಲ್ಲುಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ಎತ್ತಿಹೇಳಿದ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು: (2ಕ) ಅವನು `ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೆ ಬರಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಇವತ್ತು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸಿತು. (2ಟ) ನೀವು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನು ನಂಬಿದ. (2ತ) ಇವತ್ತು ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಲಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಆತ ಮರೆತಿದ್ದ.

(2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೇಳು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಎಂಬುದು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೆ ಬರಲಿ ಎಂದು ಎಂಬುದು ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ; ಈ ಈಡು ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೆ ಬರಲಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಇಡೀ ಸೊಲ್ಲು ಒಳಸೊಲ್ಲಾಗಿ ಬಂದಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (2ಚ-ಟ) ಗಳಲ್ಲೂ ಒಳಸೊಲ್ಲುಗಳು ಪಾಂಗುಗಳ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಇಲ್ಲವೇ ಈಡು ಪಾಂಗು ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಪದವಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಈ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿದಿವೆ, ಮತ್ತು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ: (3ಕ) ಹುಡುಗರು ಚದರಿದರು. (3ಚ) *ಹುಡುಗ ಚದರಿದ. (4ಕ) ಅವರು ಹುಡುಗರನ್ನು ಚದರಿಸಿದರು. (4ಚ) *ಅವರು ಹುಡುಗನನ್ನು ಚದರಿಸಿದರು. ಚದರು ಎಸಕಪದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಮಾಡುಗ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು; ಈ ಕಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿದಿರುವ (3ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ; (4ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (2) ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳು: ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು; ಇಲ್ಲಿಯೂ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಮುರಿಯಲಾಗಿದ್ದು, ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಅಶ್ಟೊಂದು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಕೊಡದಲ್ಲಿ ನೀರಿದೆ. (5ಚ) ?ಕೊಡದಲ್ಲಿ ಸಿಟ್ಟಿದೆ. (6ಕ) ಹುಡುಗ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡ. (6ಚ) ?ಮರ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಸಿಟ್ಟು ಎಂಬುದು ಉಸಿರಿಗಳಲ್ಲಿರಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಉಳಿದ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ (5ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿರಲು ಕಾರಣ; ಕಾಣುವ ಎಸಕವನ್ನೂ ಕಾಣಬಲ್ಲ ಉಸಿರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ನಡೆಸಬಲ್ಲುವಾದ ಕಾರಣ, (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. (3) ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವುದು: ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬರಹಗಾರರು ಆಗಾಗ ಮುರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮುರಿಯುವ ಮೂಲಕ ಹಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಡ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸು ತ್ತಿರಬಹುದು, ಹೊಳೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಕತ್ತಲು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಎಸಕಪದಗಳಿಗಿರುವ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳು ಹಲವು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳುಗರ ಇಲ್ಲವೇ ಓದುಗರ ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಇಪ್ಪುರುಳಿನ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಹಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಡುಗನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹುರುಳು ಇದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸಿ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ: (7ಕ) ನಾನು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

(7ಚ) ಹಂಡೆಯ ನೀರು ಚನ್ನಾಗಿ ಕಾದಿದೆ. ಕಾಯು ಎಂಬ ಎಸಕಪದಕ್ಕೆ ಎದುರುನೋಡು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಾಗು ಎಂಬ ಎರಡು ಹುರುಳುಗಳಿವೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಆಡುಗನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಬಳಸಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟಿನ ನೆರವಿನಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (7ಕ)ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ನಾನು ಪದ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಮೊದಲನೆಯ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿ ಕೇಳುಗನಿಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (7ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಹಂಡೆಯ ನೀರು ಎಂಬುದು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಎರಡನೆಯ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಂದರ್ಬಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನೂ ಮುರಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರಗಳನ್ನೇ ಜಗಿದು ತಿನ್ನುವ ರಕ್ಕಸರು ಬರಬಲ್ಲರು, ಮತ್ತು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಕಲ್ಲುಗಳು ಹಾರಿ ಬರಬಲ್ಲುವು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳೂ ಇಂತಹ ಬಳಕೆಗಳಿಗೆ ಎಡೆಕೊಡಬಲ್ಲುವು: (8ಕ) ಮರಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರೂ ತಿನ್ನಲಾರರು. (8ಚ) ಅವನು ಒಂದು ಮರವನ್ನು ತಿಂದರೆ, ನಾನು ಒಂದು ಬಂಡೆಕಲ್ಲನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಸೊಲ್ಲು, ಕೇಳ್ವಿ, ಬೇಡಿಕೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಹುರುಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತಹ ಆಯ್ಕೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸುಳುವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ.

7.1.4 ಹೆಸರುಪದಗಳ ಪಾಂಗುಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಎಸಕಪದಗಳು ಸೊಲ್ಲುಗಳ ತಿರುಳುಪದಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಹೆಸರುಪದಗಳು ಅವುಗಳ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಹೆಸರುಪದಗಳು ತಮ್ಮವೇ ಆದ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುವು. ಈ ರೀತಿ ತಮ್ಮವೇ ಆದ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಹೆಸರುಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: (1) ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ಹೆಸರುಪದಗಳು ಒಂದು ಬಗೆಯವು, ಮತ್ತು (2) ನಂಟಸ್ತನ, ಮಯ್ಯ ಬಿಡಿ(ಅಂಗ), ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹೆಸರುಪದಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯವು. (1) ಒಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರುಪದಗಳು: ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ (2.4 ನೋಡಿ); ಇಂತಹ ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಗು ಗಳಾಗಿ ಆ ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗುಗಳೇ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು: (1ಕ) ಅವರು ಊರೂರು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (1ಚ) ಅವರ ಊರೂರಿನ ತಿರುಗಾಟ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. (2ಕ) ಹುಡುಗ ಇವತ್ತು ನೂರು ರುಪಾಯಿ ಗಳಿಸಿದ. (2ಚ) ಹುಡುಗನ ಇವತ್ತಿನ ಗಳಿಕೆ ನೂರು ರುಪಾಯಿ.

(1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ತಿರುಗಾಡು ಎಸಕಪದವನ್ನು (1ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಟ ಎಂಬ ಹೆಸರುಪದವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮಾಡುಗ (ಅವರು) ಮತ್ತು ಈಡು (ಊರೂರು) ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಅವರ ಮತ್ತು ಊರೂರಿನ ಎಂಬ ಪತ್ತುಗೆ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. (2ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಆದರೆ, ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಇಂತಹ ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸುವಾಗ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆಯೆಂಬ ಒಂದೇ ರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಎಂದರೆ, ಈ ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಮಾಡುಗ, ಈಡು, ಗುರಿ, ಸುರು, ಜಾಗ ಎಂಬಂತಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಇಂತಹ ಒಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಈ ರೀತಿ ಒಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲುವು: ಆಗುಗ: ಹಲಗೆ ಸವೆದಿದೆ > ಹಲಗೆಯ ಸವೆತ ಮಾಡುಗ: ಹುಡುಗ ಓಡಿದ > ಹುಡುಗನ ಓಟ ಈಡು: ಅವನು ಕಾಗದವನ್ನು ಓದಿದ > ಕಾಗದದ ಓದು ಗುರಿ: ಅವನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದ > ಕೆಲಸದ ತೊಡಗಿಕೆ ಸುರು: ಅವನು ಗುದ್ದಲಿಯಿಂದ ಅಗೆದ > ಗುದ್ದಲಿಯ ಅಗೆತ ಜಾಗ: ಅವನು ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ > ಆಟದ ಗೆಲವು ಹೊತ್ತು: ಇಶ್ಟನ್ನು ಇವತ್ತು ಆಯ್ದರು > ಇವತ್ತಿನ ಆಯ್ಕೆ (2) ಎಸಕಪದಗಳ ಹೆಸರುರೂಪಗಳು ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಉದು ಮತ್ತು ಇಕೆ ಎಂಬ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಹೆಸರುರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಉದು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸಿ ಪಡೆದ ಹೆಸರುರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಬದಲಾಗದೆ ಬರಬಲ್ಲುವು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಇಕೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸಿ ಪಡೆದ ಹೆಸರುರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವಾಗ, ಎಸಕಪದದ ಪಾಂಗುಗಳೆಲ್ಲ ಪತ್ತುಗೆ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ: (3ಕ) ಅವನು ನನಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟ. (3ಚ) ಅವನು ನನಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟುದನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. (3ಟ) ಅವನ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೊಡು ಎಸಕಪದವನ್ನು (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟುದು ಎಂಬ ಉದು ಹೆಸರುರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಬದಲಾಗದೆ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ (3ಚ)ದಲ್ಲೂ ಬಂದಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (3ಟ)ದಲ್ಲಿ ಕೊಡು ಎಸಕಪದವನ್ನು ಕೊಡುವಿಕೆ ಎಂಬ ಇಕೆ ಹೆಸರುರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು (ಅವನು ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕ) ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದು, ಅವೆರಡೂ ಅವನ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದ ಎಂಬ ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಹೆಸರುರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಒಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುವೆಲ್ಲ ಬರಬಲ್ಲುವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಎಂತಹ ಕಟ್ಟಲೆಗಳು ಅಡಗಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪಸುಗೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದು.

(3) ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಹೆಸರುಪದಗಳು: ಇಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳಿಂದ ಪಡೆದ ಒಟ್ಟಿಸಿದ ಹೆಸರುಪದಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಸರುರೂಪಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಹೆಸರುಪದಗಳು ತಮ್ಮವೇ ಆದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲುವು; ಇದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: ಹುಡುಗನ ಅಣ್ಣ ಮನೆಯ ಮಾಡು ಅರಸನ ಮಗಳು ಮರದ ತುದಿ ಹುಡುಗಿಯ ಗೆಳತಿ ಮಂಚದ ಕಾಲು ಊರಿನ ಹಿರಿಯರು ಕೋಣೆಯ ಉದ್ದ ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪದಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅಣ್ಣ, ಮಗಳು, ಗೆಳತಿ, ತುದಿ, ಕಾಲು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಕುರುಡ, ಮುದುಕ, ಮರ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳ ಹಾಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುವಿನ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬದಲು, ಅದಕ್ಕೂ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುವಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಇವನ್ನು ಪತ್ತುಗೆಯ ಪದಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಹುಡುಗನ ಅಣ್ಣ ಎಂಬ ಪದಕಂತೆಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣ ಪದ ನೇರವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಈಗಾಗಲೇ ಗುರುತಿಸಿರುವ ಹುಡುಗ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಆತನಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆತನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಗುರುತಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಬೇರೊಂದು ಪದವನ್ನು ಬಳಸದೆ, ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಬೇರೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುವಿನೊಂದಿಗಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸದೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರವು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅಣ್ಣ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಅದು ಆ ಪದ ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಆಡುಗನಿಗೂ (ಇಲ್ಲವೇ ಕೇಳುಗನಿಗೂ) ನಡುವಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕವೇನೇ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. (1ಕ) ಅಣ್ಣ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತಾನೆ? (1ಚ) ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ? (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅಣ್ಣ ಪದ ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಆಡುಗನ ಇಲ್ಲವೇ ಕೇಳುಗನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಪದವೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಇಂತಹ ಪತ್ತುಗೆಯ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುದು; ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಅವು ಎರಡೆರಡು ಪದಗಳ ಕೂಡಿಕೆಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ: ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಎಂಬುದು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಅವಳ ತಮ್ಮ, ಮತ್ತು ಅವನ ಮಗಳು ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪತ್ತುಗೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದೇ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಅಕ್ಕ, ಅಣ್ಣ ಎಂಬಂತಹ ನಂಟಸ್ತನದ ಪದಗಳು, ಕಯ್, ಕಾಲು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಎಂಬಂತಹ ಮಯ್ಯ ಬಿಡಿ(ಅಂಗ)ಗಳು, ಮತ್ತು ಎತ್ತರ, ಬಣ್ಣ, ತೂಕ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಈ ರೀತಿ ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹುಡುಗನ ಪೆನ್ನು, ಅವನ ಮನೆ, ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಎಂಬಂತಹ ಪದಕಂತೆಗಳಲ್ಲೂ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಪದಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಪೆನ್ನು, ಮನೆ, ಕೆಲಸ ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅವು ಗುರುತಿಸುವ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ವಿಶಯಗಳು ಯಾವುವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು

ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ, ಕಾಲು, ಎತ್ತರ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳ ಹಾಗೆ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವು ಸಂಬಂದಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲೇ ಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ನಂಟಸ್ತನವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ, ತಾಯಿ, ಮಗಳು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗೆಳೆಯ, ಗೆಳತಿ ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳು ಬಿಡಿ ಮತ್ತು ಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಿಂದ ಒಂದು ಮುಕ್ಯ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಬೇರಾಗಿವೆ: ನಂಟಸ್ತನವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ, ಮಾವ-ಅಳಿಯ, ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆ ಮೊದಲಾದ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಇವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಪತ್ತುಗೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪದಗಳನ್ನು ಅದಲು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ರಾಜು ಹರಿಯ ಅಣ್ಣ. (2ಚ) ಹರಿ ರಾಜುವಿನ ತಮ್ಮ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜೋಡಿಗಳು ಗುರ್ತದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಜೋಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಗುರ್ತದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ: (ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ) - (ತಮ್ಮ, ತಂಗಿ); (ಅತ್ತೆ, ಮಾವ) - (ಅಳಿಯ, ಸೊಸೆ); (ತಂದೆ, ತಾಯಿ) - (ಮಗ, ಮಗಳು), (ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ) - (ಮೊಮ್ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗಳು). ಇದಲ್ಲದೆ, ಅತ್ತಿಗೆ, ಬಾವ; ಗೆಳೆಯ, ಗೆಳತಿ ಎಂಬಂತಹ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಜೋಡಿಯಿಲ್ಲದೆಯೂ ಅದಲು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಬರುವಂತಿವೆ (ಆದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲೂ ಗುರ್ತದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ): (3ಕ) ಅವನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ. (3ಚ) ನಾನು ಅವನ ಗೆಳೆಯ.

7.2 ಇರುಹಪದದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು

Eke →

7.2.1 ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳು

ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಇರು ಪದವನ್ನು ತಿರುಳು ಪದವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದಲ್ಲದೆ, ಎಟಕು, ನಂಬು, ಅನಿಸು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ತಿರುಳು ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಯೂ ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಬಳಕೆಯ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಮೂರು ಬಗೆಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (1ಕ) ರಾಜು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಆ ಗೆಲ್ಲು ನನಗೆ ಎಟಕುತ್ತದೆ. (1ಟ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದ. (1ತ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿ ಇರುಹವೊಂದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (1ಚ-ತ)ಗಳಲ್ಲಿ ಎಟಕು ಮತ್ತು ನಂಬು ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಕೆಯ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತಹ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪದರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

7.2.2 ಇರು ಪದದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು

ಮೇಲೆ (7.1.1ರಲ್ಲಿ) ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇರು ಪದ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ (1) ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳ, (2) ಪರಿಚೆಯ ಇಟ್ಟಳ, ಮತ್ತು (3) ಪತ್ತುಗೆಯ ಇಟ್ಟಳ ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ: (1) ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳವು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಮೇಶ್ಟ್ರು ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. (1ಚ) ಆಕೆಯ ಹೊಸ ಸೀರೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. (1ಟ) ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂರು ನಾಯಿಗಳಿವೆ. (1ತ) ಈ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಾಳೆ ಒಂದು ಮದುವೆಯಿದೆ. ಮೇಲೆ (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮೇಶ್ಟ್ರು ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಇರವನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಹೊಸ ಸೀರೆ ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಇರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; (1ಟ-ತ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (2) ಪರಿಚೆಯ ಇಟ್ಟಳವು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಈ ಕಾಗದ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಿದೆ. (2ಚ) ಆ ಹುಲಿ ಬಿಳಿಯಿದೆ.

(2ಟ) ಹುಡುಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮೇಲೆ (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗೆ ಎಂಬ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಈ ಕಾಗದ ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾಗಿದೆ; (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಎಂಬ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಆ ಹುಲಿ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (2ಟ)ದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನು ಎಂಬ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಹುಡುಗ ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾಗಿದೆ. (3) ಪತ್ತುಗೆಯ ಇಟ್ಟಳವು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಪಾಂಗಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಆ ಅರಸನಿಗೆ ಮೂವರು ರಾಣಿಯರಿದ್ದರು. (3ಚ) ಸೀತಾಪತಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಎಮ್ಮೆಗಳಿವೆ. (3ಟ) ಆತನ ಮಾತಿಗೆ ಬಹಳ ಬೆಲೆಯಿರುತ್ತದೆ. (3ತ) ಪೆÇೀಲೀಸರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯವಿತ್ತು. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ರಾಣಿಯರು ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಆ ಅರಸ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಎಮ್ಮೆಗಳು ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಸೀತಾಪತಿ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; (3ಟ-ತ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಈ ರೀತಿ ಇರು ಪದವು ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುದಾದ ಕಾರಣ, ಅದು ಬರಿಯ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಅದರ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಇರುವಿಕೆಗಳ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಈ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ:

7.2.3 ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳ

ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ: ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಯಾವುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಕಪ್ಪು ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿದೆ. (1ಚ) ಅವರ ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. (1ಟ) ಆಕೆಯ ಹುಡುಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಕಪ್ಪು ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಿಸಿನೀರು ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ. ಉಳಿದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ. (1) ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

(ಕ) ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ನಡುವೆ, ಹತ್ತಿರ, ಒಳಗೆ, ಸುತ್ತಲೂ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆಯೂ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಇಂಬುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು: (1ಕ) ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಇದೆ. (1ಚ) ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಹಾವಿತ್ತು. (1ಟ) ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳಿವೆ. (1ತ) ತಂದೆಯ ಹತ್ತಿರ ಮಗನೂ ಇದ್ದ. (ಚ) ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನೂ ಇರುಗ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಇರುವಿಕೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ತುಂಬಾ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (2ಚ) ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (2ಟ) ಅವನು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (2ತ) ಹುಡುಗ ಹಟದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅಮ್ಮ ಮಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ, ಮಗು ಬಿಸುಪಿನಲ್ಲಿದೆ, ಅವನು ತುಂಬಾ ನೋವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಂಬಂತಹ ಬಳಕೆಗಳನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬಹುದು. (ಟ) ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಪಾಂಗುಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆಯಾದರೆ, ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ನಾಳೆ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಬಾರೀ ಮದುವೆಯಿದೆ. (3ಚ) ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಇತ್ತು. (3ಟ) ಇವತ್ತು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಈ ಶಾಲೆಯ ತೊಡಗುಹವಿದೆ. (3ತ) ಆಕೆಯ ಹಾಡುವಿಕೆ ಏಳರಿಂದ ಎಂಟರ ವರೆಗೆ ಇದೆ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾರೀ ಮದುವೆ, ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್, ಈ ಶಾಲೆಯ ತೊಡಗುಹ, ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಹಾಡುವಿಕೆ ಎಂಬ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಇರುಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆ ರಾತ್ರಿ, ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ, ಇವತ್ತು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ, ಮತ್ತು ಏಳರಿಂದ ಎಂಟರ ವರೆಗೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿಲ್ಲ. (ತ) ಇರುವಿಕೆ ಎಂಬುದು ಅದು ಇರುವಶ್ಟು ಸಮಯವೂ ಒಂದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಆಗುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳ ಹಾಗೆ ಅದು ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬರಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಬರಲಾರವು. ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಎಸಕಗಳು ಕೊನೆಗೊಂಡಾಗ, ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಇರುವಿಕೆಗಳೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆಯಲ್ಲದೆ ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗಿರುವವುಗಳಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (4ಕ) ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುದಿಗೆ ಹತ್ತಿತು. (4ಚ) ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿದೆ.

(5ಕ) ರಾಯರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. (5ಚ) ರಾಯರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಎಸಕಪದ ಮರದ ತುದಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, ಅದು ಕೊನೆಗೊಂಡಾಗ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಮರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರು ಎಸಕಪದ (5ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಎಂಬ ಸುರು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಕೊನೆಗೊಂಡಾಗ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ (5ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಒಂದು ಇರುವಿಕೆಗಿರುವ ಜಾಗದ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಿರುವಲ್ಲಿ ಅದರ ಎರಡು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಆರು ಕಿ.ಮೀ. ಇದೆ. (6ಚ) ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಮರಕ್ಕೆ ಏಳಡಿ ಇದೆ. (6ಕ)ದಲ್ಲಿ ಆರು ಕಿ.ಮೀ. ಎಂಬುದು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತು ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. (6ಚ)ದಲ್ಲಿಯೂ ಏಳಡಿ ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಮರಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಇರುಗದ ದಿಕ್ಕನ್ನಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಮುಂದಿನ ಅಳತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುದು, ಮತ್ತು ಸುರು ಪಾಂಗು ಹಿಂದಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುದು: (7ಕ) ಅವರ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಬಡಗಕ್ಕಿದೆ. (7ಚ) ಅವರ ಜಾಗ ಇಲ್ಲಿಂದ ಆಲದ ಮರದ ವರೆಗಿದೆ. (7ಟ) ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ನೆಲದಿಂದ ಎರಡಡಿ ಮೇಲೆ ಇದೆ. (ಪ) ಜಾಗವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲು, ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿರುವ ಇರುಗಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿದೆ. (8ಚ) ತುಲಸಿ ಗಿಡ ಅಂಗಳದ ನಟ್ಟನಡುವೆ ಇದೆ. (9ಕ) ಕುರ್ಚಿಗಳು ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಇವೆ. (9ಚ) ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮೊಳೆಗಳಿವೆ. (8ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲು ತುತ್ತತುದಿ ಮತ್ತು ನಟ್ಟನಡುವೆ ಎಂಬ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (9ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. (2) ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆ ಇರುವಿಕೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಎತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ಮೇಲೆಯೇ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ (1(ಟ) ನೋಡಿ); ಇಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ:

(1ಕ) ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನೂ ಇದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಈ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಬೇರೆಯೂ ಇಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ. (1ಟ) ತಬ್ಬಲಿಯಾದುದರಿಂದ ಹುಡುಗ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (1ತ) ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಆತನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲಕ್ಶ ಇದೆ. ಮೇಲೆ (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಎಂಬ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಎಂಬ ಹೋಲುಗ ಪಾಂಗು, (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ತಬ್ಬಲಿಯಾದುದರಿಂದ ಎಂಬ ಕತ (ಕಾರಣ) ಪಾಂಗು, ಮತ್ತು (1ತ)ದಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಎಂಬ ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ) ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು 7.5 ಮತ್ತು 7.6ರಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.

7.2.4 ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳ

ಈ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುಗನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವಸ್ತು ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು ಬಳಿಕ ಬರುತ್ತದೆ. (1ಕ) ಆಚೆ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಈ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮೆತ್ತಗಿವೆ. (1ಟ) ಈ ನೆಲ ತುಂಬಾ ತಣ್ಣಗಿದೆ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಆಚೆ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಮೊದಲು ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಪ್ಪಗೆ ಎಂಬ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು ಬಳಿಕ ಬಂದಿದೆ. (1ಚ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವು ದಕ್ಕಾಗಿ ಸಪ್ಪಗೆ, ಮೆತ್ತಗೆ ಮತ್ತು ತಣ್ಣಗೆ ಎಂಬ ಎಸಕಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲ ಹೆಸರುಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನೂ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಆಗು ಪದದ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವಾದ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಆ ಮನೆಯ ನೆಲ ದೊರಗಾಗಿದೆ. (2ಚ) ಅವನ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಳಕಾಗಿದೆ. (3ಕ) ಅವನು ಕುರುಡನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (3ಚ) ಅವನು ಗುರಿಕಾರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (2ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ದೊರಗು ಮತ್ತು ಕೊಳಕು ಎಂಬ ಹೆಸರುಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (3ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಕುರುಡ ಮತ್ತು ಗುರಿಕಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಆಗಿ ಎಂಬುದರ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. (1) ಪರಿಚೆಪದಗಳ ಬಳಕೆ

ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆಪದಗಳು ಆಗಿ ಎಂಬುದರ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು; ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅಗೆ ಎಂಬ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪದಗಳು ಇಂತಹವು: ಕಪ್ಪಗೆ ತಣ್ಣಗೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಿಣ್ಣಗೆ ಕರ್ರಗೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ನೊಚ್ಚಗೆ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೆಂಪಗೆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಪಚ್ಚಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಮ್ಮಗೆ ದಪ್ಪಗೆ ಬಿನ್ನಗೆ ಸಪ್ಪಗೆ ಕೆಂಚಗೆ ದಟ್ಟಗೆ ಬಿಮ್ಮಗೆ ಸುಮ್ಮಗೆ ಕೆಮ್ಮಗೆ ದುಂಡಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಸೊಮ್ಮಗೆ ಗುಂಡಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ ಬೆಳ್ಳಗೆ (1ಕ) ಅವನು ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದ. (1ಚ) ಈ ಗೋಡೆ ನುಣ್ಣಗಿದೆ. (1ಟ) ಅವನ ಬೆನ್ನು ನೆಟ್ಟಗಿದೆ. (1ತ) ಅವನ ಹಲ್ಲು ಬೆಳ್ಳಗಿದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕೆಂಪು, ಕಪ್ಪು, ಬಿಳಿ, ಬಿಸಿ, ಹಸುರು, ಹೆಚ್ಚು, ಕಡಿಮೆ, ದಪ್ಪ, ತೆಳು, ನುಣುಪು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪರಿಚೆಪದಗಳೂ ನೇರವಾಗಿ ಆಗಿ ಪದದ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು: (2ಕ) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಿದೆ. (2ಚ) ಈ ಸೀರೆ ಕಪ್ಪಿದೆ. (2ಟ) ಹಾಲು ತುಂಬಾ ಬಿಸಿಯಿದೆ. (2ತ) ಈ ಬಟ್ಟೆ ತುಸು ದಪ್ಪ ಇದೆ. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆಪದಗಳ ಬಳಿಕವೂ ಆಗಿ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಅವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಆಗುಹ ಮತ್ತು ಇರುಹಗಳ ನಡುವಿನ ಇಪ್ಪುರುಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಆ ಕಲ್ಲು ದುಂಡಗಿದೆ. (3ಚ) ಆ ಕಲ್ಲು ದುಂಡಗಾಗಿದೆ. (4ಕ) ಆಕೆ ತೆಳ್ಳಗಿದ್ದಾಳೆ. (4ಚ) ಆಕೆ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (5ಕ) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಿದೆ. (5ಚ) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರ ಸಿಗಬಲ್ಲುದು; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (3ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಅಂತಹ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೊದಲು ಓರೆಕೋರೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲು ಈಗ ದುಂಡಗಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆಗುಹದ ಹುರುಳೂ ಸಿಗಬಲ್ಲುದು; (4-5)ನೇ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಅಂತೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಈ ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಾಗಿದೆ. (6ಚ) ಮಗುವಿನ ಮೂಗು ಅದರ ತಾಯಿಯ ಮೂಗಿನಂತಿದೆ. ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಈ ಎರಡು ಪದಗಳೂ ಆಗಿ ಎಂಬುದರ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇರುಗಕ್ಕಿರುವ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕದ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲು ಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಎಸಕಗಳ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗಿರಗಿರನೆ, ಚಟಚಟನೆ, ಗಡಗಡನೆ ಮೊದಲಾದ ಅಣಕಪರಿಚೆಗಳು ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಗೆ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಹಲವು ಪರಿಚೆ ಪದಗಳು ಅನೆ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುವು; ತಣ್ಣನೆ, ಮೆಲ್ಲನೆ, ನೆಟ್ಟನೆ, ನುಣ್ಣನೆ, ಮೆತ್ತನೆ ಮೊದಲಾದ ಇಂತಹ ಪರಿಚೆಪದಗಳೂ ಎಸಕದ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುವಾದ ಕಾರಣ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (2) ಆಗು ಪದದ ಬಳಕೆ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳವಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಪರಿಚೆ ಪದದ ಬಳಿಕ ಆಗು ಪದದ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವಾಗಿರುವ ಆಗಿ ಎಂಬುದು ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಎಸಕ(ಆಗುಹ)ವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಹುರುಳುಗಳಿರುತ್ತವೆ: (1ಕ) ಆ ಮನೆಯ ನೆಲ ದೊರಗಾಗಿದೆ. (1ಚ) ಅವರು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಾರೆ. (1ಟ) ಆತನ ಚೀಲ ಹಗುರವಾಗಿದೆ. (1ತ) ಹುಡುಗಿ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (1ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಆ ಮನೆಯ ನೆಲ ಮೊದಲಿಗೆ ನುಣುಪಾಗಿದ್ದುದು ಈಗ (ಹಳೆಯ ದಾಗಿ) ದೊರಗಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದು ದೊರಗಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. (1ಚ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (ಕ) ಆಗಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಎಸಕಪದದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವಾದ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ಪರಿಚೆಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲ ಹೆಸರುಪದಗಳ ಬಳಿಕವೂ ಈ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಹಾಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ ಆ ಹೆಸರುಪದಗಳಿಗೆ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (2ಕ) ಅವನು ಕುರುಡನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (2ಚ) ಅವರು ಮುದುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. (2ಟ) ಅವಳು ತುಂಬಾ ಚೆಲುವಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (2ತ) ಇದೊಂದು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿದೆ.

(2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕುರುಡ ಎಂಬ ಹೆಸರುಪದವನ್ನು ಒಂದು ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಅವನು ಎಂಬ ತೋರುಪದ ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಚೆಯೊಂದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಕೆಲಸವಿದೆ. (2ಚ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಮುದುಕ, ಚೆಲುವಿ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿ ಪದಗಳನ್ನು ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. (ಚ) ಬೇಕು, ಬೇಡ, ಸಾಕು, ಸಾಲದು, ಸರಿ, ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನೂ ಆಗಿ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಈ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. (3ಚ) ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬೇಕಾಗಿದೆ. (3ಟ) ನೂರು ರುಪಾಯಿ ಸಾಲದಾಗಿದೆ. (ಟ) ದೊಡ್ಡ, ಚಿಕ್ಕ, ಕೆಟ್ಟ, ತಕ್ಕ, ಒಳ್ಳೆ, ಕಿರಿ, ಹಿರಿ, ಎಳೆ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಪರಿಚೆಪದಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಅವು ಹೆಸರುಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಪರಿಚೆಪದಗಳಲ್ಲದೆ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಪರಿಚೆಪದಗಳಲ್ಲ. ಅವನ್ನು ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಅವನು, ಅವಳು, ಅವರು, ಅದು, ಮತ್ತು ಅವು ಎಂಬ ತೋರುಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಇರುಗದ ಗುರ್ತ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗಳ ನ್ನವಲಂಬಿಸಿ ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಹುಡುಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (4ಚ) ಮುದುಕಿ ಕೆಟ್ಟವಳಾಗಿದ್ದಳು. (4ಟ) ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. (4ತ) ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಳೆಯದಾಗಿದೆ. (4ಪ) ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವಾಗಿವೆ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಚೆಪದದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (4ಚ-ಪ)ಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ತೋರುಪದಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ಕಾಣಬಹುದು. (3) ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದ ಬಳಕೆ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಲವು ಪರಿಚೆಪದಗಳನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಗೆ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪದಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಎರಡನೆಯ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಗೆ ಒಟ್ಟು ಬಂದಿರುತ್ತದೆ (ಕೆಂಪುಕೆಂಪಗೆ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲಗೆ, ಮೆತ್ತಮೆತ್ತಗೆ, ತೆಳ್ಳತೆಳ್ಳಗೆ). ಪರಿಚೆಪದಗಳಿಗಿರುವ ಇಂತಹ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹುರುಳುಗಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುವು: (ಕ) ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆ ಇನ್ನಶ್ಟು ಮೇಲಿನ (ಇಲ್ಲವೇ ಕೆಳಗಿನ) ಹಂತದ್ದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವಂತಹ ಹುರುಳು (6.3.3 ನೋಡಿ) ಒಂದು ಬಗೆಯದು; ಇದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (1ಕ) ದೋಸೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿದೆ.

(1ಚ) ಸಾರು ಉಪ್ಪುಪ್ಪಾಗಿದೆ. (1ಟ) ಆತನ ಬಟ್ಟೆ ಹರುಕು ಹರುಕಾಗಿದೆ. (1ತ) ಹುಡುಗ ಸುಟಿಸುಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಮೇಲಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ಬರುವಂತಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಒತ್ತಿಹೇಳುವ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ತಣ್ಣಗೆ ಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಎತ್ತರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅಂತಹ ಮೇಲಿನ ಹಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ತಂಪು ಪದಗಳಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಇವನ್ನು ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿದೆ, ತಂಪುತಂಪಾಗಿದೆ ಎಂಬವುಗಳ ಹಾಗೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುವ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ (*ಬೆಚ್ಚಬೆಚ್ಚಗಿದೆ, *ತಣ್ಣತಣ್ಣಗಿದೆ). (ಚ) ಈ ಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆ ಹಲವು ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯದು: (2ಕ) ಮಾವಿನ ಮಿಡಿಗಳು ಎಳತೆಳತಾಗಿವೆ. (2ಚ) ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲ ಇಡಿಯಿಡಿಯಾಗಿವೆ. (2ಟ) ಕಂಬಗಳೆಲ್ಲ ಉದ್ದುದ್ದವಾಗಿವೆ. (2ತ) ಕಲ್ಲುಗಳು ಉರುಟುರುಟಾಗಿವೆ. (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಎಳತೆಳತು ಎಂಬ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪ ತುಂಬಾ ಎಳತಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಿಡಿಗಳೂ ಎಳತಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನೂ ಕೊಡಬಲ್ಲುದು; (2ಚ-ತ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವಂತಹ ಮೊದಲನೆಯ ಹುರುಳಿರುವ ಪರಿಚೆ ಪದಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅವುಗಳ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಹುರುಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (ಟ) ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದೆಯಾದರೆ, ಅವುಗಳ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳು ಆ ಪದಗಳು ಗುರುತಿಸುವ ವಸ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ವಿಶಯಗಳು ತುಂಬಾ ಇವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ: (3ಕ) ಈ ಅಕ್ಕಿ ಕಲ್ಲುಕಲ್ಲಾಗಿದೆ. (3ಚ) ಆಕೆ ಕಲಸಿದ ಹಿಟ್ಟು ಗಂಟುಗಂಟಾಗಿದೆ. (3ಟ) ಅವನ ಬರಹ ತಪ್ಪುತಪ್ಪಾಗಿದೆ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ, (3ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಗಂಟುಗಳಿವೆ (ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲೆತಿಲ್ಲ) ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ, ಮತ್ತು (3ಟ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಹಲವು ತಪ್ಪುಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. (4) ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆ: ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗುಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ; ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಾಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು; ಇವೆರಡೂ ಪರಿಚೆ ಒಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಗುರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂದಿಸಿದುದು ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅದರ ಹರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

(1ಕ) ಹುಡುಗ ಆಟದಲ್ಲಿ ಚುರುಕಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಈ ಹಣ್ಣು ಒಳಗೆ ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (1ಟ) ಅವನು ಈ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (2ಕ) ಅವರ ಮನೆಯ ಊಟ ನನಗೆ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿದೆ. (2ಚ) ಈ ಮನೆ ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕುದಾಗಿದೆ. (2ಟ) ಮಂಚ ಈ ಕೋಣೆಗೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ. (1ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು, ಮತ್ತು (2ಕ-ಟ)ಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಬೇಕು, ಬೇಡ, ಸಾಕು, ಸಾಲದು ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಪರಿಚೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ತಿಂಡಿಗಳ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅವು ಯಾರಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕು, ಬೇಡ, ಸಾಕು, ಇಲ್ಲವೇ ಸಾಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗೆಂದೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು: (3ಕ) ಅವನಿಗೆ ತುಸು ಹಣ ಬೇಕಾಗಿದೆ. (3ಚ) ಅವನಿಗೆ ಈ ಮನೆ ಸಾಲದಾಗಿದೆ. (3ಟ) ಅವನಿಗೆ ಈ ತಿಂಡಿ ಉಪ್ಪಾಗಿದೆ. (3ತ) ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಬೇಡವಾಗಿದೆ. (3ಪ) ಅವನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಈ ಜಾಗ ಸಾಲದಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಹೊತ್ತು, ಕತ (ಕಾರಣ) ಮತ್ತು ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಇವತ್ತು ಕೆಲಸದವಳು ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (4ಚ) ಮಕ್ಕಳು ಬಂದುದರಿಂದ ಕೆಲಸದವಳು ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (4ಟ) ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ತಾಯಿಯೂ ಬಡವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಎಂಬ ಹೊತ್ತು ಪಾಂಗು, (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಬಂದುದರಿಂದ ಎಂಬ ಕತ ಪಾಂಗು, ಮತ್ತು (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಎಂಬ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. (5) ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸದಿರುವುದು: ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳವಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳವಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಹಾಗೆ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಆಕೆಯ ತುಟಿ ತುಂಬಾ ಕೆಂಪಗಿದೆ. (1ಚ) ಆಕೆಯ ತುಟಿ ತುಂಬಾ ಕೆಂಪಗೆ. (1ಕ) ಆವನ ತಲೆ ದಪ್ಪ ಇದೆ. (1ಚ) ಅವನ ತಲೆ ದಪ್ಪ.

ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪರಿಚೆ ಪದಗಳು ಈ ರೀತಿ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳಿಲ್ಲದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ ಆ ಪದದ ಆಗಿ ರೂಪ ಇಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತವೆ: (2ಕ) ಈ ಕಾಯಿ ಟೊಳ್ಳಾಗಿದೆ. (2ಚ) ಈ ಕಾಯಿ ಟೊಳ್ಳು. (3ಕ) ಅವರ ಮನೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. (3ಚ) ಅವರ ಮನೆ ದೊಡ್ಡದು. (4ಕ) ನನಗೆ ಈ ಮನೆ ತಕ್ಕುದಾಗಿದೆ. (4ಚ) ನನಗೆ ಈ ಮನೆ ತಕ್ಕುದು. (2ಕ)ದಲ್ಲಿದ್ದ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅದರ ಮೊದಲು ಬಂದಿದ್ದ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. (3-4) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (6) ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರಿಗಟ್ಟುವಿಕೆ: ಈ ರೀತಿ ಇರು ಪದದ ರೂಪವನ್ನು, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆಯ ಹುರುಳುಗಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುವು: ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಅವು ಒಂದು ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚೆಯ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತಹ ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುವು, ಇಲ್ಲವೇ ಆ ಪಾಂಗನ್ನು ಪರಿಚೆಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಗಟ್ಟುವಂತಹ ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನೂ ಕೊಡಬಲ್ಲುವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಹುರುಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಹುರುಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಸರಿಗಟ್ಟುವ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಬದಲು, ಬೇರೊಂದು ಪರಿಚೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ: (1) ಆ ಗೋಡೆ ನುಣ್ಣಗೆ > (ಕ) ಆ ಗೋಡೆ ನುಣ್ಣಗಿಲ್ಲ (ಚ) ಆ ಗೋಡೆ ನುಣ್ಣಗಲ್ಲ, ದೊರಗು. (2) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪು > (ಕ) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಿಲ್ಲ (ಚ) ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಲ್ಲ, ಬಿಳಿ. (3) ಈ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪು > (ಕ) ಈ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ (ಚ) ಈ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಲ್ಲ, ಸರಿ. ಮೇಲಿನ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಗಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗಿದೆ; (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಯಾವ ಪರಿಚೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಲೇಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಇರು ಪದದ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದೆಯಾದರೆ, ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಸರಿಗಟ್ಟುವ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಇರುವಿಕೆ ಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ ಪದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಬರುತ್ತದಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲ ಪದದಿಂದ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (4) ಅವರು ದೊಡ್ಡವರು > (ಕ) ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಲ್ಲ (ಚ) *ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಿಲ್ಲ. (5) ಈ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಳೆಯದು > (ಕ) ಈ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಳೆಯದಲ್ಲ (ಚ) *ಈ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಳೆಯದಿಲ್ಲ.

(6) ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗಳು ಚಿಕ್ಕವು > (ಕ) ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗಳು ಚಿಕ್ಕವಲ್ಲ (ಚ) *ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗಳು ಚಿಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರು ಪದದ ರೂಪಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೊದಲು ಬರುವ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವಕ್ಕೆ ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಇರುವಿಕೆಯ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಸರಿಗಟ್ಟುವ ಹುರುಳು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. (7) ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ > (ಕ) ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿಲ್ಲ (ಚ) *ಅವರು ದೊಡ್ದವರಾಗಲ್ಲ. (8) ಈ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ > (ಕ) ಈ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಲ್ಲ (ಚ) *ಈ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲ್ಲ. (7) ಮಾರ್ಪಾಡನ್ನು ಪರಿಚೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದು: ಒಂದು ಎಸಕದಿಂದ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪಾಂಗನ್ನು ಅದು ಅಂತಹ ಎಸಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಕೊಂಡಿದೆಯೆಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು, ಆ ಮಾರ್ಪಾಡು ಅದರ ಪರಿಚೆ ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎಸಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾರ್ಪಾಡಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. (1ಚ) ಕಪಾಟಿನ ಕನ್ನಡಿ ಒಡೆದಿತ್ತು. (1ಟ) ಹುಲಿ ತುಂಬಾ ಹಸಿದಿದೆ. (1ತ) ಕುರ್ಚಿಯ ಕಾಲು ಮುರಿದಿದೆ. ಮೇಲೆ (7.2.1)ರಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, (1ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಎರಡೆರಡು ಹುರುಳುಗಳಿವೆ; ಅವು ಒಂದು ಎಸಕ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಆ ಎಸಕದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಒಂದು ಹೊಸ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (1ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಮೊದಲಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಈಗ ತೆರೆದಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಒಂದು ಎಸಕ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ಈಗ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಪರಿಚೆಯನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆ ಯಾವ ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆ ಪಾಂಗು ಯಾವ ಜಾಗದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಂಬಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (2ಕ) ಕುಂಬಳ ಬಳ್ಳಿ ಮಾಡಿನ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬಿದೆ. (2ಚ) ಕೊಡದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದೆ. (2ಟ) ಸಿಟ್ಟು ಆತನ ತಲೆಗೇರಿದೆ. (2ತ) ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳು ನಲುಗಿವೆ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ (2ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಹಾಗೆ ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಇಲ್ಲವೇ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಇಪ್ಪುರುಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುದು.

7.2.5 ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳ

ಈ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವೆ ಪತ್ತುಗೆ (ಸಂಬಂದ) ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಬಳಿಕ ಬರುತ್ತದೆ. (1ಕ) ರಾಜುವಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. (1ಚ) ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಬೇಡಿಕೆಯಿದೆ. (1ಟ) ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವತ್ತು ರಜೆಯಿದೆ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ರಾಜು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸುವಾಗ, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ರಾಜು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಪತ್ತುಗೆಯ ಗುರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. (1) ಪತ್ತುಗೆಯ ಬಗೆಗಳು: ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಅನಿಸಿಕೆ, ಪರಿಚೆ, ಗೊತ್ತುಪಾಡು, ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಪತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಇವು ಎಂತಹ ವೆಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ: ಕ. ಅನಿಸಿಕೆ: ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅನಿಸಿಕೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಇಟ್ಟಳದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲಾಗು ತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅನಿಸಿಕೆ ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟಿದೆ. (2ಚ) ಅವಳಿಗೆ ಬೇಸರ ಇದೆ. (2ಟ) ಮಗುವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆದರಿಕೆಯಿದೆ. ಚ. ಪರಿಚೆ: ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುವಿನ ಪರಿಚೆಯನ್ನೂ ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುವುದು ಅಪರೂಪ: (3ಕ) ಈ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿಗೆ ತುಂಬಾ ರುಚಿಯಿದೆ. (3ಚ) ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿದೆ. (3ಟ) ?ಅವನಿಗೆ ಜಾಣತನವಿದೆ. (3ತ) ಅವನಿಗೆ ಬುದ್ದಿಯಿಲ್ಲ. 3. ಗೊತ್ತುಪಾಡು: ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಎಂತಹ ಗೊತ್ತುಪಾಡಿನಲ್ಲಿ (ಪರಿಸ್ತಿತಿಯಲ್ಲಿ) ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ತುಗೆ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಬಹುದು: (4ಕ) ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಲಕ್ಶ ಸಾಲ ಇದೆ. (4ಚ) ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವತ್ತು ರಜೆಯಿದೆ. (4ಟ) ಅವಳಿಗೆ ಬಿಸುಪಿದೆ.

1. ಎಣಿಕೆ: ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಪತ್ತುಗೆಯಿರುವ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಈ ಇಟ್ಟಳವನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಪತ್ತುಗೆ ನಂಟಸ್ತನದಾಗಿರಬಹುದು, ಬಿಡಿ(ಅಂಗ)ಗಳದಾಗಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಒಡೆತನದ್ದೂ ಆಗಿರಬಹುದು: (5ಕ) ಆಕೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. (5ಚ) ಆತನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು. (6ಕ) ಆ ಹುಳಕ್ಕೆ ಎರಡು ತಲೆಗಳಿವೆ. (6ಚ) ಆಕೆಗೆ ಎರಡು ಕಾರುಗಳಿವೆ. (7ಕ) ಅವನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಜಾಣನಾದ ಮಂತ್ರಿಯಿದ್ದ. (7ಚ) ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದಪ್ಪವಾದ ಮೀಸೆಯಿದೆ. (7ಟ) ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಂಪು ಟೊಪ್ಪಿಯಿದೆ. (5ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ನಂಟಸ್ತನದ ಪತ್ತುಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ; ಗೆಳೆತನವನ್ನೂ ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ; (6ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಗಳ ಪತ್ತುಗೆ, ಮತ್ತು (7ಕ-ಟ)ಗಳಲ್ಲಿ ಒಡೆತನದ ಪತ್ತುಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. (2) ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆ: ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳವಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ಇರುಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಪತ್ತುಗೆಯ ಹರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬು ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು: (8ಕ) ಅವಳಿಗೆ ಇವತ್ತು ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ. (8ಚ) ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವತ್ತು ಶಾಲೆ ಇದೆ. (9ಕ) ಆಕೆಗೆ ಈ ಸೀರೆಯ ಮೇಲೆ ಆಸೆಯಿದೆ. (9ಚ) ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಇದೆ. (8ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಎಂಬ ಪದ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (9ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸೀರೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಂಬವು ಇಂಬು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಕತ (ಕಾರಣ), ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ), ಒಡನಾಡಿ ಎಂಬಂತಹ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ಈ ಇಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೆ ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (10ಕ) ನೀವು ಕರೆಯದುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಿದೆ. (10ಚ) ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಕೂಟರ್ ಇದೆ. (10ಟ) ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇವತ್ತು ಅವನಿಗೂ ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ.

7.2.6 ಇರುಹದ ಹೊತ್ತು

ಮೇಲೆ 4.2.5ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಒಂದು ಮುಕ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಬೊತ್ತು (ಇರುತ್ತೇನೆ), ಹಿಂಬೊತ್ತು (ಇದ್ದೆ) ಮತ್ತು ಈಪೆÇತ್ತು (ಇದ್ದೇನೆ) ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ನಾನು ನಾಳೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. (1ಚ) ನಾನು ನಿನ್ನೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ. (1ಟ) ನಾನು ಇವತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಬೊತ್ತು (ಬರುತ್ತೇನೆ) ಮತ್ತು ಹಿಂಬೊತ್ತು (ಬಂದೆ) ಎಂಬ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (2ಕ) ನಾನು ನಾಳೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. (2ಚ) ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನೆ ಬಂದೆ. ಇಂತಹ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿರುವ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಇರುಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ (1ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಎತ್ತುಗೆಗಳಾಗಿವೆ; ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳ (3ಕ-ಟ) ಮತ್ತು ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳ(4ಕ-ಟ)ದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಎತ್ತುಗೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (3ಕ) ಅವನ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. (3ಚ) ಅವನ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. (3ಟ) ಅವನ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ. (4ಕ) ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. (4ಚ) ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. (4ಟ) ಅವನಿಗೆ (ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ) ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಇರುಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ಎಸಕ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇದೆ: ಇರುಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದರೂಪವನ್ನು ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಆ ಪದರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರುವಂತಹ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎಂದರೆ, ಆ ರೀತಿ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದರೂಪವನ್ನು ಬಳಸದಿರುವಲ್ಲಿ ಇರುಹದ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸದಿರಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಹ ಈಪೆÇತ್ತಿನದು ಎಂಬ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಆಕೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. (5ಚ) ಆಕೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ. (6ಕ) ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಒಂದು ಪೂಜೆಯಿದೆ. (6ಚ) ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಒಂದು ಪೂಜೆ. (7ಕ) ಈ ಕಾಗದ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಿದೆ. (7ಚ) ಈ ಕಾಗದ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗೆ.

ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಹಾಗಾಗಿ, ಇರುವಿಕೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ದ್ ಒಟ್ಟನ್ನು ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಸಾದ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ; ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಈಪೆÇತ್ತಿನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿದೆ. ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಬೊತ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ಮುಂಬೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಇರು ಪದದ ಹೊತ್ತಿನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿದ್ದರೂ ಅವಕ್ಕೆ ಆ ಹೊತ್ತಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ಒಂದು ಪೂಜೆ ಇತ್ತು. (8ಚ) ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ಒಂದು ಪೂಜೆ. (9ಕ) ಈ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಲೂ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ನಾಟಕ ಇರುತ್ತದೆ. (9ಚ) ಈ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಲೂ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ನಾಟಕ. (8ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂಬೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನಿನ್ನೆ ಎಂಬ ಪರಿಚೆಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, (8ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡ ಲಾಗಿದೆಯಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿದೆ ಯೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇರುಹಪದಗಳಿಗೂ ಎಸಕಪದಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಮುಕ್ಯವಾದ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ: ಮೇಲಿನ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇರುಹವನ್ನು ಇರು ಎಂಬ ಒಂದೇ ಪದ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಬಳಸದಿದ್ದರೂ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ನೂರಾರು ಎಸಕಪದಗಳಿದ್ದು, ಅವನ್ನು ಬಳಸ ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಸಕ ಎಂತಹದು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಎಸಕಪದವನ್ನು ಬಳಸಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಇರುಹದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಎಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟಲೆಗಳಿವೆ: (1) ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಮದುವೆ, ಹಬ್ಬ, ಆಟ, ಸಿಟ್ಟು ಮೊದಲಾದ ಎರಡನೇ ಹಂತದ (6.2.4 ನೋಡಿ) ಪಾಂಗುಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿವೆಯಾದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಮೊದಲನೇ ಹಂತದ ಪಾಂಗುಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (10ಕ) ರಾಜುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿಯಿದೆ. (10ಚ) *ರಾಜುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿ. (11ಕ) ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಟಾಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಅರೆವಾಶಿ ನೀರಿತ್ತು. (11ಚ) *ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಟಾಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಅರೆವಾಶಿ ನೀರು. (2) ಆದರೆ, ಮೊದಲನೇ ಹಂತದ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಎರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿವೆಯೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಜೋಡಿಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆಯಾದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ: (12ಕ) ಅವನ ಒಂದು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕೊಡೆಯಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಚೀಲ ಇದೆ.

(12ಚ) ಅವನ ಒಂದು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕೊಡೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಚೀಲ. (13ಕ) ಕೋಣೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮೇಜಿದೆ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳಿವೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವಾಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಮೇಜಿನ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸ್ಟೂಲಿದೆ. (13ಚ) ಕೋಣೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮೇಜು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವಾಟು, ಮತ್ತು ಮೇಜಿನ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸ್ಟೂಲು. (3) ಪರಿಚೆಯ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚೆಯನ್ನು ಒಂದು ಎಸಕಪದದ ಮಾರೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆಯಾದರೆ, ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (14ಕ) ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. (14ಚ) *ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು. (15ಕ) ಕೊಡದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದೆ. (15ಚ) *ಕೊಡದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ. (4) ಆಗು ಪದದ ಮಾರೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಮೇಲಿನ (3)ನೇ ಕಟ್ಟಲೆಗೆ ಹೊರಪಡಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗು ಪದದ ಪದರೂಪವನ್ನೂ ಬಳಸದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (16ಕ) ಆ ಹಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (16ಚ) ಆ ಹಣ್ಣು ಕೆಂಪು. (16ಟ) *ಆ ಹಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ. (17ಕ) ಆಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಟಯ್ಪಿಸ್್ಟ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. (17ಚ) ಆಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಟಯ್ಪಿಸ್್ಟ. (16ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಪದವನ್ನು ಆಗು ಮತ್ತು ಇದೆ ಎಂಬವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದ ಕಾರಣ ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿದೆ; (16ಚ)ದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಆಗು ಪದವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಕಾರಣ, ಆ ಸೊಲ್ಲೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, (16ಟ)ದಲ್ಲಿ ಅದರಿಂದ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಕಾರಣ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

7.2.7 ಇರುಹ ಮತ್ತು ಎಸಕ

ಇರುಹ ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು 5.4.1ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಎಸಕ ಎರಡು ಇರುಹಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು: (1ಕ) ರಾಜು ಮರದ ಕೆಳಗಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ರಾಜು ಮರದ ಮೇಲಿದ್ದಾನೆ. (1ಟ) ರಾಜು ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ.

(1ಕ) ಮತ್ತು (1ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಎರಡು ಬಗೆಯ ಇರುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, (1ಟ) ಸೊಲ್ಲು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ಅವೆರಡನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ: ರಾಜು ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದುದರಿಂದಾಗಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಮರದ ಕೆಳಗಿದ್ದವನು ಈಗ ಮೇಲಿರುವ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಇರುಹದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಇರುಹಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವ ಮಾರ್ಪಾಡನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದದ ಮಾರೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (2ಚ) ಹುಡುಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (2ಟ) ಬಟ್ಟೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಹ ಮತ್ತು ಆಗುಹಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಇಪ್ಪುರುಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಅವು ಒಂದು ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರಿಚೆಯಿದೆ ಎಂದಿಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಒಂದು ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಆ ಪರಿಚೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾರ್ಪಾಡು ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಒಂದು ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (2ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನ ಬಣ್ಣ ಕೆಂಪು’ಎಂದಿಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತಿರ ಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಮೊದಲು ಬಿಳಿ ಇದ್ದ ಕಣ್ಣು ಈಗ ಕೆಂಪಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕಣ್ಣಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆದಿರುವ ಪರಿಚೆಯ ಒಂದು ಮಾರ್ಪಾಡನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಈ ಇಪ್ಪುರುಳನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಶ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಹುಡುಗಿ ಬೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದಾಳೆ. (3ಚ) ಕೋಲು ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿದೆ. (3ಟ) ಬಟ್ಟೆ ಸಾಕಶ್ಟು ದಪ್ಪವಾಗಿದೆ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಮೊದಲು ಕಪ್ಪಗಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ಈಗ ಬೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದಾಳೆ’ಎಂಬ ಆಗುಹದ ಹುರುಳಿಗಿಂತಲೂ ಆಕೆಯ ಪರಿಚೆಯೇ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಎಂಬ ಇರುಹದ ಹುರುಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಸರಿಯಾದುದು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; (3ಚ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಆದರೆ, ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಆಗುಹದ (ಮಾರ್ಪಾಡಿನ) ಹುರುಳೂ ದೊರಕಬಲ್ಲುದು. ಆದರೆ, ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದಕ್ಕೆ ಆಗುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವುದು ಇನ್ನಶ್ಟು ಕಶ್ಟವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಹಾಲು ಬಿಳಿಯಾಗಿದೆ. (4ಚ) ಆ ಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆ ಹಸುರಾಗಿದೆ. (4ಟ) ಹತ್ತಿ ಹಗುರವಾಗಿದೆ. ಹಾಲು, ಹಕ್ಕಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪರಿಚೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವಲ್ಲದೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಹಾಲು, ಹಕ್ಕಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿಗಳ ಈ ಪರಿಚೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವವಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಆಗು ಪದದ ಮಾರೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಮಾರೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಇಂತಹದೇ ಆದ ಎಸಕ ಮತ್ತು ಇರುಹಗಳ ನಡುವಿನ ಇಪ್ಪುರುಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ:

(5ಕ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. (5ಚ) ನೀರಿನ ಕೊಡ ಒಡೆದಿದೆ. (5ಟ) ಕಾಗದ ಹರಿದಿತ್ತು. (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ‘ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಈಗ ತೆರೆದಿದೆ’ ಎಂಬ ಮಾರ್ಪಾಡಿನ (ಎಸಕದ) ಹುರುಳೂ ಬರಬಲ್ಲುದು, ಇಲ್ಲವೇ ‘ಅದು ಈಗ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಈಗಿನ ಪರಿಚೆಯನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುವ ಇರುಹದ ಹುರುಳೂ ಬರಬಲ್ಲುದು. (5ಚ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಈ ಇಪ್ಪುರುಳು ಆಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಂತಹ ಆಗುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಎದ್ದುಕಾಣು ವಂತಹ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲ ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಚನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವ ಹಾಗೆ ತೊರುವುದಿಲ್ಲ: (6ಕ) ಸಾಹೇಬರು ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿದ್ದಾರೆ. (6ಚ) ರಾಜು ಹಾಲಿನ ಕೊಡವನ್ನು ಒಡೆದಿದ್ದಾನೆ. (6ಟ) ಮಗು ಕಾಗದವನ್ನು ಹರಿದಿತ್ತು. (6ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ತೆರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೆರೆದು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅದರ ಎರಡನೆಯ ಪದಕ್ಕೆ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಮೊದಲನೇ ಪದ ತಿಳಿಸುವ ಮಾರ್ಪಾಡಿನ ಹುರುಳನ್ನು ಅದು ಮೇಲಿನ (4ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇರು ಪದಕ್ಕೂ ಕೂಡ, ಅದರ ಕೆಲವು ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಹುರುಳು ಬರಬಲ್ಲುದು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (7ಕ) ನೀವು ಬರುವಲ್ಲಿ ವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. (7ಚ) ನೀವು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಅವನು ಇಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. (7ಟ) ನಾನು ಅರ್ದ ಗಂಟೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಇರಲಾರೆ.

7.2.8 ಇರುಹದ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಎಸಕಪದಗಳ ಬಳಕೆ

ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಎಟಕು, ನಂಬು, ಅನಿಸು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮೂರು ಬಗೆಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗ ಅವಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅವು ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುವು: (1) ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಸುಳುರೂಪ, (2) ಒಡನೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಸಿಕ್ಕಲುರೂಪ, ಮತ್ತು (3) ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ರೂಪ: (8ಕ) ಆ ಗೆಲ್ಲು ನನಗೆ ಎಟಕುತ್ತದೆ. (8ಚ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ. (9ಕ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದ.

(9ಚ) ಅವನಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. (10ಕ) ಆ ಗೆಲ್ಲು ನನಗೆ ಎಟಕುವುದಿಲ್ಲ. (10ಚ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಬಳಕೆಯ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅವಕ್ಕೆ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುದು; (8ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಎಟಕು ಮತ್ತು ನಂಬು ಪದಗಳು ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಸುಳುರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ; (9ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬು ಮತ್ತು ಅನಿಸು ಪದಗಳು ಒಡನೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಇರು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಸಿಕ್ಕಲು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ; ಮತ್ತು, (10ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಎಟಕು ಮತ್ತು ನಂಬು ಪದಗಳು ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ (ವಿವರಗಳಿಗೆ 7.3 ನೋಡಿ). ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಎಟಕು ಪದ ಒಬ್ಬ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಒಂದು ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದೆ; ನಂಬು ಪದ ಒಬ್ಬ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಒಂದು ಈಡಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದೆ; ಮತ್ತು ಅನಿಸು ಪದ ಒಂದು ಸೊಲ್ಲನ್ನೇ ಪಾಂಗಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆಗುಗದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಇದೆ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗಲೂ ಅವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರಬಲ್ಲುದು (7.2.4(7) ನೋಡಿ). ಇದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (11ಕ) ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಕೊಳೆತಿದೆ. (11ಚ) ಆಕೆಯ ಕಾಲು ಉಳುಕಿದೆ. (11ಟ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿ ಎಸಕಪದಗಳ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಪರಿಚೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವು ಒಂದು ಹತೋಟಿಯ ಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತಹವಾಗಿರಬೇಕು. ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗ, ಅವಕ್ಕೆ ಎಸಕದ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರ ಸಿಗಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಸಿಗಲಾರದು: (12ಕ) ರಾಜು ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿದ್ದಾನೆ. (12ಚ) ಹೊಸ ಕುರ್ಚಿಯ ಕಾಲನ್ನು ನಾಯಿ ಮುರಿದಿದೆ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆ ಮತ್ತು ಮುರಿ ಪದಗಳು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರಬಹುದಲ್ಲದೆ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರಲಾರದು. ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಹೊರಪಡಿಕೆಗಳೂ ಇವೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (13ಕ) ಹುಡುಗ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. (13ಚ) ಅವರು ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. (13ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಕುಳಿತಿರು ಎಂಬುದು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುದು. ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳು ಒಬ್ಬ ಮಾಡುಗನ ಹತೋಟಿಯ ಲ್ಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಲಾರವು:

(14ಕ) ಮಾಡಿನಿಂದ ನೀರು ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. (14ಚ) ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸೋರುವುದು ಮತ್ತು ಬೀಸುವುದು ಎಂಬ ಕದಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಎಸಕದ ಹುರುಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬಲ್ಲುವು. ಎಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳು ಇರುಹದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುವು ಮತ್ತು ಎಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳು ಕೊಡಲಾರವು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಎಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಇರುಹದ ಹುರುಳು ಬರಬಲ್ಲುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಇನ್ನಶ್ಟು ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ.

7.3 ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು

Eke →

ಮೇಲೆ 7.1ರಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಸಕ ಪದಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪಾಂಗುಗಳ ಬಗೆ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗಳು, ಎಂದರೆ ಅವುಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು, ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳ ನ್ನವಲಂಬಿಸಿವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕುದಿ, ಮರೆ, ಹೊಳೆ, ತುಂಬು, ಸಿಗು, ತೀರು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಹೋಗು, ಬರು, ಅಳು, ಕೊಡು, ತಿನ್ನು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಬದಲು, ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಹಾಲು ಕುದಿಯುತ್ತಿದೆ. (1ಚ) ಮಗು ಅಳುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಆಗುಹಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮಾಡುಹಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಮುಕ್ಯ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಈ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಆಗುಗ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಾಡುಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಮಾಡುಗ ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗುಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಉಸುರಿ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುವಂತಹವು ಮತ್ತು ಒಂದು ಉಸುರಿಲ್ಲದುದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುವಂತಹವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: ಆಗುಗವಾಗಿ ಉಸುರಿ ಆಗುಗವಾಗಿ ಉಸುರಿಲ್ಲದುದು ಹುಲಿ ಕೆರಳಿತು ಹೂ ಅರಳಿತು ರಾಜು ದಣಿದ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಉರಿಯಿತು ಮುದುಕ ರೇಗಿದ ಹಿಟ್ಟು ಹಳಸಿತು ಕರು ಬದುಕಿತು ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿತು ಎಮ್ಮೆ ಸೊರಗಿತು ಹಣ್ಣು ಕೊಳೆಯಿತು ಆತ ಹಿಗ್ಗಿದ ಗಿಡ ಚಿಗುರಿತು ದನ ಹಸಿದಿದೆ ಹಣ ಮಿಕ್ಕಿದೆ ಹುಡುಗ ದಣಿದ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿತು ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಮಾಡುಹಗಳೊಂದಿಗೂ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಒಂದು ಉಸುರಿ ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುದು. ಈ ಕಟ್ಟಲೆಗಿರುವ ಹೊರಪಡಿಕೆಗಳೆಂದರೆ, ಕಾರು ಓಡಿತು, ಮರ ಮುದುಕಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಿತು, ಗುಡುಗು ಹುಡುಗನನ್ನು ಹೆದರಿಸಿತು ಎಂಬಂತಹ ಉಸುರಿಲ್ಲದ ಪಾಂಗುಗಳ ಮೇಲೆ ಉಸುರಿತನವನ್ನು ಹೊರಿಸಿರುವಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಮಾತ್ರ. ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಆಗುಹಗಳಾಗಿಯೂ ಬಳಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಮಾಡುಹಗಳಾಗಿಯೂ ಬಳಸಬಹುದು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (2ಕ) ನೆಲ ತಗ್ಗಿತು. (2ಚ) ಅವನು ತಗ್ಗಿದ. (3ಕ) ತಲೆ ತಿರುಗಿತು.

(3ಚ) ಅವನು ತಿರುಗಿದ. (4ಕ) ಸಿಟ್ಟು ಅಡಗಿತು. (4ಚ) ಅವನು ಅಡಗಿದ. ಮೇಲೆ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ತಗ್ಗು, ತಿರುಗು ಮತ್ತು ಅಡಗು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಆಗುಹಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನೇ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುಹಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಆಗುಹಗಳನ್ನೂ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುಹಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಉಸುರಿಗಳನ್ನು ಆಗುಗಳಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ಸಾಯು, ಸೊಕ್ಕು, ದಣಿ, ಕೊಬ್ಬು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು, ಮತ್ತು ಉಸುರಿಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ಆಗುಗಗಳಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ಕೊಳೆ, ಚಿಗುರು, ಬಿರಿ, ಕುದುರು, ಆರು, ಹರಿ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಆಗುಹಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುವಲ್ಲದೆ ಮಾಡುಹಗಳಾಗಿ ಬರಲಾರವು. 7.3.1. ಮಾಡುಹ ಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಮಾಡುಹಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುಗ ಮಾತ್ರವೇ ಬಂದಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಈಡು, ಗುರಿ, ಸುರು, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲೊಂದು (ಇಲ್ಲವೇ ಎರಡು) ಬಂದಿರಬಹುದು; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುಗದೊಂದಿಗೆ ಈಡು ಬಂದಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ವಿಶಯ ಮುಕ್ಯವಾದುದು; ಅದನ್ನವಲಂಬಿಸಿ ಮಾಡುಹಗಳನ್ನು ಈಡಿರುವವು ಮತ್ತು ಈಡಿಲ್ಲದವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕುಡಿ, ಅಗಿ, ತಿನ್ನು, ತೊಳೆ, ಬರೆ, ಹೊಗಳು, ತೊಳೆ, ರುಬ್ಬು, ಮಾಡು, ಕೊಲ್ಲು, ಓದು, ಆಡು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದಗಳು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಈಡಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಈಡಿರುವ ಮಾಡುಹಗಳಾಗಿವೆ: (1ಕ) ಅವನು ನೀರು ಕುಡಿದ. (1ಚ) ಆತ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದ. (1ಟ) ಆತ ಹಿಟ್ಟು ರುಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (1ತ) ಅವನು ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆದ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಕುಣಿ, ಓಡು, ನಲಿ, ಕುಂಟು, ಚೀರು, ಅರಚು, ಬೊಗಳು, ಹಾರು, ಕೊರಗು, ದುಡುಕು, ಹೆಣಗು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದಗಳು ಈಡಿಲ್ಲದ ಮಾಡುಹಗಳಾಗಿವೆ: (2ಕ) ಹುಡುಗ ಓಡಿದ. (2ಚ) ಆತ ಕುಂಟುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (2ಟ) ನಾಯಿ ಬೊಗಳುತ್ತಿದೆ. (2ತ) ಅವನು ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈಡಿಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಮಾಡುಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಾಡುಹ ಪದಗಳ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಹಾಡು ಹಾಡಿದ, ತೇಗು ತೇಗಿದ, ನಗು ನಕ್ಕ, ಗುದ್ದು ಗುದ್ದಿದ ಎಂಬಂತಹ ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುರುಳನ್ನೇನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಹಲವು ಹೆಸರುಪದಗಳು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡುಹ ಪದಗಳ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆಯಾದರೂ, ಅವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, *ಕೊರಗು ಕೊರಗಿದ, *ಅಳು ಅತ್ತ, *ಹಿಗ್ಗು ಹಿಗ್ಗಿದ ಮೊದಲಾದ ಇಂತಹವೇ ಬೇರೆ ಇಟ್ಟಳಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಈಡಿರುವ ಮತ್ತು ಈಡಿಲ್ಲದ ಮಾಡುಹಗಳೆಂಬ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೂ ಗುರಿ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನವಲಂಬಿಸಿ, ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಮೂರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೊಡು, ಹಂಚು, ಮಾರು, ಹಚ್ಚು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ಗುರಿ ಪಾಂಗೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಕೊಟ್ಟ. (3ಚ) ಅವನು ನನಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾರಿದ. (3ಟ) ರಾಜು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿದ. ಕಸಿ, ತೆಗೆ, ಹೆಕ್ಕು, ಬೇಡು, ಸೇದು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಸುರು ಪಾಂಗೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ನನ್ನಿಂದ ಹಣ ಕಸಿದ. (4ಚ) ಅವನು ತೋಡಿನಿಂದ ನೀರು ಮೊಗೆದ. (4ಟ) ಆಕೆ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿದಳು. ಇಡು, ನಡು, ಅದ್ದು, ಹಾಕು, ಹೇರು, ತುಂಬು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಿಡ ನಟ್ಟ. (5ಚ) ಆಕೆ ಹಾರವನ್ನು ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳು. (5ಟ) ಆತ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇರಿದ. (5ತ) ಅವನು ಅಡಿಕೆ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಈಡಿಲ್ಲದ ಎಸಕಪದಗಳಲ್ಲೂ ಗುರಿ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಹೊಡೆ, ಗುದ್ದು, ಒದೆ, ಹೋಗು, ದುಮುಕು, ತೂರು, ಹತ್ತು, ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಯೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಅವನು ನನಗೆ ಹೊಡೆದ. (6ಚ) ಹುಡುಗ ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ. (6ಟ) ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಬರು, ಸರಿ, ತೊಲೆ, ತೊಲಗು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಸುರು ಪಾಂಗುವೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (7ಕ) ಅವನು ದಾರಿಯಿಂದ ಸರಿದ. (7ಚ) ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ತೊಲಗಿದ.

(7ಟ) ಆತ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಬಂದ. ಗೀಚು, ಬರೆ, ಪರಡು, ಮಲಗು, ಉಳಿ, ಈಜು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗುವೂ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಅವನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಪರಡಿದ. (8ಚ) ಆಕೆ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಿದಳು. (8ಟ) ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ. ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಈ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗಗಳು ಯಾವ ಪತ್ತುಗೆಯ ಒಟ್ಟೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗು ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ, ಸುರು ಪಾಂಗು ಇಂದ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ, ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಇಗೆ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳು ಮನುಶ್ಯರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿ, ವಸ್ತು, ವಿಶಯ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಬಳಿಕ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಗೊಂಬೆ (3ಕ), ಪುಸ್ತಕ (3ಚ), ಸಿಹಿ (3ಟ), ಹಣ (4ಕ), ನೀರು (4ಚ-ಟ) ಮೊದಲಾದ ಉಸಿರಿಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಹೆಸರುಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಎತ್ತು ಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. (9ಕ) ಅವನೊಂದು ಎಮ್ಮೆ ಸಾಕಿದ್ದಾನೆ. (9ಚ) ಅವನು ನೇಗಿಲಿಗೆ ಎತ್ತು ಹೂಡಿದ. ಈಡನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳು ಎಸಕಪದಗಳ ಮೊದಲು ಅವುಗಳ ಪಕ್ಕವೇ ಬರುತ್ತಿವೆಯಾದರೆ, ಮತ್ತು ಉಸುರಿಲ್ಲದವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿವೆಯಾದರೆ, ಅವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ರೀತಿ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸದೆಯೇ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಇಲ್ಲವೇ ಅವುಗಳ ಬಳಿಕ ಬೇರೆ ಒಟ್ಟುಗಳು ಬಂದಾಗ, ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಎತ್ತುಗೆ ಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (ಕ) ಎಸಕಪದದ ಮೊದಲು ಅವುಗಳ ಪಕ್ಕವೇ ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ: (10ಕ) ಅವನು ಒಂದು ಹಣ್ಣು ತಿಂದ. (10ಚ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಕೊಟ್ಟ. (ಚ) ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ: (11ಕ) ಅವನು ಹಣ್ಣನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆಸೆದ. (11ಚ) ಅವನು ಮನೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಮಾರಿದ. (11ಟ) ಈ ಮನೆಯನ್ನು ಅವನು ಮೂರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದ. (ಟ) ಅವುಗಳ ಬಳಿಕ ಬೇರೆ ಒಟ್ಟುಗಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ: (12ಕ) ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಹಣ್ಣನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟೆ.

(12ಚ) ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೇ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (12ಟ) ಅವನು ಹುಡುಗಿಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೋ ಗೊಂಬೆಯನ್ನೋ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. (ತ) ಇದಲ್ಲದೆ, ಇಂತಹ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಗಳು ಒಟ್ಟು ಬಂದಿರು ವಲ್ಲಿ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಳು ಒಟ್ಟಿನ ಬಳಿಕ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರುವ (13ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ: ಆದರೆ, ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಗಳು ಒಟ್ಟನ್ನೂ ಬಳಸದಿರುವ (13ಟ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿದೆ. (13ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. (13ಚ) *ಅವನು ಮೂರು ಮನೆಗಳ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. (13ಟ) ಅವನು ಮೂರು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದ ಮನುಶ್ಯರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಳಿಕ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (14ಕ) ಅವನು ಕಳ್ಳನನ್ನು ನಂಬಿದ. (14ಚ) *ಅವನು ಕಳ್ಳ ನಂಬಿದ. (14ಟ) ಅವನು ಕಳ್ಳನನ್ನೂ ನಂಬಿದ. ಮೇಲಿನ (14ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಶ್ಯರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದವನ್ನು ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಬಳಸಿರುವ (14ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳೂ ಮನುಶ್ಯರನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿನ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುಗ ಯಾವುದು, ಮತ್ತು ಈಡು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ವಿರಬೇಕು. ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳೆರಡೂ ಮನುಶ್ಯರಲ್ಲದ ಬೇರೆ ಉಸಿರಿಗಳನ್ನು ಗುರಿತಿಸುತ್ತಿರುವಲ್ಲೂ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸದಿರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (15ಕ) ಬೆಕ್ಕು ನಾಯಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಿತು. (15ಚ) *ಬೆಕ್ಕು ನಾಯಿ ಓಡಿಸಿತು. ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಬರುವ ಇಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗೆ, ಇಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಮೂರು ರೂಪಗಳಿವೆ: (ಕ) ಇಕಾರ ಮತ್ತು ಎಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಇದಕ್ಕೆ ಗೆ ರೂಪ ಇದೆ (ಅಜ್ಜಿಗೆ, ಕನ್ನಡಿಗೆ, ಕಾಗೆಗೆ, (ಚ) ಉಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ, ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಗುರುತಿಸು ತ್ತಿದ್ದು ಅಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಇಗೆ ರೂಪ ಇದೆ (ಹೆಣ್ಣಿಗೆ, ಬೆನ್ನಿಗೆ, ಮಗುವಿಗೆ; ಅಣ್ಣನಿಗೆ, ಅಕ್ಕನಿಗೆ); ಮತ್ತು (ಟ) ಉಳಿದ ಅಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಕ್ಕೆ ರೂಪ ಇದೆ (ಮರಕ್ಕೆ, ಊಟಕ್ಕೆ, ಬೇಸರಕ್ಕೆ); ಇವುಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು (4.8.2)ರಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.

7.3.2 ಆಗುಹ ಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು

ಮಾಡುಹಗಳಲ್ಲಿರುವಶ್ಟು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದ ಬಗೆಗಳು ಆಗುಹಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಗುಗದೊಂದಿಗೆ ಈಡು, ಸುರು, ಗುರಿ ಮತ್ತು ಜಾಗ ಎಂಬವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ: ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮರೆ, ತಿಳಿ, ಪಡೆ, ಕಾಣು, ಮೀರು, ಹೋಲು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ: (1ಕ) ಅವನು ಕತೆ ಮರೆತ. (1ಚ) ಆತ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದ. (1ಟ) ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಾನೆ. ಸಿಗು, ಹೆದರು, ಚುಚ್ಚು, ಸೋಲು, ಬೆದರು, ಒಗ್ಗು, ನೆನೆ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ: (2ಕ) ಅವನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತು. (2ಚ) ಅವನು ಹುಲಿಗೆ ಹೆದರಿದ. (2ಟ) ಕಾಲಿಗೆ ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಿತು. ಉದುರು, ಸೋರು, ಸುರಿ, ನರಳು, ಚೆಲ್ಲು, ಪೀಕು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಸುರುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ: (3ಕ) ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣು ಉದುರಿತು. (3ಚ) ಮಾಡಿನಿಂದ ನೀರು ಸೋರುತ್ತಿದೆ. (3ಟ) ಗೋಣಿಯಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ಸುರಿಯಿತು. ಉಳಿ, ಮೂಡು, ಕರಗು, ಪಳಗು, ಜಿನುಗು, ತೇಲು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಜಾಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. (4ಕ) ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಉಳಿದರು. (4ಚ) ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಕರಗಿತು. (4ಟ) ಅವನು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮುಕ್ಯವಾದ ಸೊಲ್ಲಿಟ್ಟಳಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಸೇರಿಸಿ, ಕೆಳಗೆ ಅಡಕವಾಗಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: ಮಾಡುಹಗಳ ಸೊಲ್ಲಿಟ್ಟಳಗಳು ಆಗುಹಗಳ ಸೊಲ್ಲಿಟ್ಟಳಗಳು 1. ಮಾಡುಗ ಮಾತ್ರ 1. ಆಗುಗ ಮಾತ್ರ 2. ಮಾಡುಗ + ಗುರಿ 2. ಆಗುಗ + ಗುರಿ 3. ಮಾಡುಗ + ಸುರು 3. ಆಗುಗ + ಸುರು 4. ಮಾಡುಗ + ಜಾಗ 4. ಆಗುಗ + ಜಾಗ 5. ಮಾಡುಗ + ಈಡು 5. ಆಗುಗ + ಈಡು

1. ಮಾಡುಗ + ಈಡು + ಗುರಿ 7. ಮಾಡುಗ + ಈಡು + ಸುರು 8. ಮಾಡುಗ + ಈಡು + ಜಾಗ

6.3.3 ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಸಕಪದಗಳೂ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಹದಿಮೂರು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಹೊರಪಡಿಕೆ ಗಳೂ ಇವೆ. (1) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಿಲ್ಲದೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಎಸಕಪದಗಳು ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಮಿಂಚು ಎಂಬ ಎರಡು ಎಸಕಪದಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಿಲ್ಲದೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವಾದರೂ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪಾಂಗು ಬರಲೇಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ: (1ಕ) ನಿನ್ನೆ ಜೋರಾಗಿ ಗುಡುಗುತ್ತಿತ್ತು. (1ಚ) ಜೋರಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದೆ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ನೆರವು ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಎಂಬ ಪರಿಚೆ ನುಡಿತ ಬಂದಿದ್ದು, ಯಾವ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೂ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು; (1ಚ)ದಲ್ಲೂ ಮಿಂಚು ಎಸಕ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಎಂಬ ಪರಿಚೆ ನುಡಿತ ಮಾತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಮಿಂಚು ಎಂಬ ಹೆಸರುಪದಗಳೂ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುವಾಗಿದ್ದು, ಅವನ್ನು ಈ ಎಸಕಪದಗಳ ಆಗುಗ ಪಾಂಗುಗಳೆಂದೂ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುರುಳನ್ನೇನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವಾದ ಕಾರಣ, ಅವನ್ನು ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. (2ಕ) ಗುಡುಗು ಗುಡುಗಿತು. (2ಚ) ಮಿಂಚು ಮಿಂಚಿತು. (2) ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಯಸುವ ಎಸಕಪದಗಳು ಚದರು, ಸೇರು, ಕಲೆ, ಮುತ್ತು, ಮುಸುಕು, ಕಾದು, ಕೂಡು, ಒಟ್ಟು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಪಾಂಗು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಜನರು ಚದರಿದರು. (1ಚ) ಅವರಿಬ್ಬರು ಕಾದುತ್ತಿದ್ದರು. (1ಟ) ಅವನು ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿದ್ದ. (1ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಚದರು ಮತ್ತು ಕಾದು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಒಟ್ಟು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಈಡು ಪಾಂಗು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರು, ಕಾದು ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಒಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಒಡನೆ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಗುರುತಿಸುವ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಆಗುಗ+ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರಬಲ್ಲುದಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಆಗುಗ ಓರೆಣಿಕೆಯದಾಗಬಲ್ಲುದು:

(1ತ) ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಾದಿದ. (1ಪ) ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಿದ. (3) ಮೇಲಿನ ಹಂತದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಯಸುವ ಎಸಕಪದಗಳು ಜರಗು, ಎಸಗು, ಈಸು, ಪಳಗು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಇಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಹಂತದ ಪಾಂಗೊಂದು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವರಲ್ಲಿ ಇವತ್ತೊಂದು ಮದುವೆ ಜರಗಿತು. (1ಚ) ಅವನೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಸಗಿದ. (1ಟ) ಹುಡುಗ ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಪಳಗಿಲ್ಲ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಜರಗು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮದುವೆ ಎಂಬ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ; ಮೊದಲನೇ ಹಂತದ ಮನೆ, ಮರ, ಕಲ್ಲು ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ಈ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (1ಚ- ಟ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಬೇರೆ ಎಸಕಪದಗಳೂ ಎರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಮೇಲಿನ ಹಂತದ ಪಾಂಗು ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುಬಲ್ಲುವು; ಇವು ಎಂತಹ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದು ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳನ್ನವಲಂಬಿಸಿದೆ: (2ಕ) ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದ. (2ಟ) ಮಾಡು ಸೋರುವುದು ನಿಂತಿದೆ. (2ತ) ನಾನು ಆತನ ಹೊಗಳುವಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಗ್ಗಿದೆ. (2ಪ) ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ. ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಪಾಂಗುಗಳು ಈಡು, ಗುರಿ, ಆಗುಗ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ. (4) ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ಒಂದು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಇರು ತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುವೆವು; ಈ ವಿಶಯವನ್ನವಲಂಬಿಸಿ, ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳ ಕೆಳಗೆ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳು, ಅವುಗಳ ಹುರುಗಳನ್ನವಲಂಬಿಸಿ, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುವು; ನೋಡು, ನಡೆ, ನಿಲ್ಲು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳು ಇಂತಹವು. ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳು ಹಲವು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗ ಬಲ್ಲಂತಹ ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಲ್ಲದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದು, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಆ ಹುರುಳು ಕಚಿತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲುವು. ಆಗು ಮತ್ತು ಮಾಡು ಎಂಬ ಎಸಕಪದಗಳು ಇಂತಹವು. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ (ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹುರುಳುಗಳಿರುವ ಮತ್ತು ಕಚಿತವಲ್ಲದ ಹುರುಳಿರುವ) ಎಸಕಪದಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ:

(ಕ) ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹುರುಳಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳು: (1) ನೋಡು: ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನೋಡು ಎಸಕಪದವನ್ನು ಮಾಡುಗ+ಈಡು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಅವನು ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ); ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಹುರುಳಿನಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: ಈ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಕದಲಿಕೆಯ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. (1ಕ) ಅವನು ಮರದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿದ. (2ಕ) ಅವನು ಕೋಣೆಯ ಒಳಕ್ಕೆ ನೋಡಿದ. ಆದರೆ, ಈ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುವಲ್ಲದೆ, ಈಡು ಪಾಂಗು ಬರಲಾರದು: (1ಚ) *ಅವನು ಮರದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ. (2ಚ) *ಅವನು ಕೋಣೆಯ ಒಳಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿದ. ನೋಡು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಬರಲಾರದು; ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಒಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಈಡು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಈ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕದಲಿಕೆಯ ಹುರುಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ: (1ಟ) ಅವನು ಮರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ. (2ಟ) ಅವನು ಕೋಣೆಯ ಒಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿದ. (2) ನಿಲ್ಲು: ಈ ಎಸಕಪದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ (3ಕ); ಆದರೆ, ಆಗುಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೂ ಅದು ಬರಬಲ್ಲುದು (3ಚ), ಮತ್ತು ಚುನಾವಣೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ (3ಟ): (3ಕ) ಅವನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತ. (3ಚ) ಮಳೆ ನಿಂತಿದೆ. (3ಟ) ಅವನು ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. (3) ಬೀಳು: ಈ ಎಸಕಪದವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ (4ಕ); ಆದರೆ, ತಗಲು ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುದು (4ಚ): (4ಕ) ಅವನು ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದ. (4ಚ) ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ನೂರು ರುಪಾಯಿ ಬಿತ್ತು.

(4) »r: ಈ ಎಸಕಪದದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಮಾಡುಗ+ಈಡು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ, ಕಳೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಮಾಡುಗ+ಸುರು+ಈಡು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ (5ಚ), ಮತ್ತು ಸುರುವಾಗು ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ (5ಟ): (5ಕ) ಅವನು ಒಂದು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ. (5ಚ) ಅವನು ನನ್ನ ಸಂಬಳದಿಂದ ನೂರು ರುಪಾಯಿ ಹಿಡಿದ. (5ಟ) ಇವತ್ತು ಮಳೆ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಬರಬಲ್ಲುದೆಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (5ತ) ಅವನು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸೀಟು ಹಿಡಿದ. (5ಪ) ಅವನು ನನಗೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದ. (5ಗ) ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ 50 ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. (5ಜ) ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. (ಚ) ಕಚಿತವಲ್ಲದ ಹುರುಳಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳು: ಆಗು ಇರು ಎಸಕಪದದ ಹಾಗೆ ಆಗು ಪದವೂ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುದು. ಆದರೆ, ಈ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೊಡಕಿದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (6ಕ) ಅವನ ಗುಟ್ಟು ರಟ್ಟಾಯಿತು. (6ಚ) ಅವರು ಅವನ ಗುಟ್ಟನ್ನು ರಟ್ಟುಮಾಡಿದರು. (7ಕ) ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೆಸರಾಯಿತು. (7ಚ) ಅವರು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಮಾಡಿದರು. (8ಕ) ಅವನಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. (8ಚ) ಅವರು ಅವನಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಮಾಡಿದರು. (9ಕ) ಅವನು ತೊಂದರೆಗೆ ಗುರಿಯಾದ. (9ಚ) ಅವರು ಅವನನ್ನು ತೊಂದರೆಗೆ ಗುರಿ ಮಾಡಿದರು. (10ಕ) ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. (10ಚ) ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಡ್ಡಾಯ ಮಾಡಿದರು. (11ಕ) ಅವೆರಡು ಅದಲುಬದಲಾಗಿವೆ. (11ಚ) ಅವರು ಅವೆರಡನ್ನು ಅದಲುಬದಲು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲಿನ (6-11) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ರಟ್ಟು, ಕೆಸರು, ತೊಂದರೆ, ಗುರಿ, ಕಡ್ಡಾಯ ಮತ್ತು ಅದಲುಬದಲು ಎಂಬ ಪದಗಳು ಆ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೂಡುಪದಗಳಾಗಿ ಬಂದಿವೆಯೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಈ

ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದದ ಬದಲು ಮಾಡು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ, ಮೇಲಿನ ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರ್ಪಡದೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟು, (7ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅವನು, (10ಚ)ದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು, ಮತ್ತು (11ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅವೆರಡು ಎಂಬ ಬೇರೆಯೇ ಪದಗಳು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರುಪದ (ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರು ಕಂತೆ) ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆಯಾದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಿನ ಒಂದು ಹಂತವನ್ನು ಆ ಹೆಸರುಪದ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದೆಯಾದಲ್ಲಿ, ಆ ಹೆಸರುಪದ ಆಗುಗ ವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು: (12ಕ) ರಾಜು ಹಣವಂತನಾದ. (12ಚ) ಅವರು ರಾಜುವನ್ನು ಹಣವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. (12ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತು ಹಣವಂತ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಕುರುಡ, ಕಿವುಡ, ಹಣವಂತ, ಮುದುಕ, ಹೆಳವ, ತಬ್ಬಲಿ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಆಗು ಪದವೂ ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಎರಡು ಹಂತಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ: (13ಕ) ರಾಜಕುಮಾರ ಕಪ್ಪೆಯಾದ. (13ಚ) ಅವನ ತೋಳು ಆಕೆಯ ತಲೆದಿಂಬಾಗಿದೆ. (13ಟ) ಅವನು ಕಿವುಡನಾದ. ಇಂತಹ ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆ ಆ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಂದು ಕೂಡುಪದವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳುವು ದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅದು ಆ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು (ಎಸಕದ ಆಗುಗವನ್ನು) ತಿಳಿಸುತ್ತದೆಯೆಂದು ಹೇಳುವುದೇ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಾಡು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಒಳಸೊಲ್ಲಾಗಿ ಬಳಸಿದಾಗ, ಈ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳೂ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವೆಂಬುದು ಅವೆರಡೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದೇ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ: (14ಕ) ಮಂತ್ರವಾದಿ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಕಪ್ಪೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ. (14ಚ) ಆಕೆ ಅವನ ತೋಳನ್ನು ತಲೆದಿಂಬನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. (14ಟ) ಅವನನ್ನು ಕಿವುಡನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಹೆಸರುಪದಕ್ಕೆ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸದೆಯೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (15ಕ) ಮಂತ್ರವಾದಿ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಕಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ. (15ಚ) ಆಕೆ ಅವನ ತೋಳನ್ನು ತಲೆದಿಂಬಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. (15ಟ) ಅವನನ್ನು ಕಿವುಡನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. (ಚ) ಆಗು ಎಸಕಪದವನ್ನು ಒರಟು, ಚೂಪು, ಜಿಗಟು, ಕೀಳು, ಟೊಳ್ಳು, ಕಪ್ಪು, ದಪ್ಪ ಮೊದಲಾದ ಪರಿಚೆಪದಗಳೊಂದಿಗೆ (ಕೂಡುಪದವಾಗಿ) ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ಬೇರೊಂದು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ: (16ಕ) ಕೋಲಿನ ತುದಿ ಚೂಪಾಯಿತು.

(16ಚ) ಮಾವಿನ ಮರ ಟೊಳ್ಳಾಯಿತು. (16ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕೋಲಿನ ತುದಿ ಎಂಬುದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ; (16ಚ)ದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (ಟ) ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಕೆಸರು, ಕೊಚ್ಚೆ, ಕೀವು, ಹುಣ್ಣು, ಹೂ, ಕಾಯಿ, ಮೊಗ್ಗು, ತೂತು, ಗೆರೆ ಮೊದಲಾದ ಹೆಸರುಪದಗಳು ಬಂದಿವೆಯಾದರೆ, ಅವುಗ ಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ: (17ಕ) ಅವನ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಣ್ಣಾಗಿದೆ. (17ಚ) ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಹೂವಾಯಿತು (ತ) ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಕೇಡು, ತೊಂದರೆ, ದಣಿವು, ಚಳಿ, ಗಾಯ, ದಿಗಿಲು, ಬೇಸರ, ನೋವು, ಮೋಸ, ನೆಮ್ಮದಿ, ಸಾಲ, ನೆಲೆ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಹೆಸರುಪದಗಳು ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆಯಾದರೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ: (18ಕ) ಅವನಿಗೆ ನೋವಾಯಿತು. (18ಚ) ಅವನಿಗೆ ಸಾಲವಾಯಿತು. (18ಟ) ಅವನಿಗೆ ದಿಗಿಲಾಯಿತು. (18ತ) ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. (ಪ) ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಸೇರಿಕೆ, ಸರಿ, ಸದರ, ಬಳಕೆ, ಹೊಣೆ, ತುತ್ತು, ಗುರಿ, ಹೊಂದಿಕೆ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಹೆಸರುಪದಗಳು ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಆಗುಗ ಪಾಂಗೂ ಬರಬಲ್ಲುದು: (19ಕ) ಅವನಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸ ಬಳಕೆಯಾಯಿತು. (19ಚ) ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದುವು. (19ಟ) ಅವರು ನನಗೆ ಹೊಣೆಯಾದರು. (ಗ) ಕಡ್ಡಾಯ, ಕಂಡಿತ, ಒಳಿತು, ಕಡಿಮೆ, ಗಟ್ಟಿ, ಸುಳು, ತಪ್ಪು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳ ಹೆಸರುರೂಪ ಬರಬಲ್ಲುದು: (20ಕ) ಅವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. (20ಚ) ಅವನು ಹೇಳಿರುವುದು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. (20ಟ) ಅವಳು ಹಾಡುವುದು ಕಂಡಿತವಾಗಿದೆ. (20ತ) ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. (ಜ) ಅದಲುಬದಲು, ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ, ಒಂದು, ಒಟ್ಟು ಎಂಬಂತಹ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಆಗುಗ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಹಲವೆಣಿಕೆಯದಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (21ಕ) ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದಾರೆ. (21ಚ) ಕುರ್ಚಿಗಳೆಲ್ಲ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿಯಾಗಿವೆ. (21ಟ) ಮೂವರೂ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ.

(5) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆ ಸೇರು, ಉರುಡು, ಏಗು, ಕಲೆ, ಕಾದು, ಬೆಸೆ ಮತ್ತು ಕೂಡು ಎಂಬ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುವ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನ ಅಯ್ದು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ+ಒಡನಾಡಿ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುವುದಾದರೆ, ಬೆಸೆ ಮತ್ತು ಕೂಡು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗುಗ+ಒಡನಾಡಿ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ; ಈ ಎರಡನೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಕಲೆ ಎಂಬ ಪದದೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುದು. ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಒಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಒಡನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ಯಾರೊಡನೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು, ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಎಸಕ ಯಾವುದರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (1ಕ) ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕಾದಿದೆ. (1ಚ) ಸಕ್ಕರೆ ಮಳಲಿನೊಡನೆ ಕಲೆತಿದೆ. (1ಟ) ಆಕೆ ಅಂತಹವನೊಂದಿಗೆ ಏಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಎಸಕಪದಗಳ ಮಾಡುಗ ಇಲ್ಲವೇ ಆಗುಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಒಂದೇ (ಮಾಡುಗ ಇಲ್ಲವೇ ಆಗುಗ) ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ನಾವಿಬ್ಬರೂ (ಒಬ್ಬರೊಡನೊಬ್ಬರು) ಕಾದಿದೆವು. (2ಚ) ಅವೆರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ (ಒಂದರೊಡನೊಂದು) ಕಲೆತಿವೆ. ಮಾತನಾಡು, ಹೇಳು ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಡನೆ ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದಿಗೆ ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬ ಪದವನ್ನೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಬೇರೆ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (3ಕ) ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ > ನಾನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡಿದೆ. (3ಚ) ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕಾದಿದೆ > ?ನಾನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಕಾದಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ, ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಹತ್ತಿರ ಪದ ಬರುವುದೇ E®è: (3ಟ) ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ > *ನಾನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು ಬಂದಿರುವ (3ಟ) ಎತ್ತುಗೆಯ ಎರಡನೆಯ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಒಡನಾಡಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಹತ್ತಿರ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿದೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಿಲ್ಲ. (6) ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುಗನ ಆಯ್ಕೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಂಗು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಕೊಂಡಿರಬಲ್ಲುದು; ಅಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬಗೆಯ ತೊಡಗಿಕೆ ತನಗೆ ಮುಕ್ಯ ವಾದುದು ಎಂದು ಆಡುಗನಿಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ತಾನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಸಕಪದವನ್ನೂ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತದೆ.

ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಸೋಲು ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲು ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳು ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಡುಗನು ಯಾವುದನ್ನು ಆಯ್ದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಆ ಎಸಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ಯಾವ ಬಗೆಯ ತೊಡಗಿಕೆ ಆತನಿಗೆ ಮುಕ್ಯವೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ: (1ಕ) ರಾಜು ಹರಿಗೆ ಸೋತ. (1ಚ) ಹರಿ ರಾಜುವನ್ನು ಗೆದ್ದ. ಸೋಲು ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲು ಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕದಲ್ಲಿ ರಾಜುವಿನ ತೊಡಗಿಕೆ ಮುಕ್ಯವೆಂದು ಆಡುಗನಿಗೆ ಅನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಆತನು ಸೋಲು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (1ಕ) ಸೊಲ್ಲನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ತೊಡಗಿಕೆ ಮುಕ್ಯವೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಅನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (1ಚ) ಸೊಲ್ಲನ್ನು ಆತನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮಾರು ಮತ್ತು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳು ಎಂಬ ಪದಗಳೂ ಆಡುಗನಿಗೆ ಇಂತಹದೇ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ: (2ಕ) ಹರಿ ರಾಜುವಿನಿಂದ ಮನೆಯನ್ನು ಮೂರು ಲಕ್ಶಕ್ಕೆ ಕೊಂಡುಕೊಂಡ. (2ಚ) ರಾಜು ಹರಿಗೆ ಮನೆಯನ್ನು ಮೂರು ಲಕ್ಶಕ್ಕೆ ಮಾರಿದ. ಸಾಯು ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲು ಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹದೇ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾವು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ಯವೆಂದು ಆಡುಗನಿಗೆ ತೋರಿರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಆ ಸಾವಿನ ಕತ(ಕಾರಣ)ವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು ಮುಕ್ಯವೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಅನಿಸಿರಬಹುದು. ಕೊನೆಯೆಸಕ ಮತ್ತು ಬಗೆಯೆಸಕಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಬಗೆಯ ಆಯ್ಕೆಯಿದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (3ಕ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (3ಚ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಓಡಿದ. (4ಕ) ಅವನು ಹೊಳೆಯನ್ನು ದಾಟಿದ. (4ಚ) ಅವನು ಹೊಳೆಯನ್ನು ಈಜಿದ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೋಗು ಎಂಬ ಕೊನೆಯಸಕವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಹೋಗುವ ಎಸಕ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಓಡು ಎಂಬ ಬಗೆಯೆಸಕ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಹೋಗುವ ಎಸಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ (ಓಡುತ್ತಾ ಹೋದ) ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; (4ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಮಾರ್ಪಪಡದೆ ಉಳಿದಿದೆ. (7) ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಒಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಿಳಿವನ್ನು ಕೊಡಲು ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಒಳಗೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಯೂ ಗುರುತಿಸಬಹುದು (7.4.9 ನೋಡಿ). ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಾಡುಗನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಇಂದ ಒಟ್ಟನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು (7.6.7 ನೋಡಿ).

ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಬಳಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಎರಡು ಹೆಸರುಪದಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು, ಅವನ್ನು ಮತ್ತು ಪದದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆಯಾದರೆ, ಒಟ್ಟನ್ನು ಅವೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪದವನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರೊಡನೆ ಬಳಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ್ದರು > ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮತ್ತು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ್ದರು. (1ಚ) ಅವನು ಪುಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೋದ > *ಅವನು ಪುಣೆ ಮತ್ತು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೋದ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಪದವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಪದದ ಬಳಿಕ ಬಳಸದಿರುವ ಎರಡನೆಯ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಪುಣೆ ಪದದ ಬಳಿಕ ಬಳಸದಿರುವ ಎರಡನೆಯ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಒಡನೆ ಮತ್ತು ಒಂದಿಗೆ ಪದಗಳು ಈ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೂ ಪದಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಮತ್ತು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕುವುದು ಪೂರ್ತಿ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಒಟ್ಟು ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಶ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. (1ಟ) ಹಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಇರಿಸಿದ್ದಾರೆ > ?ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. (8) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಪದಗಳ ಗಮನ ರೂಪದ ಬಳಕೆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಹೆಸರುಪದದ ಗಮನ ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಅಪ್ಪಾ! ಇದು ಯಾರ ಮನೆ? (1ಚ) ತಂಗೀ! ಇವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. (1ಟ) ಹುಡುಗರೇ! ಹೆಚ್ಚು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಈ ಪದರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಓರೆಣಿಕೆಯ ಪದಗಳ ಕೊನೆಯ ತೆರೆಯುಲಿ ಯನ್ನು ಉದ್ದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಪದಗಳಿಗೆ ಏ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಗಮನ ರೂಪಗಳಿಗೆ ಕೇಳುಗನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಕೆಲಸವಿದೆ; ಆದರೆ, ಇವು ಸೊಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವಕ್ಕೆ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂದವೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಸೊಲ್ಲಿನ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳವನ್ನು ವಿವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಗಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪದ ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೇಳುಗನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದು (ಎಂದರೆ, ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೇಳುಗ) ಅದರ ಒಂದು ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಗಮನರೂಪದಲ್ಲಿ ತಂಗಿ ಎಂಬ ಪದ ಬಂದಿದ್ದು, ಅದು ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೇಳುಗನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಲ್ಲದೆ, ಅದು ಸೊಲ್ಲಿನ ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ (ನಿನ್ನನ್ನು ಎಂಬುದಾಗಿ) ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. (1ಟ)ದಲ್ಲಿಯೂ ಹುಡುಗರೇ ಎಂಬ ಗಮನರೂಪ ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ, (1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಾ ಎಂಬ ಗಮನ ರೂಪ ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ; ಎಂದರೆ, ಗಮನರೂಪಗಳು ಅವು ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೇಳುಗನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅವು ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಲೇಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ.

7.3.4 ನನಸಿನ ಹುರುಳು ಮತ್ತು ನೆನಸಿನ ಹುರುಳು

ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನೂ ನನಸಿನ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ನೆನಸಿನ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲು ಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಕಾಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. (1ಚ) ಅವನ ನಂಬಿಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. (1ಕ) ಅವನು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿರಿಸಿದ. (1ಚ) ಅವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿರಿಸಿದ. (2ಕ) ಅವನು ತನ್ನ ಪೆನ್ನನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ. (2ಚ) ಅವನು ತನ್ನ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ. (3ಕ) ಅವಳು ಆತನ ಮನೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದಳು. (3ಚ) ಅವಳು ಆತನ ಬದುಕನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದಳು. ಇಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಬಗೆಯ ಈಡು ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ನನಸಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ನೆನಸಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆಯೋ ಎಂಬುದು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಬಾಗಿಲು ಎಂಬುದು ನನಸು, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎಂಬುದು ನೆನಸು; ಹಾಗಾಗಿ, ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿರಿಸಿದ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನನಸಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿರಿಸಿದ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೆನಸಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈಡು ಪಾಂಗು ನೆನಸಾಗಿಲ್ಲದಲ್ಲೂ ನೆನೆಸಿನ ಹುರುಳು ದೊರಕಬಲ್ಲುದು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (4ಕ) ಅವನ ತಲೆ ತಿರುಗಿತು. (4ಚ) ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಹಿಡಿಸಿದೆ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ತಲೆ ಎಂಬುದು ನನಸಾಗಿದ್ದರೂ, ತಿರುಗು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೆನಸಿನ ಹುರುಳಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ನನಸಿನ ಆಡುಗ ಇರುವಲ್ಲೂ ಎಸಕಪದಕ್ಕೆ ನೆನಸಿನ ಹುರುಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುದು: (5ಕ) ರೇಡಿಯೋ ಕೆಟ್ಟಿದೆ. (5ಚ) ಹುಡುಗ ಕೆಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. (6ಕ) ಹಾಲು ತಣ್ಣಗಿದೆ. (6ಚ) ಅವನು ತಣ್ಣಗಿದ್ದಾನೆ.

7.4 ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳ ಬಗೆಗಳು

Eke →

ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಇರುಗ, ಜಾಗ, ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುವು, ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಗುರಿ, ಸುರು, ಜಾಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಎಂಬ ಆರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುವೆವು. ಜಾಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಬರಬಲ್ಲುವು. ಈ ಎಂಟು ಬಗೆಯ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮುಟ್ಟು (ಕರಣ), ಹೊತ್ತು, ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ), ಕತ (ಕಾರಣ), ಒಡನಾಡಿ ಎಂಬಂತಹ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾವು ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುವೆವು. ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಲ್ಲ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಎಂತಹವು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

7.4.1 ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಮತ್ತು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು

ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಮುಕ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿವೆ, ಆದರೆ, ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು ಆ ರೀತಿ ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಬೆಳೆ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುಗ (ಬೆಳೆದುದು ಯಾರು) ಮತ್ತು ಈಡು (ಬೆಳೆದುದು ಏನನ್ನು) ಎಂಬ ಎರಡು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಜಾಗ (ಬೆಳೆದುದು ಎಲ್ಲಿ), ಹೊತ್ತು (ಬೆಳೆದುದು ಯಾವಾಗ), ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ - ಬೆಳೆದುದು ಯಾಕಾಗಿ) ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರ ಆ ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂದಿಸಿದೆ: (1) ಅವನು ಈ ವರ್ಶ ಜೋನಿ ಬೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆದ. ಬೆಳೆ ಎಸಕಪದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದವನು ಯಾರು ಮತ್ತು ಬೆಳೆದುದು ಏನನ್ನು ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂದಿಸಿರುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿಸದಿದ್ದರೂ ಸೊಲ್ಲು ಪೂರ್ತಿ ಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಾಕಿ ಉಳಿದ ಹೊತ್ತು, ಜಾಗ ಮತ್ತು ಅಳಬುಗಳು ಅಶ್ಟೊಂದು ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲಾ ಎಸಕಗಳಿಗೂ ಬೇಕಾಗುವಂತಹದು; ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಎಸಕಪದಗಳ ಕೊನೆರೂಪಗಳಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (1)ನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ದ್ ಎಂಬ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಎಂಬ ಎಸಕರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಉಳಿದ ಜಾಗ ಮತ್ತು ಅಳಬು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸದಿದ್ದರೂ ಬೆಳೆ ಪದದ ಹುರುಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅವನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಿಗಿಂತ ಬೇರಾಗಿರುವ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವೆ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ: (1) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯವನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಹೋಗು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಜಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಗುವುದು ಯಾರು? ಹೋಗುವುದು ಎಲ್ಲಿಂದ, ಮತ್ತು ಹೋಗುವುದು ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಕೇಳ್ವಿಗಳನ್ನು ಹೋಗು ಎಸಕಪದದ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೇಳಬಲ್ಲೆವು, ಆದರೆ, *ಹೋಗುವುದು ಯಾವುದನ್ನು? ಇಲ್ಲವೇ *ಹೋಗುವುದು ಎಲ್ಲಿ? ಎಂಬಂತಹ ಕೇಳ್ವಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈ ವಿಶಯವನ್ನೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬುದು ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನೆರವು ಪಾಂಗು; ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (2ಚ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಹಣ್ಣು ತಿಂದ. (2ಟ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಕತೆ ಬರೆದ. (2ತ) ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಗೆಲ್ಲು ಮುರಿಯಿತು. ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮುಟ್ಟು (ಕರಣ) ಪಾಂಗು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಆಗುಗ ಪಾಂಗಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಲಾರದು: (3ಕ) ಅವನು ಗರಗಸದಿಂದ ಮರ ಸಿಗಿದ. (3ಚ) *ಗರಗಸದಿಂದ ಮರ ಸಿಗಿಯಿತು. (2) ಒಂದು ಎಸಕಪದದ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಅದು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲವಾದರೂ ಸಂದರ್ಬದಿಂದ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೊಲ್ಲು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. (4ಚ) ಯಾರೋ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. (4ಟ) ಅವಳು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ತಿರುವುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು, (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು, ಮತ್ತು (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ತಿರುವುತ್ತಿದ್ದುದು ಏನನ್ನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ್ನು ಆ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ ಸಂದರ್ಬದಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆಯಾದರೆ ಅವು ಸರಿಯಾದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಾಗಬಲ್ಲುವು. ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಎಸಕಪದ ತಾನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು; ಅವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಆಡುಗನಿಗೆ ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮುದುಕ ಕೊಟ್ಟ ಎಂದಶ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೆ, ಕೊಟ್ಟುದು ಯಾರಿಗೆ? ಮತ್ತು ಕೊಟ್ಟುದು ಏನನ್ನು ಎಂಬ ಕೇಳ್ವಿಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ; ಸೊಲ್ಲಿನ ಸಂದರ್ಬದಿಂದ ಇದು ಗೊತ್ತಾಗುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವನ್ನು ಹೇಳದಿರಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮುದುಕ ಕೊಟ್ಟ ಎಂಬ ಸೊಲ್ಲಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮುದುಕನ ಹತ್ತಿರ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಹಣ ಕೇಳಿದುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಯಾದರೆ, ಈ ಸೊಲ್ಲನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಏನನ್ನು ಎಂಬ ಕೇಳ್ವಿಗಳು ಏಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಸಕ ನಡೆದ ಹೊತ್ತನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಎಸಕಪದ ತಾನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೆಂದು ಹೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಎಸಕಗಳಿಗೂ ಬೇಕಾಗುವಂತಹದು; ಅದಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಎಸಕವೂ ನಡೆಯಲಾರದು. ಹಾಗಾಗಿ, ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಎಸಕಪದಗಳಲ್ಲೇನೇ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ಮತ್ತು ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯ ವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಒಟ್ಟುಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಸಮಯದ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಿಳಿವು ಬೇಕಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತಿನ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ.

(5ಚ) ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ನೆರವು ಪಾಂಗು ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ದ್ (5ಕ) ಮತ್ತು ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಉತ್್ತ (5ಚ) ಒಟ್ಟುಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಸಮಯದ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ತಿಳಿವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಎಸಕದ ಜಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಡುಗನ ಜಾಗವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಬೇರಾಗಿರುವ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಬದಿಂದ ತಿಳಿಯದಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಟ್ಟು, ಕತ, ಅಳಬು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ, ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳ ಹಾಗೆ, ಎಸಕಪದಗಳು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಬರುವು ದಿಲ್ಲ. (3) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಲಾರದು. ಎಲ್ಲವೂ ಸೊಲ್ಲಿಗೊಂದರಂತೆ ಮಾತ್ರ (ಸೊಲ್ಲಿನ ಎಸಕಪದ ಅದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ) ಬರಬಲ್ಲುವು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಅದರ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆ ಯಾಗಬಲ್ಲುವು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (6ಕ) ಅವನು ಹುಡುಗನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದ. (6ಚ) *ಅವನು ಹುಡುಗನನ್ನು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದ. (7ಕ) ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. (7ಚ) ನಾನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. (6ಚ)ದಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಳಸಿರುವ ಕಾರಣ, ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ; ಅವೆರಡನ್ನೂ ಹುಡುಗನನ್ನು ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಂಬುದಾಗಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಎಂಬುದಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದೇ ಪಾಂಗಾಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (7ಕ)ದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (7ಚ)ದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎರಡು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಎರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಚ್ಚು ಎಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂದಿಸಿರುತ್ತವೆ. (4) ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುವ ಗುರಿ, ಸುರು, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬರುವ ಅಂತಹವೇ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೂ ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು: (8ಕ) ಅವಳು ಕಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. (8ಚ) ಅವಳು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (8ಟ) ಅವನು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಅಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ. (8ಕ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಎಂಬುದು ಎಸಕದ ಅಳಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನೆರವು ಪಾಂಗು, ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗು; (8ಚ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ಎಂಬುದು ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನೆರವು ಪಾಂಗು, ಮತ್ತು ಬಾವಿಯಿಂದ ಎಂಬುದು ಇಟ್ಟಳದ

ಪಾಂಗು; (8ಟ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಇಲ್ಲೂ ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಎಸಕದ ಬಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನೆರವು ಪಾಂಗು, ಮತ್ತು ಅಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಗುರಿ, ಸುರು, ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಎರಡು ಬಗೆಯ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವನ್ನು ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು, ಅವು ಆ ರೀತಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಗುರಿ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಿದ್ದರೂ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (9ಕ) ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿದುದರಿಂದ ಅವನು ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ. (9ಚ) ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅರ್ದ ಗಂಟೆಯಲ್ಲೇ ಮುಗಿಸಿದ. (9ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕತವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಎಂಬ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (9ಚ)ದಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಬಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಅರ್ದ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ. ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಈ ರೀತಿ ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸುರು, ಗುರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಬಳಸದಿರಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ ಬಳಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ. (5) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ನೆರವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ಪಶ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೋ ಇಲ್ಲವೇ ನೆರವು ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೋ ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇಳಬಲ್ಲುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (10ಕ) ಅವರು ದನಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದರು. (10ಚ) ಅವನು ಹುಡುಗನನ್ನು ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (10ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಗುರಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪಾಂಗನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೆಂದೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ನೆರವು ಪಾಂಗೆಂದೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು; ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಅವರು ದನಗಳನ್ನು ಅಟ್ಟಿದರು ಎಂಬ ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಹಿತ್ತಿಲಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ದನಗಳನ್ನು ಅಟ್ಟಿದರು ಎಂಬ ಬೇರೆಯೇ ಹುರುಳು ದೊರಕಬಲ್ಲುದಾದ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (10ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಅಳಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನೆರವು ಪಾಂಗೆಂದು ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅದರ ಇರವು ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

7.4.2 ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಮತ್ತು ಈಡು

ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲೂ, ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲೂ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಗುರಿ ಹಾಗೂ ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿಯೂ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಎಸಕಪದಕ್ಕೆ ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದ ಪಾಂಗುಗಳೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು; ಅವು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎಸಕದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವಸ್ತು, ವಿಶಯ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಇದಕ್ಕೆ

ಬದಲು, ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎಸಕದ ಇಂಬನ್ನು (ಮತ್ತು ಹೊತ್ತನ್ನು) ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇವನ್ನೇ ಎಸಕದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಎಸಕಪದದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ; ಅವು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲು ಇದೇ ಕಾರಣ. ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ಸುರು, ಗುರಿ ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನಡುವಿರುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳು ಯಾವ ಒಟ್ಟನ್ನೂ ಪಡೆಯದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳು ಅನ್ನು ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಮಂದಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಹಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ (7.3.1 ನೋಡಿ). ಇದಲ್ಲದೆ, ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳಿಗೆ ಅನ್ನು ಒಟ್ಟನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದಗಳಿಗೆ ಇಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆಯ ಒಟ್ಟಿನ ಬಳಿಕ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (4.5.2 ನೋಡಿ). ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಇಗೆ ಒಟ್ಟೂ ಹಳೆಗನ್ನಡದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಮೂಲದ್ರಾವಿಡದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟಿನ ಬಳಿಕ ಬರುವಂತಹದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಂಬು ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಹಿಂದೆ, ಮುಂದೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳೂ ಹೆಸರುಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟಿನ ಬಳಿಕ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, (ಮರದ ಮೇಲೆ, ಮನೆಯ ಮುಂದೆ), ಸುರು, ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು ಅವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಇವೆಯೆಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು.

7.4.3 ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗುಗಳು

ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುವ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಪಾಂಗು ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಡಕವಾಗಿ ಎಸಕಪದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಗುರುತಿಸುವ ಒಟ್ಟು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ (4.5.7 ನೋಡಿ): (1ಕ) ಬೆಂಕಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಕರಗಿತು. (1ಚ) ಹಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದುವು. (1ಟ) ಹುಡುಗಿ ನಾಚಿದಳು. (2ಕ) ಹುಡುಗ ಬೆರಳಿಗೆ ನೂಲು ಸುಂದಿದ. (2ಚ) ಆಕೆ ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ ಸಾಕಿದ್ದಳು. (2ಟ) ಮದುವೆಗೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಬಂದಿದ್ದರು. (1ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಎಸಕಪದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ತು, ವು, ಮತ್ತು ಳು ಎಂಬ ಗುರುತಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು ಅವುಗಳ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು (ಅದರ ಗುರ್ತ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ) ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (2ಕ-ಟ)ಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಎಸಕಪದದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅ, ಳು ಮತ್ತು ರು ಎಂಬ ಗುರುತಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು ಅವುಗಳ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಎಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮಾಡುಗಕ್ಕೆ ಅದು ನಡೆಸುವ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿದೆ, ಮತ್ತು ಆಗುಗಕ್ಕೆ ಹತೋಟಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಈ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಮುಕ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಬರಬಲ್ಲ ಮಾಡುಹವೆಂಬ ಎಸಕಪದಕ್ಕೂ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಬರಬಲ್ಲ ಆಡುಹವೆಂಬ ಎಸಕಪದಕ್ಕೂ ನಡುವೆಯೂ ಇದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ: ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ (ಮಾಡುಗನ) ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಸಕ ಮಾಡುಹ, ಮತ್ತು ಯಾವ ಪಾಂಗಿನ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಎಸಕ ಆಗುಹ. ಈ ರೀತಿ, ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗುಗಳು ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಕಾರಣ, ಮತ್ತು ಈ ಎಸಕಪದಗಳಲ್ಲೇನೇ ಅವುಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಒಟ್ಟುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನ್ನು

ಅಡಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಅವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರುಪದಕಂತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಕ್ಕೂ ಎಸಕಪದಕ್ಕೂ ನಡುವಿರುವ ಸಂಬಂದವೇನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಈ ಪದಗಳು ಯಾವ ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನೂ ಸೇರಿಸದಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ: (3ಕ) ನಿಮ್ಮ ನಾಯಿ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದೆ. (3ಚ) ಅಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಸಾಯುತ್ತಿವೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲು ಎಂಬ ಒಂದು ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ನಾಯಿ ಎಂಬುದು ಯಾವ ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನೂ ಪಡೆಯದೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ; ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಎಸಕಪದರೂಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎ ಒಟ್ಟು ಅದರ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗನ್ನೇ ಅಡಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಸಾಯು ಎಂಬ ಒಂದು ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಆಗುಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಎಂಬುದು ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಆ ಸೊಲ್ಲಿನ ಸಾಯುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಎಸಕಪದರೂಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ವೆ ಒಟ್ಟು ಆ ಆಗುಗವನ್ನೇ ಅಡಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗಗಳ ನಡುವಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತುಂಬಾ ಮುಕ್ಯವಾದುದು. ಈ ವಿಶಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಕೆಲವು ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (1) ಎರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಸಕಪದಗಳ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಹಾಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಎರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾಡುಹಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆಯಾದರೆ, ಅವುಗಳ ಮಾಡುಗಗಳು ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ರಾಜು ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಹುಳಿ ಮಾಡಿದ. (4ಚ) *ರಾಜು ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಜಾನಕಿ ಹುಳಿ ಮಾಡಿದಳು. (4ಟ) ರಾಜು ಬೇಗನೆ ಬಂದು ಜಾನಕಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. (4ತ) ಮಡಕೆ ಒಡೆದು ಮೊಸರು ರಾಜುವಿನ ಮೋರೆಗೆ ಚಿಮ್ಮಿತು. (4ಕ) ಮತ್ತು (4ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿರುವ ಎರಡು ಎಸಕಪದಗಳೂ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾಡುಹಗಳಾಗಿವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವುಗಳ ಮಾಡುಗಗಳು ಒಬ್ಬನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವ (4ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವ (4ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಟ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರು ಎಂಬ ಮಾಡುಹದೊಂದಿಗೆ (ತೊಂದರೆ)ಯಾಗು ಎಂಬ ಆಗುಹವನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (4ತ)ದಲ್ಲಿ ಒಡೆ ಮತ್ತು ಚಿಮ್ಮು ಎರಡು ಆಗುಹಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ. (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿದೆ; (4ತ)ದಲ್ಲೂ ಎರಡು ಆಗುಗಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಂದಿವೆಯಲ್ಲದೆ ಮಾಡುಗಗಳು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಈ ಎರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿವೆ. (2) ಮಾಡುಹ ಪದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅರಿಕೆರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶಯ. ಒಂದು ಪಾಂಗು ಗುರುತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿದೆಯಾದರೆ, ಅದು ಆ ಎಸಕವನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ನಡೆಸಬಲ್ಲುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದು ನಡೆಯದಂತೆ ತಡೆಯಬಲ್ಲುದು; ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಅಂತಹದಾದ ಕಾರಣ, ಅದು ಬಂದಿರುವ ಮಾಡುಹಪದಗಳನ್ನು ಅರಿಕೆರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (5ಕ) ನೀವು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ!

(5ಚ) ಅದನ್ನು ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರುವುದು ಬೇಡ. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿಲ್ಲದ ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿರುವ ಆಗುಹಪದಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರಿಕೆರೂಪಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (6) *ನೀವು ನನಗೆ ಹೆದರಿ! ಹೆದರಬೇಡಿ ಎಂಬಂತಹ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಗುಹ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅವು ಆಡುಗನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆಯಲ್ಲದೆ ಅಪ್ಪಣೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಹಣ ದೊರಕಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಲಿ ಎಂಬಂತಹ ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಆಡುಗನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. (3) ಬೇಕೆಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾಡುಹದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಆಗುಹದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುವು ದಿಲ್ಲ: (7ಕ) ನಾನು ಬೇಕೆಂದೇ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದೆ. (7ಚ) *ನಾನು ಬೇಕೆಂದೇ ಅವನನ್ನು ಕಂಡೆ. (7ಟ) *ನನಗೆ ಬೇಕೆಂದೇ ಆ ಪುಸ್ತಕ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕಾಣು ಮತ್ತು ಸಿಗು ಪದಗಳು ಯಾರ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಆಗುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿರುವ (7ಚ) ಮತ್ತು (7ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. (4) ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಸೇರಿಸುವಂತಹ ಸೇರಿಕೆಯೆಸಕದ ಪದವನ್ನು ಮಾಡುಹ ಪದಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆಗುಹ ಪದಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಬಲ್ಲ ಸೇರಿಕೆಯೆಸಕದ ಪದಗಳಿಗೆ ಅಂತಹ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಸೇರಿಸುವ ಹುರುಳು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ (8.4(3-4) ನೋಡಿ): (8ಕ) ಬಳ್ಳಿ ಮರಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದೆ. (8ಚ) ಅವನು ಮುದುಕನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡ. (8ಚ)ದಲ್ಲಿ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಸೇರಿವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (8ಕ)ದಲ್ಲಿ ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಒಟ್ಟುಸೇರದೆ ಬೇರೆ ಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ.

7.4.4 ಈಡು ಪಾಂಗು

ಈಡು ಪಾಂಗು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಅದು ಬರಬಲ್ಲು ದೆಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (1ಕ) ಅವನು ಕತೆ ಮರೆತ. (1ಚ) ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದ. (1ಟ) ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡ.

ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದು ಮಾಡುಗ+ಈಡು, ಮಾಡುಗ+ಗುರಿ+ಈಡು, ಮಾಡುಗ+ಸುರು+ಈಡು ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ+ಜಾಗ+ಈಡು ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. (1) ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಈಡು ಎಂತಹದೆಂಬುದನ್ನು ಎಸಕಪದದ ಹುರುಳೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಈಡನ್ನು ಬಳಸ ದಿರಲೂ ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ರಾಮುವಿಗೆ ಒಂದು ಗುದ್ದು ಗುದ್ದಿದ > ಅವನು ರಾಮುವಿಗೆ ಗುದ್ದಿದ. (2ಚ) ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಕಾಗದ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ > ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ. (2ಟ) ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಮಯ್ ಬೆವತಿತು > ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಬೆವತಿತು. (2) ಎಸಕದಿಂದ ಉಂಟಾದವು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು ಎಂಬುದಾಗಿ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (3ಕ) ಅವನೊಂದು ಬಾವಿ ತೋಡಿದ. (3ಚ) ಅವನೊಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ. (3ಟ) ಅವನೊಂದು ಬುಟ್ಟಿ ಹೆಣೆದ. (3ತ) ಅವನೊಂದು ಸೀರೆ ನೇದ. (4ಕ) ಅವನೊಂದು ಬಾವಿ ಮುಚ್ಚಿದ. (4ಚ) ಅವನೊಂದು ಮನೆ ಮುರಿದ. (4ಟ) ಅವನೊಂದು ಬುಟ್ಟಿ ಮಾರಿದ. (4ತ) ಅವನೊಂದು ಸೀರೆ ಹರಿದ. ಮೇಲೆ (3ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದುವುಗಳು; ಆದರೆ, ಆ ಎಸಕಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವು ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಏನು ಮಾಡಿದ? ಎಂಬ ಕೇಳ್ವಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಪಡುವ ಈಡಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬರುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಉಂಟಾಗುವ ಈಡಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (5ಕ) ಅವನು ಮನೆಯನ್ನೇನು ಮಾಡಿದ? ಮುರಿದ/ಕಟ್ಟಿದ. (5ಚ) ಅವನು ಬಾವಿಯನ್ನೇನು ಮಾಡಿದ? ಮುಚ್ಚಿದ/ತೋಡಿದ. (3) ಈಡು ಪಾಂಗನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಎಸಕಪದಗಳ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇದೆ: ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಈಡನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಅವುಗಳ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಾಗುತ್ತವೆ: (6ಕ) ಅವಳು ತನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ತೊಳೆದಳು. (6ಚ) ಅವಳು ತನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ಹರಿದಳು. (7ಕ) ಅವನು ಒಂದು ಕತೆ ಬರೆದ. (7ಚ) ಅವನು ತನ್ನ ಬೆರಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡ. (8ಕ) ಅವನು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದ.

(8ಚ) ಅವನು ಮೇಜನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ. (6ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಅವಳು ಸೀರೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ತೊಳೆದಿದ್ದಾಳೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತ ದಲ್ಲದೆ, ಅದರ ಒಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಳೆದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಅವಳು ಸೀರೆಯ ಒಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಹರಿದಿದ್ದರೂ (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಬಹುದು. (7ಕ-ಚ) ಮತ್ತು (8ಕ-ಚ)ಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಂತಹದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. (4) ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾರ್ಪಡುವ ಪಾಂಗು ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ತಾನಾಗಿಯೇ ಮಾರ್ಪಡುವವು ಗಳನ್ನು ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದಲ್ಲದೆ, ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (9ಕ) ಅವನು ಹಲಿಗೆಯನ್ನು ಸಿಗಿದ. (9ಚ) ಹಲಿಗೆ ಸಿಗಿಯಿತು. (10ಕ) ಅವನು ಗಂಟನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದ. (10ಚ) ಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿತು. ಹಲಿಗೆ ಎಂಬುದು (9ಕ)ದಲ್ಲಿ ಈಡು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ; ಆದರೆ, (9ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ; ಸಿಗಿಯುವ ಎಸಕವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗು ನಡೆಸಿರುವುದಾಗಿ (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. (10ಕ- ಚ)ದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ.

7.4.5 ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು

ಎಸಕದ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸುರು ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಒಂದು ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದು, ಹಲವು ವಿಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಬೇರಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಣಿಸುವ ಮುಕ್ಯವಾದ ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (1) ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಇಡೀ ಎಸಕದ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಗುರಿ ಹಾಗೂ ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳು ಎಸಕದ ಒಂದು ಬಿಡಿ(ಅಂಗ)ಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕದಲಿಕೆಯ ಎಸಕಗಳು ಒಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸುರುವಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. (1ಕ) ಅವನು ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಿದ. (1ಚ) ಅವನು ಹೊಳೆಯ ಈಚೆಬದಿಯಿಂದ ಈಜಿದ. (1ಟ) ಅವನು ಹೊಳೆಯ ಆಚೆಬದಿಗೆ ಈಜಿದ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದ್ದು, ಅದು ಇಡೀ ಈಜುವ ಎಸಕ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಹೊಳೆಯ ಈಚೆಬದಿಯಿಂದ ಎಂಬ ಸುರು ಪಾಂಗು ಈಜುವ ಎಸಕವನ್ನು ತೊಡಗಿದುದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಒಂದು ಬಿಡಿಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಹೊಳೆಯ ಆಚೆಬದಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಈಜುವ ಎಸಕ ಕೊನೆಗೊಂಡುದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಡಿಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

(2) ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಒಂದು ಇರುಹದೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುದು, ಎಸಕ(ಆಗುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾಡುಹ)ದೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುದು; ಆದರೆ, ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಒಂದು ಎಸಕದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುವು. (2ಕ) ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ. (2ಚ) *ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಇದ್ದ. (2ಟ) *ಅವನು ಮನೆಗೆ ಇದ್ದ. ಆದರೆ ಈ ಕಟ್ಟಲೆಗೆ ಹೊರಪಡಿಕೆಯಾಗಿ, ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಅದರ ಒಂದು ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (3ಕ) ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು. (3ಚ) ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿದೆ. (3ಟ) ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವತ್ತು ರಜೆಯಿದೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಪದವನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಅದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಅದರ ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಸಿಟ್ಟು ಎಂಬ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. (3ಚ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿನ ಪತ್ತುಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. (3) ಇದಲ್ಲದೆ, ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳೆರಡನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಬಿನ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಸಂಜೆ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕರವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (4ಚ) ಅವರ ತೋಟ ಆ ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಈ ಗುಡ್ಡದವರೆಗೆ ಇದೆ. (4) ಎಸಕಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸದಂತಹ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಯಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಕದಲಿಕೆಯ ಹುರುಳನ್ನು ನೇರವಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (5ಕ) ಅವನು ನನಗೆ ಹೆದರಿದ. (5ಚ) ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗಿಡ ಬಾಡಿತು. (6ಕ) ಅವನು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳಿದ. (6ಚ) ಅವನು ಮರದಿಂದ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. ಮೇಲೆ (5ಕ-ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಸಕಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಕಾರಣವೋ ಅದನ್ನು ಎಸಕದ ಗುರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (6ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಸಕ ಯಾವುದರಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಪುರುಳಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

ಕದಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೂ ಮೇಲಿನ ವಿಶಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (7ಕ) ಬೆರಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ. (7ಚ) ಬೆರಳನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಅದ್ದಿದ. (8ಕ) ಮಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಸೋರುತ್ತದೆ. (8ಚ) ಮಾಡಿನಿಂದ ನೀರು ಸೋರುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನೂ, (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಗುರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸದಿರುವಂತಹ ಕದಲಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತು (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. (5) ಇದಲ್ಲದೆ, ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿನ ಬದಲು ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ: (9ಕ) ಅವನು ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. (9ಚ) ಅವನು ಮುಂದೆ ಹೋದ. (10ಕ) ಅವನು ಮೇಲೆ ಉಳಿದ. (10ಚ) ಅವನು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದ. (9ಕ)ದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಪದ ಕುಳಿತ ಜಾಗವನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, (9ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪದ ಹೋದುದು ಯಾವ ಕಡೆಗಾಗಿ, ಎಂದರೆ, ಹೋಗುವ ಎಸಕದ ಗುರಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗೆ, ಹೊರಗೆ, ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಗೆ ಒಟ್ಟು ಬಂದಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ಪದಗಳು ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಹೊರಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಒಳಕ್ಕೆ ಎಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. (11ಕ) ಅವನು ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಜಾರಿದ. (11ಚ) ಅವನು ಗುಂಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಜಾರಿದ. (11ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಎಂಬುದು ಜಾರುವ ಎಸಕ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, (11ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಗುಂಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಜಾರುವ ಎಸಕದ ಗುರಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಗುಂಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಜಾರಿದ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ. ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾರದಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ರೂಪಗಳ ನಡುವಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇನ್ನಶ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ: (12ಕ) ಅವನು ಒಳಗೆ ಇದ್ದಾನೆ. (12ಚ) *ಅವನು ಒಳಕ್ಕೆ ಇದ್ದಾನೆ. (13ಕ) ಅವನು ಒಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ.

(13ಚ) *ಅವನು ಒಳಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ. ಇರು ಇಲ್ಲವೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳು ಪದಗಳು ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾರವು; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಳಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದಲ್ಲದೆ, ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಳಕ್ಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (6) ಈ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯನ್ನೇ ನೇರವಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಬಳಕೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (14ಕ) ಹುಡುಗ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (14ಚ) ರಾಜು ಜಾನಕಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕೊಟ್ಟ. (14ಟ) ರಾಜುವಿಗೆ ವಿಶಯ ತಿಳಿದಿದೆ. (14ತ) ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗಿಡ ಬಾಡಿತು. (14ಪ) ಅವನು ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದ. (14ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮನೆಗೆ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯ ಹುರುಳು ಸ್ಪಶ್ಟವಾಗಿದೆ: ಹೋಗುವ ಎಸಕ ತೊಡಗುವ ಮೊದಲು ಹುಡುಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದು ಕೊನೆಗೊಂಡಾಗ ಆತ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ; ಎಂದರೆ, ಆತನ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, (14ಚ-ಪ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಅಸ್ಪಶ್ಟವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ: (14ಚ)ದಲ್ಲಿ ರಾಜುವಿನ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿದ್ದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜಾನಕಿಯ ಒಡೆತನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆಯಾದರೂ ಈ ಮಾರ್ಪಾಡು ಅವರಿಬ್ಬರ ಬೇಂಕಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಲ್ಲುದು. (14ಟ)ದಲ್ಲಿ ತಿಳಿವು ರಾಜುವಿನ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದು ಇನ್ನಶ್ಟು ಅಮೂರ್ತವಾದ ಸಂಗತಿ; (14ತ)ದಲ್ಲಿ ಗಿಡ ಬಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಗುರಿ ಯಾಗಿಸಿರುವಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯ ಹುರುಳಿಗೆ ಇನ್ನಶ್ಟು ಹರವು ದೊರೆತಿದೆ, ಮತ್ತು (14ಪ) ದಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬೇರೆ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದು ನಾವು ಆಲೋಚಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆದಿರುವ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳಾಗಿವೆ. (7) ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ನೇರವಾದ ಇಲ್ಲವೇ ನೇರವಲ್ಲದ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಿನ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಾರ್ಪಾಡನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಜಾಗ ಪಾಂಗಿಗೂ ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಇಂತಹ ಸಂಬಂದವಿರುವ ಕಾರಣ, ಹಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಿಗೆ ಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಇಂದ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ: ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಸುರು ಪಾಂಗು ಮೇಲೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಒಳಗೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ

ನಡುವೆ ನಡುವಿಗೆ ನಡುವಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಲಗಡೆ ಬಲಗಡೆಗೆ ಬಲಗಡೆಯಿಂದ ಎಡಗಡೆ ಎಡಗಡೆಗೆ ಎಡಗಡೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುಂದೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಮುಂದಿನಿಂದ ದೂರ ದೂರಕ್ಕೆ ದೂರದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಳಿ ಬಳಿಗೆ ಬಳಿಯಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ, ಅವರಲ್ಲಿಗೆ, ಅವರಲ್ಲಿಂದ ಎಂಬಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಸಂಬಂದವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಹಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರಾಗಿಯೂ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮರದಲ್ಲಿ-ಮರಕ್ಕೆ-ಮರದಿಂದ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ-ತಲೆಗೆ-ತಲೆಯಿಂದ, ಮಗನಲ್ಲಿ-ಮಗನಿಗೆ-ಮಗನಿಂದ ಎಂಬಂತಹ ಹೆಸರುಪದಗಳ ಪದರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಬೇರೆ ಬೇರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ. ದೂರದಿಂದ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೂರದಿಂದಾಗಿ ಎಂಬ ಹುರುಳೂ ಇದೆ: (15) Œಅವನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಹೊರಟು ಹೋದ.

7.4.6 ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು

ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಹಲವು ವ್ಯತಾಸಗಳಿವೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗು ಎಸಕದ ತೊಡಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಅದರ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಮುಕ್ಯವಾದುದು; ಅವುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಬೇರೆ ಹಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ: (1) ಎಸಕದ ಸಾಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆ: ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಎಸಕದ ತೊಡಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಎಸಕಗಳ ಸಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೆ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಎಸಕದ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲು ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೆ, ಸಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಒಂದು ಸಾಗುವೆಸಕದ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಎಂಬ ಪರಿಚೆ ನುಡಿತವನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ ಅದು ಎಸಕದ ಸಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ ಅದು ಎಸಕದ ಕೊನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದರೊಂದಿಗೆ ಸುರು ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುದು, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದರೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮಾತ್ರ ಬರಬಲ್ಲುದು: (1ಕ) ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಓಡಿದ. (1ಚ) *ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಓಡಿದ. (2ಕ) *ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಿದ.

(1ಚ) ಮತ್ತು (2ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಎಸಕದ ಸಾಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಹುರುಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಸರಿಯೆಂದೂ ತೋರಬಹುದು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (1ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಕೆಲಸವನ್ನು (ಎಂದರೆ ಓಡುವಿಕೆಯನ್ನು) ಒಂದು ಗಂಟೆ ನಡೆಸಿದ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅದು ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಬಹುದು; ಆದರೆ, ಈ ಹುರುಳು ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಓಡು ಎಸಕಪದ ತಿಳಿಸುವ ಸಾಗುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿಲ್ಲ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (2ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಅವನು ಓಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ತೊಡಗಿದ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು; ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಎಸಕದ ಕೊನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿಲ್ಲ. ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಎಸಕದ ಸಾಗುವಿಕೆಯ ತೊಡಗುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೂ, ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಅದರ ಕೊನೆಯೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣಬಹುದು: (3ಕ) ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. (3ಚ) ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ, ಮತ್ತು (3ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ತಲಪಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಈ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುರುವಾಗು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲೂ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: (4ಕ) ಇವತ್ತಿನ ಕೂಟ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ. (4ಚ) ಇವತ್ತಿನ ಕೂಟ ಎರಡು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕೂಟದ ತೊಡಗಿಕೆಯನ್ನೇ ಕೊನೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ತೊಡಗಿ ಆಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಕೂಟದ ಸಾಗುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತದೆ. (2) ಗುರಿ-ಸುರು ಪದಜೋಡಿಗಳು: ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಹತ್ತು-ಇಳಿ, ಹೋಗು-ಬರು, ತಲಪು-ಹೊರಡು, ಕೂಡಿಸು-ಕಳೆ, ಬೀಳು-ಏಳು, ಇಡು-ತೆಗೆ, ತುಂಬು-ಚೆಲ್ಲು, ಸೇರು-ಬೇರ್ಪಡು, ಮಾರು-ಬಿಲಿ (ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳು), ಹಾಕು-ಹೆಕ್ಕು ಎಂಬಂತಹ ಪದಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಈ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಎಸಕಪದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಸುರು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ: ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಮರದಿಂದ ಇಳಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು ಮನೆಯಿಂದ ಬರು ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಕೂಡಿಸು ಹತ್ತರಿಂದ ಕಳೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಕು ಅದರಿಂದ ತೆಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ತುಂಬು ಅದರಿಂದ ಚೆಲ್ಲು (3) ಸುರುವಿಗಿಂತ ಗುರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವು: ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕದಲಿಕೆಯ ಸುರುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅದರ ಗುರಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಆಡುಗರ ಒಲವಿರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲ ಹೋಗು, ಬರು, ಓಡು, ನಡೆ, ಹಾರು ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವುಗಳ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಳಸುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು.

(5ಕ) ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. (5ಚ) ನೀವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಬಂದಿರಿ? (5ಟ) ಅವನು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬೊಂಬಾಯಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗಿಗಿಂತ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಹೆಚ್ಚು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆ ಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಬರೆಯುವಾಗ ಮುಂದೆ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಆಡುಗರಿಗೆ ಇಲ್ಲವೆ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವಿರುವುದು ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಒಲವು ಬೇರೆ ಕದಲಿಕೆಯ ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ಎಸಕಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (6ಕ) ನಾನು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೂರು ರುಪಾಯಿಗೆ ಕೊಂಡುಕೊಂಡೆ. (6ಚ) ನಾನು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೂರು ರುಪಾಯಿಗೆ ಮಾರಿದೆ. (6ಕ)ದಲ್ಲಿ ನೂರು ರುಪಾಯಿ ನನ್ನಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಒಡೆತನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದೆ, ಮತ್ತು (6ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಂದ ನನ್ನ ಒಡೆತನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ನೂರು ರುಪಾಯಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (ಕ) ಆಗು ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು, ಎಂದರೆ ಮಾರ್ಪಾಡಿನ ಕೊನೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಸುರುವನ್ನು, ಎಂದರೆ ಮಾರ್ಪಾಡಿನ ತೊಡಗಿಕೆಯನ್ನು ಆ ರೀತಿ ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (7ಕ) ಆತನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (7ಚ) ಅವನು ಹಣವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (7ಕ)ದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಯಾವ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೊದಲಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ನೇರವಾಗಿ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಿಳಿಯಿದ್ದುದು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಳಿಯಿದ್ದುದು ಎಂಬ ಒಂದು ಒಳಸೊಲ್ಲಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. (ಚ) ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು; ಅವನ್ನು ಕಳಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ: (8ಕ) ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. (8ಚ) ಅವನಿಂದ ಸಿಟ್ಟು ಹೋಯಿತು. ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (8ಕ)ದಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದಲ್ಲದೆ, ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (8ಚ)ದಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲ; (8ಚ)ದಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಬಳಕೆ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. (ಟ) ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ವಸ್ತುಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದುವು ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುಗನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿಸ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬಳಿಕ ಅವು ಯಾವ

ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ ಎಂಬುದೇ ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಶಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುರು ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲಿಲ್ಲದ ಒತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲು ಇದು ಮುಕ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. (ತ) ತೆಗೆ, ಕಳಚು, ಉದುರು, ಒಸರು, ಪೀಕು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳಿನಲ್ಲೇನೇ ಕದಲಿಕೆಯ ಸುರು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಇಂತಹ ಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲಿರುವ ಈ ಒಲವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ: (9ಕ) ತೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಣ್ಣು ಕಳಚಿತು. (9ಚ) ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹಣ್ಣು ತೆಗೆದ. (9ಟ) ಗೋಡೆಯಿಂದ ನೀರು ಒಸರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಹೊರಕ್ಕೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (10ಕ) ಹಣ್ಣು ತೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಕಳಚಿ ಬಿತ್ತು. (10ಚ) ಅವನು ಹಣ್ಣನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದ. (10ಟ) ನೀರು ಗೋಡೆಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಒಸರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ಕೊಡಲಾಗಿದೆಯಾದ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಎಸಕಪದದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತರಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳಿನಲ್ಲೇನೇ ಕದಲಿಕೆಯ ಗುರಿ ಸೇರಿರುವ ತುರುಕು, ಕೊಡು, ಮಾರು, ಹದಿ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೆ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (11ಕ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಗೊಂಬೆ ಕೊಟ್ಟ. (11ಚ) ಅವನು ಸೆಟ್ಟಿಗೆ ಮನೆ ಮಾರಿದ. (11ಟ) ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿದ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸೇರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆ ಎಸಕಪದಗಳಿರುವ ಒಳಸೊಲ್ಲನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (12ಕ) *ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟ. (12ಚ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟ. (13ಕ) *ಅವನು ಮಣ್ಣನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ಗೋಡೆಗೆ ಮೆತ್ತಿದ. (13ಚ) ಅವನು ಮಣ್ಣನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಿಂದ ತೆಗೆದು ಗೋಡೆಗೆ ಮೆತ್ತಿದ. (ಪ) ಮೇಲೆ 7.2.2ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿನ ಬದಲು ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (14ಕ) ಅವನು ಮುಂದೆ ಇದ್ದಾನೆ. (14ಚ) ಅವನು ಮುಂದೆ ಹೋದ.

(15ಕ) ಅವನು ಮೇಜಿನ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. (15ಚ) ಅವನು ಗುಡ್ಡದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದ. ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹೋಗು ಮತ್ತು ಇಳಿ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಿಗೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ (ಹಿಂದಿನಿಂದ) ಮುಂದಕ್ಕೆ (ಹೋದ) ಮತ್ತು (ಮೇಲಿನಿಂದ) ಕೆಳಕ್ಕೆ (ಇಳಿದ) ಎಂಬ ಹುರುಳು ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸ ಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇವಕ್ಕೆ ಮುಂದಿನಿಂದ (ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದ) ಎಂಬ ಹುರುಳಾಗಲಿ, ಕೆಳಗಿನಿಂದ (ಇನ್ನೂ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದ) ಎಂಬ ಹುರುಳಾಗಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಿರುವಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ: (16ಕ) ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ. (16ಚ) ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದ. (16ಟ) ಅವನು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋದ. (17ಕ) *ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊರಟ. (17ಚ) ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಟ. ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು (16ಕ)ದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಕುಳಿತಿರು ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; (16ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಹೋಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ದೊರಕಿದೆ; (16ಟ)ದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ರೂಪವನ್ನೇ ಹೋಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, (17ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಹೊರಡು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಬರಲಾರದೆಂಬುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಇಂದ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುದು ಎಂಬುದನ್ನು (17ಚ) ಸೊಲ್ಲು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

7.4.7 ಸುರು ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಗಳು

ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕದಲಿಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬು ದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಒಸರಿತು. (1ಚ) ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣು ಬಿತ್ತು. (1ಟ) ಅವನು ಮರದಿಂದ ಇಳಿದ. (1ತ) ಅವನು ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿದ. ಸುರು ಪಾಂಗಿನ ಈ ಮೂಲ ಹುರುಳಿನ ಕೆಲವು ಹರವುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ: (1) ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ವಸ್ತುವನ್ನೂ ಆ ಎಸಕದ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಉಂಟುಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಸುರುವಾದುದು ಆ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಳಕೆ ಬೆಳೆದುಬಂದಿರುವ ಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ:

(2ಕ) ಈ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (2ಚ) ಅವನು ಹಳೇ ಕಾಗದಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. (2ಟ) ಈ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಹಸೀ ತರಕಾರಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. (2) ಮಾಡುಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಇಸು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಾಗ ಅವುಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಸೇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಸಕದ ಮೇಲಿರುವ ಹತೋಟಿ ಈ ಪಾಂಗಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಹತೋಟಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪಾಂಗನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಎಸಕ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು: (3) ಅವನು ಬತ್ತ ಅಳೆದ > ನಾನು ಅವನಿಂದ ಬತ್ತ ಅಳೆಸಿದೆ. (4) ಅವನು ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೊಡೆದ > ನಾನು ಅವನಿಂದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೊಡೆಸಿದೆ. (5) ಅವನು ಮುದುಕನಿಗೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟ > ನಾನು ಅವನಿಂದ ಮುದುಕ ನಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡಿಸಿದೆ. (3) ಆಗುಹಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಮಾಡುಗನನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಎಸಕದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿಲ್ಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅಂತಹ ಮಾಡುಗವನ್ನೂ ಎಸಕಪದದ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಅವನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ; ಆದರೆ, ಅದು ನನ್ನಿಂದಾಗದು. (6ಚ) ಈ ಊರಿಗೆ ಅವನು ತುಂಬಾ ನೆರವು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ > ಈ ಊರಿಗೆ ಅವನಿಂದ ತುಂಬಾ ನೆರವು ದೊರೆತಿದೆ. (6ಟ) ಅವರು ಮದುವೆಯನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟರು > ಅವರಿಂದ ಮದುವೆ ಚನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಆಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿ, ಅದನ್ನೊಂದು ಒಳಸೊಲ್ಲಿನ ಅಂಗವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಳಸುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು: (7ಕ) ಅವರಿಂದಾಗಿ ಈ ಮದುವೆ ಚನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. (7ಚ) ಅವನಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಕೆಲಸವೆಲ್ಲ ಹಾಳಾಯಿತು. (4) ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ ಮೊದಲಾದ ಎಸಕಗಳ ಒತ್ತರಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಅವು ಎಸಕ ನಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಎಸಕ ಅವುಗಳಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ: (8ಕ) ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಗಿಡ ಬಾಡಿದೆ. (8ಚ) ಮಳೆಯಿಂದ ಗೋಡೆ ಕುಸಿಯಿತು. (8ಟ) ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮರ ಉರುಳಿತು. (8ತ) ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಮನೆ ಸುಟ್ಟಿತು. (5) ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಮುಟ್ಟು(ಕರಣ)ಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಸುರು ಪಾಂಗು ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿಯೂ ಎಸಕಗಳು ಅವುಗಳಿಂದ ಸುರುವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ:

(9ಕ) ಅವನು ಗುದ್ದಲಿಯಿಂದ ಗಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಅಗೆದ. (9ಚ) ಅವನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಜಜ್ಜಿದ. (9ಟ) ಅವನು ಚೂರಿಯಿಂದ ಆತನನ್ನು ತಿವಿದ. (6) ಎಸಕ ನಡೆಯಲು ಕಾರಣವೇನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (10ಕ) ಕಾಯಿಗಳಿಂದ ಕೊಂಬೆ ಜಗ್ಗಿದೆ. (10ಚ) ಹೊಗೆಯಿಂದ ಆತನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ. (10ಟ) ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಆತ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (7) ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗು ಕದಲಿಕೆಯ ದಾರಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವು ದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುದು: (11ಕ) ಕಿಟಿಕಿಯಿಂದ ಗಾಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಿಟಿಕಿ ಇಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಅದರ ಸುರುವೆಂದೂ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಗಾಳಿಯ ದಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆಗಿ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (11ಚ) ಕಿಟಿಕಿಯಿಂದಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ.

7.4.8 ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಗಳು

ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕದಲಿಕೆಯ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಹಣ್ಣು ಹೊಳೆಗೆ ಬಿತ್ತು. (1ಚ) ಹುಡುಗ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (1ಟ) ಅವನು ತಲೆಗೆ ನೀರು ಸುರಿದ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಗುಗದ (ಹಣ್ಣಿನ) ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾಡುಗದ (ಹುಡುಗನ) ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಈಡಿನ (ನೀರಿನ) ಕದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಆಗುಗ, ಮಾಡುಗ, ಇಲ್ಲವೇ ಈಡು ಪಾಂಗು ಸೊಲ್ಲು ತಿಳಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲಪಿರಲೇಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಕಳಿಸು, ಅಟ್ಟು, ಎಬ್ಬು ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಅವು ಗುರಿಯನ್ನು ತಲಪಿಲ್ಲವೆಂಬುದಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ; ಆದರೆ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಲಪಿಲ್ಲ. (2ಚ) ಅವನು ದನಗಳನ್ನು ಗುಡ್ದಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದ್ದ; ಆದರೆ ಅವು ಗದ್ದೆಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದುವು. ಇಂತಹ ಕದಲಿಕೆಯ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯೂ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬಳಕೆಗಳೂ ಕದಲಿಕೆಯ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಅದರ ಮೂಲ ಹುರುಳನ್ನೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹರವಿದುದರಿಂದಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿವೆ.

(1) ಕೊಡು, ಮಾರು ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಕದಲಿಕೆಗಿಂತಲೂ ಮಾರೆಡೆಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (3ಕ) ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಮಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ. (3ಚ) ಅವನು ತೋಟವನ್ನು ಯಾರಿಗೋ ಮಾರಿದ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮತ್ತು ತೋಟ ಎಂಬ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಕದಲಿಕೆಗೂ ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಅವುಗಳ ಒಡೆತನ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿಗೆ ಮಾರೆಡೆಗೊಂಡಿದೆ. (2) ಸಿಟ್ಟು, ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಹೆದರಿಕೆ, ನೋವು, ತೊಂದರೆ, ಕಳಕಳಿ ಮೊದಲಾದ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಬಂದು ಸೇರಿವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಇಂತಹ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. (4ಚ) ಅವನಿಗೆ ಹೆದರಿಕೆಯಾಯಿತು. (4ಟ) ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಯಿತು. (4ತ) ಅವನಿಗೆ ನೀವು ಹೇಳಿದುದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. (3) ಕುಡಿ, ತಿನ್ನು, ಉಣ್ಣು, ನೆಕ್ಕು, ಮುಡಿ, ಸೂಡು, ಉಡು, ತೊಡು, ಹೊದೆ ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಇಸು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಸೇರುತ್ತದೆ (8.3.2(10) ನೋಡಿ). (5) (ಕ) ಅವನು ಹಣ್ಣು ತಿಂದ > (ಚ) ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿದೆ. (6) (ಕ) ಅವಳು ಹೂ ಮುಡಿದಳು > (ಚ)ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಹೂ ಮುಡಿಸಿದೆ. (7) (ಕ) ಅವನು ಕಂಬಳಿ ಹೊದೆದ > (ಚ) ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕಂಬಳಿ ಹೊದೆಸಿದೆ. ಈ ಎಸಕಪದಗಳ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅದರ ದೊರೆತವನ್ನೂ ತಾನೇ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಇಸು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ದೊರೆತವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಮಾಡುಗಕ್ಕೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ದೊರೆತವನ್ನು ಪಡೆಯುವ (ತಿನ್ನುವ) ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ (ಅವನು)ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (5ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸೊಲ್ಲಿನ ಆಡುಗ (ನಾನು) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ದೊರೆತವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ (ಅವನಿಗೆ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. (4) ಒಂದು ಎಸಕದ ಅಳಬನ್ನು (ಉದ್ದೇಶವನ್ನು) ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು (ಇಟ್ಟಳ ಪಾಂಗಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ) ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಎಸಕದ ಅಳಬು ಎಸಕದ ಕೊನೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹರವು ನಡೆದಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು: (8ಕ) ನಾನು ಮದ್ಯಾನ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. (8ಚ) ಅವನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.

(8ಟ) ಮದುವೆಗೆ ಸಾವಿರ ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು. (5) ಪಾಂಗುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಬೆಂಕಿ ಮೊದಲಾದ ಒತ್ತರಗಳನ್ನು ಅಂತಹ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳ ಗುರಿಯೆಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ: (9ಕ) ಮಳೆಗೆ ಗೋಡೆ ಕುಸಿಯಿತು. (9ಚ) ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಕೆರೆ ಬತ್ತಿತು. (9ಟ) ಬೆಂಕಿಯ ಬಿಸಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಕರಗಿತು. (9ತ) ಗಾಳಿಗೆ ಮರ ಉರುಳಿತು. (6) ಹೆದರು, ಬೆದರು, ಅಂಜು, ಮುಳಿ, ಒಲಿ ಎಂಬಂತಹ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವಸ್ತು ಮೊದಲಾದುವನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಗುರಿಯೆಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬರುತ್ತದೆ: (10ಕ) ಅವನು ಹುಲಿಗೆ ಹೆದರಿದ. (10ಚ) ದೇವನು ಮುದುಕನಿಗೆ ಒಲಿದ. (10ಟ) ಅವನು ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮುನಿದ. ಆಗುಗನಲ್ಲಿ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ಹುಲಿ, ಮುದುಕ ಮತ್ತು ಹುಡುಗ ಎಂಬವುಗಳು ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಂದಿವೆ; ಈ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿವೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಳಕೆ ಬೆಳೆದುಬಂದಿರಬೇಕು. (7) ಮೇಲೆ (7.4.5)ರಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಒಂದು ಕದಲಿಕೆಯ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂದವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಬಂದ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಂಗಿನೆಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತಹ ಅನಿಸಿಕೆ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (11ಕ) ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಿದೆ. (11ಚ) ಅವನಿಗೆ ಇವತ್ತು ರಜೆಯಿದೆ. (11ಟ) ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿದೆ. (11ತ) ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಆ ಪಾಂಗಿನ ಅನಿಸಿಕೆ, ಪರಿಚೆ ಇಲ್ಲವೇ ಗೊತ್ತುಪಾಡನ್ನು (ಪರಿಸ್ತಿತಿಯನ್ನು) ತಿಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವಕ್ಕೆ ಪಾಂಗಿನೊಡನಿರುವ ಸಂಬಂದವನ್ನು ಅದರೆಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. (ಕ) ಗೊತ್ತುಪಾಡು ಮತ್ತು ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ, ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳವನ್ನು ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ (8.2.2 (2) ನೋಡಿ); ಈ ಮಾರ್ಪಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗುತ್ತದೆ: (12) ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟಿದೆ > ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. (13) ಅವನಿಗೆ ಸಾಲ ಇದೆ > ಅವನು ಸಾಲದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

(12)ನೇ ಎತ್ತುಗೆಯ ಮೊದಲನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಎರಡನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಂಬ ಇರುಗವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಸಿಟ್ಟು ಎಂಬ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಎರಡನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಸೊಲ್ಲು ಸಿಟ್ಟು ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆ ಇರುಗದೆಡೆಗೆ ಹರಿಯುವ ಸಂಬಂದವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಅದೇ ಇರುಗ ಪಾಂಗು ಸಿಟ್ಟು ಎಂಬ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. (ಚ) ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ನೆರವಿನ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲು ದಾಗಿದ್ದು, ಅದು ತಿಳಿಸುವ ಪರಿಚೆ ಆ ಪಾಂಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂದಿಸಿದುದು (ಅದರೆಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹರಿಯುವಂತಹದು) ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುದು: (14ಕ) ಅವರ ಮನೆಯ ಊಟ ನನಗೆ ಸಪ್ಪೆ. (14ಚ) ಈ ಮನೆ ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕುದು. (14ಟ) ನಿಮ್ಮ ಮಂಚ ಈ ಕೋಣೆಗೆ ಚಿಕ್ಕದು. (ಟ) ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಜಾಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಲ್ಲೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (15ಕ) ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ಒಂದು ನಾಟಕ ಇದೆ. (15ಚ) ಅವರ ಮನೆ ಈ ಗುಡ್ಡದ ಕೆಳಗೆ ಇದೆ. (8) ಒಂದು ಉಸುರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಉಸುರಿಲ್ಲ ದುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುರಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಆಗುಗ+ಗುರಿ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಎಟಕು, ಒಗ್ಗು, ಸಲ್ಲು, ಒಪ್ಪು, ತಿಳಿ, ನಾಟು, ನೋಯು ಮೊದಲಾದುವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಉಸಿರಿ ಗುರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಚುಚ್ಚು, ತಗಲು, ತೊಡರು, ಸುತ್ತು, ಹಬ್ಬು, ನೆನೆ ಮೊದಲಾದುವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಉಸಿರಿಲ್ಲದುದು ಗುರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ: (16ಕ) ಅವನಿಗೆ ವಿಶಯ ತಿಳಿಯಿತು. (16ಚ) ಬಳ್ಳಿ ಮರಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿತು. ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಗುರಿಗಳೂ ಬರಬಲ್ಲುವು: (17ಕ) ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಸಿಕ್ಕಿತು. (17ಚ) ಹಕ್ಕಿ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಉಸುರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುರಿ ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಎಸಕಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು; ಅವು ಉಸುರಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂದಿ ಸಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಮಯ್ಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿರಬಹುದು: (18ಕ) ಅವನಿಗೆ ವಿಶಯ ತಿಳಿಯಿತು. (18ಚ) ಅವನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತು.

7.4.9 ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆಗಳು

ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಎಸಕ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದು ನಡೆಯುವ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಬಗೆಂiÀi ಎಸಕಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲೇನೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಎಸಕಗಳೊಂದಿಗೂ ಅದು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ನೀರು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇಂಗಿತು. (1ಚ) ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ಮುಳುಗಿತು. (1ಟ) ಅವನು ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಿದ. (2ಕ) ಅವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರ ಕಡಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೊಡೆದ. (1ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಇಂಗು, ಮುಳುಗು ಮತ್ತು ಈಜು ಎಂಬ ಪದಗಳು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಗಳು ಎಲ್ಲಿ ನಡೆದುವು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (2ಕ-ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. (1) ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಮನುಶ್ಯರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆಯಾದರೆ, ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು ಜಾಗವುಳ್ಳವನನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಒಡೆಯನನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ತಂಗಿದ. (3ಚ) ಅವರಲ್ಲಿ ಎರಡು ದನಗಳಿವೆ. (3ಟ) ಅವರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹಣವಿದೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ, ಮತ್ತು (3ಚ-ಟ)ಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅವರಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ. (2) ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಗಳಿದ್ದು, ಅವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ, ಹೊರಗೆ, ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಹಿಂದೆ, ಮುಂದೆ, ನಡುವೆ, ಸುತ್ತ, ದೂರ, ಹತ್ತಿರ, ಬಳಿ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಒಟ್ಟು ಇಂತಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆ ಯಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಮರದ ಗೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕುಳಿತಿದೆ. (4ಚ) ಮರದ ಗೆಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕುಳಿತಿದೆ. (5ಕ) ಅವಳು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. (5ಚ) ಅವಳು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. (6ಕ) ಅವರು ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ ನಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (6ಚ) *ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ ನಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (4-5)ನೇ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಮೇಲೆ, ಒಳಗೆ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, (6)ನೇ ಎತ್ತುಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತ ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲಕವೇ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿನಿಂದ ತಿಳಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಯ್ಯೆತ್ತು, ಎರಗು, ತೂಳು ಮತ್ತು ತೆಂಗು ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸಾರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಿ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ:

(7ಕ) ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕಯ್ಯೆತ್ತಿದ. (7ಚ) ಹುಡುಗ ಅವನ ಬಳಿ ಸಾರಿದ. (3) ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಕೆಲವು ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (8ಕ) ಅವನು ಹಣವನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿರಿಸಿದ. (8ಚ) ಅವನು ಹಣವನ್ನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲಿರಿಸಿದ. (8ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಒಳಗೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ; ಆದರೆ, (8ಚ)ದಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾದ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. (4) ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಮುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (9ಕ) ಅವನು ಚೂರಿಯಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ. (9ಚ) ಅವನು ತಂಬಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕಿದ. (9ಟ) ಅವಳು ಅವನ ಕಯ್ಯನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿದಳು. ಇಂತಹ ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಮುಟ್ಟನ್ನು ಎಸಕದ ಜಾಗವೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆ ರೀತಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಾರದಿರುವಂತಹ ಮುಟ್ಟನ್ನು ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

7.4.10 ಆಗುಗ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ

ಆಗುಗ ಇಲ್ಲವೇ ಮಾಡುಗಕ್ಕೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿಗೂ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂದವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1) ಅವನು ಸೀರೆ ತರಲು ಮರೆತ > ಅವನಿಗೆ ಸೀರೆ ತರಲು ಮರೆತಿತು. (2) ಅವನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ > ಅವನಿಗೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿತು. (3) ಅವನು ಸೋತ > ಅವನಿಗೆ ಸೋಲಾಯಿತು. (4) ಅವನು ನೊಂದ > ಅವನಿಗೆ ನೋವಾಯಿತು. (5) ಅವನು ಸಿಟ್ಟಾದ > ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. (1)ನೇ ಎತ್ತುಗೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಂಬುದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪದ ಅವನಿಗೆ ಎಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಆಗುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಮರೆತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಆತ ಹೊಣೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಆತ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ. (2-5) ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾಡುಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಂತಹದೇ ಸಂಬಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮಾಡುಗವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಪಾಂಗು ಎಸಕಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಸಕ ಅದರ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ

ಬದಲು, ಗುರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಪಾಂಗು ಎಸಕಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎಸಕ ಅದರ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (6) ಅವನು ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ > ಅವನಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಯಿತು. (7) ಅವನು ಒಪ್ಪಿದ > ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಯಿತು. (8) ಅವನು ಮೆಚ್ಚಿದ > ಅವನಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಯಿತು. (9) ಅವನು ಹಣ ಪಡೆದ > ಅವನಿಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತು. (10) ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ > ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸೋತೆ.

7.4.11 ಕೆಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗುಗಳು

ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳು ಎಂತಹವು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇವು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು. ಅಂತಹ ಕೆಲವು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ: (1) ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಇರುಗ ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗುಗಳು: ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಇರುಗ+ಜಾಗ, ಇರುಗ+ಪರಿಚೆ ಮತ್ತು ಇರುಗ+ಗುರಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳು ಬರಬಲ್ಲುವು (7.3 ನೋಡಿ); ಈ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕಪದಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಜಾಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಇರುಗ ಮತ್ತು ಪರಿಚೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಪಾಂಗು, ಆಗುಗ ಮತ್ತು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗುಗಳ ಹಾಗೆ, ಯಾವ ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನೂ ಪಡೆಯದೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲಿನ ಎಸಕಪದದ (ಇರು ಪದದ) ಗುರುತಿಸುವ ಒಟ್ಟುಗಳು ಅದರ ಗುರ್ತ ಮತ್ತು ಎಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ: (1ಕ) ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿದೆ. (1ಚ) ಆ ಎಮ್ಮೆಯ ಕೊಂಬು ನೆಟ್ಟಗಿದೆ. (1ಟ) ಆ ಹುಳಕ್ಕೆ ಎರಡು ತಲೆಗಳಿವೆ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕು ಎಂಬುದು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿದ್ದು, ಇದೆ ಎಂಬ ಎಸಕರೂಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಗುರುತಿಸುವ ಎ ಒಟ್ಟು ಅದನ್ನೇ ಅಡಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಎರಡು ತಲೆ ಎಂಬುದು ಇರುಗ ಪಾಂಗಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಎಸಕರೂಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇವೆ ಎಂಬ ಹಲವೆಣಿಕೆಯ ಎಸಕರೂಪ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇರುಗ+ಪರಿಚೆ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಪಾಂಗುಗಳಿಂದಲೂ ಒಂದು ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಬೇರಾಗಿದೆ: ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರುಪದಕಂತೆಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಸಕಪರಿಚೆಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು: (2ಕ) ಈ ಮರದ ಗೆಲ್ಲು ತೆಳ್ಳಗಿದೆ. (2ಚ) ಅವಳ ತುಟಿ ಕೆಂಪಿದೆ. (2ಟ) ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಮರ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರ ಇದೆ. (2ತ) ಅವನ ಹಲ್ಲು ಬೆಳ್ಳಗಿದೆ.

ಎಸಕಪದಗಳ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಎಸಕಪರಿಚೆಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಸಾದ್ಯವಿದ್ದು, ಅವನ್ನೂ ಇಂತಹ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ (7.3.5 ನೋಡಿ): (3ಕ) ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. (3ಚ) ಹುಡುಗರು ಹಸಿದಿದ್ದಾರೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ತೆರೆದು ಎಂಬ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪ, ಮತ್ತು (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಹಸಿದು ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಹೆಸರುಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗು ಪದದ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಕಿವುಡನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (4ಚ) ಅವಳು ಚೆಲುವಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಹೆಸರುಪರಿಚೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವಕ್ಕೆ ಅವನು, ಅವಳು ಮೊದಲಾದ ತೋರುಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಗು ಪದದ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. (5ಚ) ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. (5ಟ) ಅದು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯದಾಗಿದೆ. ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಈ ಪರಿಚೆಪದಗಳು ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆಯದೇನೇ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಹೆಸರುಪದಗಳು ಮತ್ತು ಪದಕಂತೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲುವಲ್ಲದೆ ಪರಿಚೆಪದಗಳು ಅವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರವು. ಹಾಗಾಗಿ, ಇರುಗ+ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳೂ ಪತ್ತುಗೆ ಒಟ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತವೆ. (2) ಆಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು: ಮೇಲೆ 7.3.3(4)ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಆಗು ಪದವನ್ನು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುಗ+ ಪರಿಚೆ ಎಂಬ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳವಿದೆ: (6ಕ) ಅವನ ಗುಟ್ಟು ರಟ್ಟಾಯಿತು. (6ಚ) ಕೋಲಿನ ತುದಿ ಚೂಪಾಯಿತು. (6ಟ) ಅವನ ಮೋರೆ ಕಪ್ಪಾಯಿತು. (6ತ) ಹುಡುಗ ದೊಡ್ಡವನಾದ. ಈ ಒಂದು ಬಳಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗು ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಬಳಕೆಯಲ್ಲೂ ಕೆಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗು ಪದ ಅದರ ಮೊದಲೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ (1)ರಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವೆವು.

(3) ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆ: ಸೇರು, ಉರುಡು, ಏಗು, ಕಾದು ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು (7.6.5 ನೋಡಿ) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ: (7ಕ) ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಉರುಡಿದೆ. (7ಚ) ಅವನು ಇವನೊಡನೆ ಕಾದಿದ. (7ಟ) ಆಕೆ ಆ ಹುಡುಗನೊಂದಿಗೆ ಏಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಜಗಳಾಡು, ಮಾತನಾಡು, ಹೋರಾಡು, ಕಾದಾಡು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಕೂಡುಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಮಾಡುಗ+ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳ ಬರುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಅವನು ಕರಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ್ದ. (8ಚ) ಅವರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಲೆ, ಕೂಡು ಮತ್ತು ಬೆಸೆ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಆಗುಗ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು ಬರಬಲ್ಲುವು: (9ಕ) ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಪ್ಪು ಕಲೆತಿದೆ. (9ಚ) ಚಿಕ್ಕ ಹೊಳೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ.

7.5 ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು: ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬು

Eke →

ಮೇಲೆ (7.4)ರಲ್ಲಿ ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರು ವಂತಹ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬೇರೆ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಇವನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಅವುಗಳ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಗೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳೆಂಬ ಬರೇ ಎರಡು ಪಾಂಗುಗಳು ಸಾಕಾಗುವು ದಿಲ್ಲ. ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಮತ್ತು ಇಂಬಿನ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗಗಳೆಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ, ಇವತ್ತು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಗಂಟೆ, ಮಿನಿಟು, ದಿನ, ತಿಂಗಳು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಬಾರಿ, ಸಲ ಮೊದಲಾದುವು ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಎಸಕಗಳ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ಒಳಗೆ, ಹೊರಗೆ ಮೊದಲಾದುವು ಇಂಬಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅಂಗುಲ, ಗೇಣು, ಚೋಟು, ಮೀಟರ್ ಮೊದಲಾದುವು ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಇರುಹ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: ಅಳತೆಯ ಒಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಸುರುವಾಗಿ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಹತ್ತು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿದ್ದ. (1ಚ) ಅವನು ಹತ್ತು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆವರೆಗೆ ಓಡಿದ. (2ಕ) ಅವನ ತೋಟ ಹತ್ತನೇ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ನಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ವರೆಗೆ ಇದೆ. (2ಚ) ಅವನು ಹತ್ತನೇ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ನಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ವರೆಗೆ ಓಡಿದ. ಇರುಹ ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಪಾಂಗುಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುಹ ಮತ್ತು ಎಸಕಗಳ ಹುರುಳುಗಳು ಎಂತಹ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

7.5.1 ಹೊತ್ತಿನ ತಿಳಿವು

ಎಸಕಪದಗಳಲ್ಲೇನೇ ಅವುಗಳ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದ್ (ಹಿಂಬೊತ್ತು) ಮತ್ತು ಉತ್್ತ (ಮುಂಬೊತ್ತು) ಎಂಬ ಎರಡು ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ 4.5ರಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವೆವು; ಇವು ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತುಂಬಾ ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅದನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಹುಡುಗ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (1ಚ) ಹುಡುಗ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. (2ಕ) ಹುಡುಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (2ಚ) ಹುಡುಗ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (1ಕ-ಚ)ಗಳ ಹೋದ ಎಂಬ ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ದ್ ಒಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಎಸಕ ಸೊಲ್ಲುಹೊತ್ತಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ನಡೆದಿದೆ ಎಂದಿಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಗೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದ್ದು, ಅದು ದ್ ಒಟ್ಟು ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಿಳಿವನ್ನು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾದ ತಿಳಿವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (2ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಉತ್್ತ ಒಟ್ಟು ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆಗೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ಅದನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇರು ಪದದ ಪದರೂಪಗಳಲ್ಲೂ ಅದರ ಹೊತ್ತನ್ನು ಅಡಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಇವು ಮುಂಬೊತ್ತು, ಹಿಂಬೊತ್ತು ಮತ್ತು ಈಪೊತ್ತು ಎಂಬ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ (6.2.5 ನೋಡಿ); ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೊತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆ, ಗಡುವು ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ತಿಳಿವುಗಳನ್ನು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಪದಗಳು ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಎಂಬ ಪಾಂಗುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಬರಬಲ್ಲುವು: (3ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (3ಚ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (3ಟ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಾಡು ಹಾಡಿದ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಸಕ ಯಾವಾಗ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; (3ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡುವ ಎಸಕ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಚಿತವಾದ ನೆಲೆಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತೆ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಎಂಬ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು (3ಟ)ದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಲು ಆತ ಬಳಸಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತಹ ಬಗೆಗಳು ಬೇರೆ ಯಾವ ಪಾಂಗಿನ ತಿಳಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ: (1) ದಿನಗಳನ್ನು ಆಡುಗನ ಹೊತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸುವ ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳು: ನಿನ್ನೆ, ಮೊನ್ನೆ, ಇವತ್ತು, ನಾಳೆ, ನಾಡಿದು. (2) ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ಬೇರೆ ಎಸಕಗಳ ಹೊತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಹೊತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲ ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳು: ಹಿಂದೆ, ಮುಂದೆ, ಮೇಲೆ, ಮೊದಲು, ಒಡನೆ, ಕೂಡಲೇ, ತನಕ, ಆಗ, ಅಂತೆ, ಹಾಗೆ, ಒಳಗೆ, ಮುಂಚೆ, (3) ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು: ಮಿನಿಟು, ಗಂಟೆ, ದಿವಸ, ತಿಂಗಳು, ಮತ್ತು (4) ಮಾರೆಸಕಗಳ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು: ಸರ್ತಿ, ಸಲ, ಬಾರಿ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇಂತಹ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಗುರಿ, ಸುರು ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ಮೂಲಕವೂ ಕೆಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (1) ಪದಗಳ ಹೊಂದಿಕೆ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಪತ್ತುಗೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ: ಮೊನ್ನೆ, ನಿನ್ನೆ, ನಾಳೆ, ನಾಡಿದು, (ಎರಡು ತಿಂಗಳ) ಹಿಂದೆ ಮೊದಲಾದುವು ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದಿದ್ದ. (1ಚ) *ಅವನು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. (2ಕ) *ಅವನು ನಾಳೆ ಬಂದಿದ್ದ. (2ಚ) ಅವನು ನಾಳೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಎಂಬುದು ಎಸಕಪದದ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರಲಾರದು; ಹಾಗಾಗಿ, (1ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಿಲ್ಲ; ನಾಳೆ ಎಂಬುದು ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲು ದಲ್ಲದೆ, ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರಲಾರದು; ಹಾಗಾಗಿ, (2ಕ) ರೂಪ ಸರಿಯಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಇವತ್ತು, ಮೊದಲು, ಒಡನೆ, ಕೂಡಲೇ ಮೊದಲಾದುವು ಆ ರೀತಿ ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಅವು ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುವು, ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುವು: (3ಕ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಇವತ್ತು ಬಂದ. (3ಚ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಇವತ್ತು ಬರುತ್ತಾನೆ. (4ಕ) ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಪುಸ್ತಕ ತಂದುಕೊಟ್ಟ. (4ಚ) ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಪುಸ್ತಕ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಎಸಕಪದದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ದಿರುವ ಈ ಎರಡನೇ ಬಗೆಯ ಪದಗಳೂ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿನ ಕಟ್ಟನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ: ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ, ಒಡನೆ, ಕೂಡಲೇ, ಬಳಿಕ ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಎಸಕಪದಗಳ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತವಲ್ಲದೆ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (5ಕ) ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬಂದ. (5ಚ) *ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುವ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬಂದ. (6ಕ) ಮಳೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮಾಡು ಸೋರಲು ತೊಡಗುತ್ತದೆ. (6ಚ) *ಮಳೆ ಬರುವೊಡನೆ ಮಾಡು ಸೋರಲು ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಗಿಯುವ ಎಂಬ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪ ದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿರುವ (5ಚ) ಸೊಲ್ಲು, ಮತ್ತು ಒಡನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬರುವ ಎಂಬ ಅಂತಹದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿರುವ (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಮೊದಲು, ವರೆಗೆ, ತನಕ, ಮುನ್ನ, ಅಶ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಂಬಂತಹ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಎಸಕಪದಗಳ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವಲ್ಲದೆ, ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (7ಕ) ಮಳೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಮನೆಗೆ ತಲಪಬೇಕು. (7ಚ) *ಮಳೆ ಬಂದ ಮೊದಲು ಅವನು ಮನೆಗೆ ತಲಪಿದ್ದ. (8ಕ) ಅವಳು ಬರುವ ವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. (8ಚ) *ಅವಳು ಬಂದ ವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಮೇಲೆ, ಬಳಿಕ, ಕೂಡಲೇ, ಮುನ್ನ, ಮತ್ತು ಒಡನೆ ಎಂಬವು ಪರಿಚೆರೂಪ ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ನಡೆದ ಬಳಿಕ ನಡೆಯುವ ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲು, ವರೆಗೆ, ತನಕ, ಮತ್ತು ಅಶ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಂಬವು ಪರಿಚೆರೂಪ ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ನಡೆಯುವ ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆಗ ಎಂಬ ಪದ ಮಾತ್ರ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪರಿಚೆರೂಪಗಳೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುದು; ಅದು ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತು ಪರಿಚೆರೂಪ ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತೇ ಆಗಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು:

(9ಕ) ಆಕೆ ಬರುವಾಗ ಅವನೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. (9ಚ) ಆಕೆ ಬಂದಾಗ ಅವನೂ ಬಂದಿದ್ದ. ಆದರೆ, ಈ ಪದ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಎಸಕಪದದ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರಬಲ್ಲುದು; ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದು ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಎಸಕವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸ ಬಲ್ಲುದು: (9ಟ) ಆಕೆ ಬರುವಾಗ ಅವನೂ ಬಂದಿದ್ದ. (9ತ) *ಆಕೆ ಬಂದಾಗ ಅವನೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. (9ತ)ದಲ್ಲಿ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ (ಬಂದ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ) ಬಳಸಿರುವ ಆಗ ಪದವನ್ನು ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಎಸಕಪದ ರೂಪ ದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಆ ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಎಸಕಪದಗಳು ಬಳಕೆಯ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆಯಾದರೆ, ಅವು ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮುಂಬೊತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪ ದೊಂದಿಗಿರುವ ಆಗ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (10ಕ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಮಿಯಾಂ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. (10ಚ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಮಿಯಾಂ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. (11ಕ) ಮಯ್ಸೂರಿನಿಂದ ಬರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಆತ ಒಂದು ಸೀರೆ ತರುತ್ತಾನೆ. (11ಚ) ಮಯ್ಸೂರಿನಿಂದ ಬರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಆತ ಒಂದು ಸೀರೆ ತರುತ್ತಿದ್ದ. ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಮುಂಚೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳು ಎಸಕಪದಗಳ ಹೆಸರುರೂಪ ದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತವೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಎಂಬುದು ಹೆಸರುಪದಗಳ ಪತ್ತುಗೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುಂಚೆ ಎಂಬುದು ಅವುಗಳ ಇಗೆ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ: (12ಕ) ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವುದರೊಳಗೆ ಆತ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (12ಚ) ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಆತ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಮುನ್ನ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಎಸಕಪದಗಳ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪತ್ತುಗೆ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುವೆವು; ಅವು ಹೆಸರುರೂಪಗಳ ಇಗೆ ರೂಪದೊಂದಿಗೂ ಬರಬಲ್ಲುವು: (13ಕ) ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವ ಮೊದಲು ಆತ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (13ಚ) ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಆತ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (13ಟ) ಊಟ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಅವನು ನೀರು ಕುಡಿದ. ಎಸಕಪದದ ಹೊತ್ತಿನ ಒಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲದ ಅಂತೆ ಎಂಬ ಒಟ್ಟು, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಎಂಬ ಪದ ಇವೆರಡೂ ಒಡನೆಸಕದ ಜೋಡಿಸುವ ರೂಪಕ್ಕೆ ಇರು ಪದದ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಇಲ್ಲವೇ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿರುವ ಪದರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ: (14ಕ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆತ ಸತ್ತುಹೋದ.

(14ಚ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆತ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (15ಕ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅವನು ಸತ್ತುಹೋದ. (15ಚ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಅವನು ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇರು ಪದದ ಹೊತ್ತಿನ ರೂಪಗಳು ಎಸಕಪದದ ಹೊತ್ತಿನ ರೂಪ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು; ಆದರೆ, ಇರು ಪದದ ಮುಂಬೊತ್ತಿನ ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಎಸಕಪದದ ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ರೂಪವೂ ಬರಬಲ್ಲುದೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ: (14ಟ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆತ ಸತ್ತುಹೋದ. (15ಟ) ಮದ್ದು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಆತ ಸತ್ತುಹೋದ. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಎಸಕಪದಗಳ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಪರಿಚೆರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, *ಮಳೆ ಬಾರದೊಡನೆ, *ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯದ ಮೇಲೆ, *ಮಳೆ ಬಿಡದಶ್ಟರಲ್ಲಿ, *ಆತ ಬಾರದವರೆಗೆ ಎಂಬಂತಹ ಬಳಕೆಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸ ಬಹುದು. (2) ನೆಲೆಯ ಹರವು ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲವೇ ಕಡಿಮೆ ಹರವಿನ ದಾಗಿರಬಲ್ಲುವು: (1ಕ) ಅವನು ಕಳೆದ ವರ್ಶ ಜೂನ್ ಮೂರರಂದು ಬಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. (1ಚ) ಅವನು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. (2ಕ) ಅವಳು ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಆರೂಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. (2ಚ) ಅವಳು ನಿನ್ನೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಮೇಲೆ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಪದಕಂತೆಗಳು (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವವುಗಳಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಹರವಿನದಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆ ಹರವಿನೊಳಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ನೆಲೆಯಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ, ಆ ಬಿಂದು ಯಾವುದೆಂಬುದನ್ನು ಅವು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿನ ಪದಕಂತೆ ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಬಳಿಕ ಬರುವ ಪದಕಂತೆಗಳು ಹರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ: (3ಕ) ಅವನು ಕಳೆದ ವರ್ಶ ಜನವರಿ ಎರಡರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (3ಚ) ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಜನವರಿ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕರಂದು ನಾವು ಊಟಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿನ ಕಳೆದ ವರ್ಶ ಎಂಬುದು ಮೊದಲು ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಹರವಿರುವ ಜನವರಿ ಎರಡು ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆ ಎಂಬವು ಅದರ ಬಳಿಕ ಬಂದಿವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಡಿಮೆ ಹರವಿರುವ ಪದಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಬಳಸುವುದೂ ಇದೆ; ಆದರೆ, ಇದು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ನುಡಿಯ ಬಗೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಎರವಲು ಪಡೆದುದರಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ:

(3ಟ) ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಜನವರಿ ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಹನ್ನೊಂದರಂದು ನಾವು ಊಟಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. (3ಟ)ದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಹರವಿರುವ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಜನವರಿ ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಹನ್ನೊಂದು ಎಂಬುದರ ಮೊದಲು ಬಂದಿದೆ. ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿನ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಎಸಕ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ನಿನ್ನೆ ಬಂದ ಎಂಬ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಇಡೀ ದಿವಸದಶ್ಟು ಹರವಿರುವ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಎಸಕಕ್ಕೂ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗಿಗೂ ನಡುವೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಸಂಬಂದಗಳೂ ಇರಬಲ್ಲುವು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೇಲೆ, ಬಳಿಕ, ಒಡನೆ, ಮತ್ತು ಕೂಡಲೇ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಎಸಕ ನಡೆಯುವುದೆಂದೂ, ಮೊದಲು, ಅಶ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮುನ್ನ, ಮುಂಚೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತು ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಎಸಕ ನಡೆಯುವುದು (ಇಲ್ಲವೇ ನಡೆದಿದೆ) ಎಂದೂ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. (4ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. (4ಚ) ಹುಡುಗರು ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ ಮನೆಗೆ ಓಡಿದರು. (5ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಮೊದಲು ಬಂದಿದ್ದ. (5ಚ) ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ, ಹಾಗೆ ಮತ್ತು ಅಂತೆ ಎಂಬವು ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆಯೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. (6ಕ) ನಾನು ಒಳಗೆ ಬರುವಾಗ ಅವರು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. (6ಚ) ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಮಾಡು ಸೋರತೊಡಗುತ್ತದೆ. (3) ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಪತ್ತುಗೆಯ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವನ್ನೂ ಎಸಕದ ಹೊತ್ತನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ಒಂದು ಇರುಹ ಯಾವಾಗ ಇತ್ತು (ಇದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಇರುತ್ತದೆ) ಎಂಬುದನ್ನು, ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಎಸಕ ಯಾವಾಗ ನಡೆಯಿತು (ಇಲ್ಲವೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ) ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಒಂದು ಇರುಹ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಇತ್ತು, ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಎಸಕ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅವುಗಳ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗುಗಳು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುವು. ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಡೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಮೂರು ಗಂಟೆ, ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು, ಎರಡು ವರ್ಶ ಎಂಬಂತಹ ಹೊತ್ತಿನ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (1ಚ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆ ಓಡಿದ. ಈ ಪದಕಂತೆಗಳು ಎಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು ಎಂಬುದು ಎಸಕಪದಗಳ ಹುರುಳನ್ನೂ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ: ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಸಾಗುವೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಓದು, ಹಾಡು, ಕುಣಿ, ತಿನ್ನು, ಅಳು ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಚಣದೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ತಟ್ಟು, ಒದೆ, ಕುಟ್ಟು, ನೆಗೆ, ಕುತ್ತು ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ (5.4.2 ನೋಡಿ) ಈ ಅಳತೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ತಲಪು, ಬರು, ಕೊಡು, ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ:

(2ಕ) ಅವಳು ಎರಡು ಗಂಟೆ ಕುಣಿದಳು. (2ಚ) ಅವನು ಮರ ಸಿಗಿಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎರಡು ಗಂಟೆ ಮಾಡಿದ. (2ಟ) ಅವನು ಇಡೀ ದಿವಸ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ. (3ಕ) *ಅವನು ಮನೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ತಲಪಿದ. (3ಚ) *ಅವನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಆರು ಗಂಟೆ ಬಂದ. (3ಟ) *ಅವನು ಆಕೆಗೆ ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟ. ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇಂತಹ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ, ಅವು ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು ಸಾಗುವೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ: (4ಕ) ?ಅವನು ಹೊಳೆಯನ್ನು ಮೂರು ಗಂಟೆ ದಾಟಿದ. (4ಚ) ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತು ಅವನು ಒಂದು ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ. (4ಟ) ಅವಳು ಹಾಲನ್ನು ಹತ್ತು ಮಿನಿಟು ಕುದಿಸಿದಳು. (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ದಾಟು ಎಸಕಪದ ಒಂದು ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು, ಆ ಎಸಕದ ಒಂದು ಅಂಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಅಂಗವನ್ನು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಸಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನೊಂದು ಸಾಗುವೆಸಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅಳತೆಯ ಪದವನ್ನು ಸಂಬಂದಿಸುತ್ತದೆ. (4ಚ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯೆಸಕಗಳನ್ನು ಸಾಗುವೆಸಕಗಳಾಗಿ ಕಾಣ ಲಾಗಿದೆ. ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಈ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಸಾಗುವೆಸಕದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ, ಅವು ಆ ಎಸಕ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಚಣದೆಸಕದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಆ ಎಸಕ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ: (5ಕ) ಅವನು ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು ಓದುತ್ತಿದ್ದ. (5ಚ) ಅವನು ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು ಕದ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ. (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಓದು ಎಸಕಪದ ಒಂದು ಸಾಗುವೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು ಎಂಬ ಪದಕಂತೆ ಓದುವ ಎಸಕ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (5ಚ)ದಲ್ಲಿ ತಟ್ಟು ಎಸಕಪದ ಒಂದು ಚಣದೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅದೇ ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು ಎಂಬ ಪದಕಂತೆ ಹಲವಾರು (ಕದ) ತಟ್ಟುವ ಎಸಕಗಳು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆದುವು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. (4) ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆ ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳ ಬದಲು ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ತಲಪಿದ. (1ಚ) ಅವನು ಹೊಳೆಯನ್ನು ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ದಾಟಿದ.

(1ಟ) ಅವನು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಎರಡು ವಾರದಲ್ಲಿ ಬರೆದ. (1ತ) ಆತ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿದ. (1ಪ) ಈ ಕೊಡದಲ್ಲಿ ನೀರು ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಗಡುವುಗಳ ನಡುವಿರುವ ಮುಕ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಒಂದು ಎಸಕ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಿತು ಇಲ್ಲವೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಒಂದು ಎಸಕಕ್ಕೆ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಇಲ್ಲವೇ ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಸಕ ಯಾವುದೆಂದಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಅಳವಿ(ಪರಿಮಾಣ) ಎಶ್ಟೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (2ಕ) ನಿನ್ನೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತು ಆತ ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿದ. (2ಚ) ನಿನ್ನೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಎರಡು ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿದ. (3ಕ) ಅವನು ಕಾಲು ಗಂಟೆ ಓದಿದ. (3ಚ) ಅವನು ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪುಟ ಓದಿದ. (4ಕ) ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಓದಿದೆ. (4ಚ) ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದೆ. ಮೇಲೆ (2ಚ) ಮತ್ತು (3ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಅಳವಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡು ಚಪ್ಪಲಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಪುಟ ಎಂಬ ಈಡು ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿರುವ ಕಾರಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಕತೆಯನ್ನು ಓದಿದೆ ಎಂಬ ಅಳವಿಯ ಹುರುಳಿದೆ; ಆದರೆ, (4ಕ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆ ಬಂದಿರುವ ಕಾರಣ ಅಂತಹ ಹುರುಳಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳ ಅಳವಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸದೆ ಅವುಗ ಳೊಂದಿಗೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಅದಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಬೇರೊಂದು ಎಸಕ ನಡೆದು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಎಸಕ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತಹ ಹುರುಳು ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸ ಬಹುದು: (5ಕ) ಗಂಟೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. (5ಚ) ಹತ್ತು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮನೆಗೆ ತಲಪಿದ. (5ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬ ಗಡುವಿನ ಹುರುಳಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಗಂಟೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಅವರು ಹೊರಗೆ ಬರುವ ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; (5ಚ)ದಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೇ ಹುರುಳಿದೆ. ಚಣದೆಸಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೇ ಹುರುಳು ಸಿಗುವುದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (5ಟ) ಹತ್ತು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಕದ ತಟ್ಟಿದ.

(5ಟ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಹತ್ತು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಕದ ತಟ್ಟುವ ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬ ಗಡುವಿನ ಹುರುಳಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಬಾಗಿಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಆತ ಕದ ತಟ್ಟುವ ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳೇ ಇದೆ. ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗಲೂ ಅದು ಇರುಹಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಯುವ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು ಬೇರೊಂದು ಎಸಕದ ಬಳಿಕ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುಹ ಮೊದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಅವರು ಅರ್ದ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. (6ಚ) ಆಪೀಸು ಬಿm್ಟ ಬಳಿಕ ಹತ್ತು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. (5) ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಇಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿಯೂ ಅವನ್ನು ಸಾಗುವೆಸಕ ಇಲ್ಲವೇ ಚಣದೆಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಅಂತಹ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವಲ್ಲದೆ ಅಳತೆ ಇಲ್ಲವೇ ಗಡುವನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದ. (1ಚ) ಅವನು ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಗೆ ತಲಪಿದ. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಎಸಕ ಯಾವಾಗ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ, ಅದು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನಾಗಲಿ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ವನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಶ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು: (2ಕ) ನಿನ್ನೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಅವನೊಂದು ಕತೆ ಹೇಳಿದ. (2ಚ) ನಿನ್ನೆ ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆ ಕತೆ ಹೇಳಿದ. (2ಟ) ನಿನ್ನೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದು ಕತೆ ಹೇಳಿದ. (2ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದಾಗಿ ಆ ಎಸಕಕ್ಕಿರುವ ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (2ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕತೆ ಹೇಳಿದ ಎಂಬುದಾಗಿ ಆ ಎಸಕ ನಡೆದ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (2ಟ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಆ ಎಸಕಕ್ಕೆ ಎಶ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಗಂಟೆ ಎಂಬ ಪದ (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (2ಚ-ಟ)ಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಎಶ್ಟು ದೂರ ಚಲಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಸಾಗುವೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ, ಎಸಕ ಯಾವಾಗ ಸುರುವಾಯಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ತೊಡಗಿಕೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ

ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿದಾಗ, ಎಸಕ ಯಾವಾಗ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಈ ನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. (3ಚ) ನಾಳೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಆಕೆ ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ. (3ಟ) ನಾವು ದಿನಾಲೂ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. (4ಕ) ಸರಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ನಾನು ಎರಡು ಕತೆ ಬರೆದೆ. (4ಚ) ಸಂಜೆ ಏಳು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕೆ ಎರಡು ಸ್ವೆಟರ್ ಹೊಲಿದಿದ್ದಳು. (4ಟ) ರಾತ್ರಿ ಮೂರೂವರೆಗೆ ಕಳ್ಳರು ಎರಡು ಗೋಡೆಗೆ ಕನ್ನ ಕೊರೆದಿದ್ದರು. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರಲು ಯಾವಾಗ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಎರಡು ಕತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಎಸಕ ಕೊನೆಗೊಂಡುದು ಯಾವಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳಿದೆ. (3ಚ- 4ಚ) ಮತ್ತು (3ಟ-4ಟ)ಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಂತಹದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಈ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಬರು ಮತ್ತು ಹೋಗು ಪದಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: ಬರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಬಂದು ತಲಪಿದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹೋಗು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಹೋಗಲು ಹೊರಟ ಹೊತ್ತನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದ. (5ಚ) ಅವನು ಮನೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಹೋದ. (5ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟ ಹೊತ್ತನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು (5ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅದೇ ಪಾಂಗು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಲಪಿದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಆದರೆ ಆತ ಮನೆಗೆ ಇನ್ನೂ ತಲಪಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸೊಲ್ಲನ್ನು (5ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ (5ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, (5ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಆತ ಮನೆಯನ್ನು ತಲಪಿದ ಹೊತ್ತನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವ ಹುರುಳು ಸಿಗಬಲ್ಲುದು. ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಇರುಹದ ತೊಡಗಿಕೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಅವರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಇಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. (6ಚ) ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಇರುಹದ ತೊಡಗಿಕೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದರ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ತುಂಡಿನ ನೆಲೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲುದು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೇನೂ ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಎಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಈ ಗಡುವು ಎಸಕದ ದೊರೆತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿರುತ್ತದಲ್ಲದೆ, ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (7ಕ) ಅವನು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ.

(7ಚ) ಅವನು ಮೂರು ವಾರಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. (7ಟ) *ಅವನು ಮೂರು ವಾರಕ್ಕೆ ಸತ್ತ. (7ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಕೊಡುವ ಎಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು ಎಶ್ಟು ದಿವಸ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೊಡು ಎಸಕದ ದೊರೆತವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (7ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಮೂರು ವಾರಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಎಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು, ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಶ್ಟು ಸಮಯ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೋಗು ಎಸಕದ ದೊರೆತದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಯು ಎಂಬ ಎಸಕದ ದೊರೆತಕ್ಕೆ ಈ ರೀತಿ ಗಡುವನ್ನು ಹಾಕಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದ ಕಾರಣ (7ಟ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. (6) ಮುಂದಿನ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಅಳತೆ ಮೇಲೆ (3)ನೇ ವಿಬಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂರು ಗಂಟೆ, ಅಯ್ದು ಮಿನಿಟು, ಎರಡು ದಿವಸ ಮೊದಲಾದ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ತೇಲುವ ಹೊತ್ತಳತೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು; ಅವು ಯಾವ ಒಂದು ಕಚಿತವಾದ ಹೊತ್ತಿಗೂ ಸಂಬಂದಿಸಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಒಂದು ಎಸಕ ನಡೆದ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಚಿತವಾದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತೆಯೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಹೊತ್ತಳತೆಗಳು ಮುಂದಿನ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಅಳತೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಯವಾಗಿರಬಲ್ಲುವು. ತನಕ ಮತ್ತು ವರೆಗೆ ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಪದಕಂತೆಗಳು ಮುಂದಿರುವ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಪದಕಂತೆಗಳು (ಸುರು ಪಾಂಗು) ಹಿಂದಿರುವ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ: (1ಕ) ಈ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುವ ವರೆಗೆ ನಾವಿಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. (1ಚ) ಅವನು ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಯ ತನಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. (1ಟ) ನಾನು ಸಾಕೆಂದು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ವರೆಗೂ ಅವನು ಓದುತ್ತಿದ್ದ. (2ಕ) ಎರಡು ವರ್ಶದಿಂದ ಅವನು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. (2ಚ) ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ಅವನು ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ. (2ಟ) ಎರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಅವನು ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇನ್ನೂ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಯೂ ಮುಂದಿರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇವು ತಿಳಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆ ಹಿಂದಿದ್ದ ಅಳತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದುದಾಗಿರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. (3ಚ) ನಾವು ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ. (3ಟ) ಅವರು ಮತ್ತೂ ಅರ್ದ ಗಂಟೆ ಕತೆ ಹೇಳಿದರು. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅದರ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಇಂದ (ಸುರು ಪಾಂಗು) ಮತ್ತು ತನಕ ಇಲ್ಲವೇ ವರೆಗೆ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ:

(4ಕ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (4ಚ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ತನಕ ಕಾದಿದ್ದ. ಈ ರೀತಿ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಕಚಿತವಾದ ಅಳತೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ವರೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (5ಚ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ವರೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಕಾದಿದ್ದ. ಒಂದು ಕೊನೆಯೆಸಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಅದರ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಡುವಿನ ಕೊನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ವರೆಗೆ ಎಂಬ ಪದದ ಬದಲು ಒಳಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಯನ್ನೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (6ಕ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ಒಳಗೆ ಎರಡು ಅಂಗಿ ಹೊಲಿದ. (6ಚ) ಅವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಂದಿನಿಂದ ಎರಡು ವರ್ಶದೊಳಗೆ ಮೂರು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದ. (6ಟ) ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ಆರರ ಒಳಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಂಗಿ ಹೊಲಿದ. ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಯನ್ನೂ ಬಳಸಲು ಸಾದ್ಯವಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಕೊನೆಯೆಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬಳಸಿದ ಒಟ್ಟು ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೆಲಸ ನಡೆಸಿದ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (7ಕ) ಅವರು ಮೂರು ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. (7ಚ) ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ದಿವಸ ಮಾತ್ರ ಮಳೆ ಬಂದಿತ್ತು. (7ಟ) ನೀವು ಹೋದಂದಿನಿಂದ ಇವತ್ತಿನ ವರೆಗೆ ಹದಿನಯ್ದು ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ಅಕೆ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಗಂಟೆ ಹಾಡಿದ್ದಾಳೆ. (7ಟ)ದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿನ ಗಡುವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅದರ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನೂ ಬೇರಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ಕೊನೆಯೆಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ಅದರ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಇಲ್ಲವೇ ಇಡೀ ಗಡುವಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೇಳುವ ಬದಲು, ನಡುವಿನ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಹೊತ್ತಿನ ನೆಲೆಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತೆಯೂ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ನೆಲೆಯನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಇವತ್ತಿಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. (8ಚ) ನಾಡಿದ್ದು ಬುದವಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸೀರೆ ನೇಯುತ್ತೇವೆ. (8ಟ) ಇವತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಮೂರು ಬಾರಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಂದಿದ್ದ. ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿಯೂ ಎಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (9) ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ತುಂಬಾ ಕಶ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

(7) ಎಡೆಬಿಡದೆ ಮತ್ತು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಅಳತೆಗಳು ಗಂಟೆ, ಮಿನಿಟು, ದಿನ, ವಾರ, ತಿಂಗಳು, ವರ್ಶ ಮೊದಲಾದುವು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಇರುಳು, ಸಂಜೆ, ರವಿವಾರ ಮೊದಲಾದುವು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಗಂಟೆಗಳು ಎಡೆಬಿಡದೆ ಒಂದರ ಬಳಿಕ ಒಂದರಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ, ಒಂದು ಇರುಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಹಗಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಇನ್ನೊಂದು ಇರುಳು ಬರುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬರುವ ಅಳತೆಯ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ -ಗಟ್ಟಲೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೇನೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. (1ಚ) ಅವನ ಮಾತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಪದಗಳ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ (*ಇರುಳುಗಟ್ಟಲೆ, *ಹಗಲುಗಟ್ಟಲೆ). ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ತಿಂಗಳುತಿಂಗಳು, ವಾರವಾರ, ಗಂಟೆಗಂಟೆಗೆ ಎಂಬಂತಹ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳೂ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ: (2ಕ) ಅವರು ತಿಂಗಳುತಿಂಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಣ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (2ಚ) ಅವಳು ವಾರವಾರ ಬಂದು ಕಸ ಗುಡಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (2ಟ) ಗಂಟೆಗಂಟೆಗೆ ಅವರ ನೆತ್ತರಿನೊತ್ತಡವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ. ಇದೇ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಲೂ ಪದರೂಪವೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅದೂ ಎಡೆಬಿಡದೆ ನಡೆಯುವ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: (2ತ) ಅವನು ದಿನಾಲೂ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. (8) ಮಾರೆಸಕಗಳ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ಎಶ್ಟು ಬಾರಿ ಮಾರೆಸಗಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದರ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಾರಿ, ಸರ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಲ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಎಣಿಕೆ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಆಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು. (1ಚ) ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಸರ್ತಿ ಅನ್ನ ಬಡಿಸಿಕೊಂಡ. (1ಟ) ನಾನಾತನನ್ನು ಮೂರು ಸಲ ಕರೆದೆ. ಇವನ್ನೇ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಕಂತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿ, ಆ ಗಡುವಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಾರೆಸಕಗಳ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ವಾರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಲ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (2ಚ) ಇದು ಒಂದು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ನೂರಯ್ವತ್ತು ಬಾರಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. (2ಟ) ಅವನು ಹತ್ತು ಮಿನಿಟಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸರ್ತಿ ಅನ್ನ ಬಡಿಸಿಕೊಂಡ. (2ತ) ಅವರು ಎರಡು ವರ್ಶಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.

ಮಾರೆಸಕಗಳ ಎಣಿಕೆಯ ಗಡುವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು, ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕವೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ವಾರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಲ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. (3ಚ) ಇದು ಮಿನಿಟಿಗೆ ನೂರಯ್ವತ್ತು ಬಾರಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. (3ಟ) ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ದಿವಸಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ತಿನ್ನಬೇಕು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಸಲ ಎಂಬ ಪದಕಂತೆಯ ಹುರುಳಿನಲ್ಲೇ ಒಮ್ಮೆ ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಬಂದಿದ್ದ > ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಬಂದಿದ್ದ. (4ಚ) ಅವನು ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಬರುತ್ತಾನೆ > ಅವನು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗಂಟೆ, ವಾರ, ತಿಂಗಳು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ದಿನ ಪದಕ್ಕೆ ಈ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಲೂ ಎಂಬ ರೂಪವಿದೆ: (5ಕ) ಅವರು ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಪುಣೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. (5ಚ) ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ದಿನಾಲೂ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ಅಶ್ಟೊಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಬಾರಿ, ಸರ್ತಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಲ ಎಂಬವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವು, ಕೆಲವು ಎಂಬಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ, ಆಗಾಗ, ತಿರುತಿರುಗಿ, ಮೊದಮೊದಲು, ಮೇಲೆಮೇಲೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು: (6ಕ) ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಬಂದಿದ್ದರು. (6ಚ) ಅವರು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೂ ಬರುವುದಿದೆ. (6ಟ) ಅವನು ತಿರುತಿರುಗಿ ಹಿಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.

7.5.2 ಇಂಬಿನ ತಿಳಿವು

ಒಂದು ಇರುಹ ಇದ್ದುದು ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಎಸಕ ನಡೆದುದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಇಂಬು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದು ಆಡುಗನ ಇಲ್ಲವೇ ಕೇಳುಗನ ಇಂಬೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಇವೆರಡಕ್ಕಿಂತ ಅದು ಬೇರಾಗಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲವೇ ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಾಗ, ಇಂಬಿನ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. (1ಕ) ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಮನೆಗಳಿವೆ. (1ಚ) ಅವನಿಗೆ ಹೊಳೆಯ ಹತ್ತಿರ ಎರಡು ಮನೆಗಳಿವೆ. (2ಕ) ರಾಯರು ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. (2ಚ) ರಾಯರು ಮಂಚದ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. (3ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. (3ಚ) ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

(1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮನೆಗಳಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಆದು ಆಡುಗನ ಊರಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದೆಂದು ಕೇಳುಗನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು; ಇದನ್ನೇ (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬ ಇಂಬಿನ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚು ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. (2ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಇಂಬು ಕೇಳುಗನ ಇಂಬು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳುಗನು ತಿಳಿದಿರುವ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ; ಆದರೆ (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂಬಿನ ಪದಕಂತೆಗಳು ಹಲವು ವಿಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿನ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ; ಹಿಂದೆ, ಮುಂದೆ, ಮೇಲೆ, ಒಳಗೆ, ವರೆಗೆ, ತನಕ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಪದಗಳು ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿಯೂ ಬರಬಲ್ಲುವು, ಮತ್ತು ಇಂಬಿನ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿಯೂ ಬರಬಲ್ಲುವು: (4ಕ) ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದ? (4ಚ) ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಅವನು ಏನು ಇರಿಸಿದ? (5ಕ) ಮೂರು ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ನೀವು ಇಲ್ಲಿರಬೇಕು. (5ಚ) ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಈ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಇರಿಸಿ. ಮೇಲೆ (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಎಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಪದಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ್ನೇ ಇಂಬಿನ ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸುರು, ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ: (6ಕ) ಅವರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಹಾಡಲಿದ್ದಾರೆ. (6ಚ) ಅವರು ಮೂರು ಕಡೆಗೂ ಚದರಿದರು. (7ಕ) ಅವರು ಇವತ್ತಿನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (7ಚ) ಅವರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ. (8ಕ) ಎರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಗೆದ್ದ. (8ಚ) ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹಣ್ಣುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳ ನಡುವೆ ಹಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಇವೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಹೊತ್ತಿನ ಪಾಂಗು ಹಿಂದೆ- ಮುಂದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹದು, ಮತ್ತು ಇಂಬಿನ ಪಾಂಗು ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ, ಹಿಂದೆ- ಮುಂದೆ, ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ, ಎಡಕ್ಕೆ-ಬಲಕ್ಕೆ ಎಂಬಂತಹ ಹಲವು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹದು; ಹಾಗಾಗಿ, ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪದಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. (1) ಪದಗಳ ಹೊಂದಿಕೆ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳ ಹಾಗೆ (7.1.1 (1) ನೋಡಿ), ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗು ತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಆ ರೀತಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ, ಆಚೆ-ಈಚೆ, ಅತ್ತ-ಇತ್ತ, ಆ ಕಡೆ-ಈ ಕಡೆ, ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ, ಎಡಗಡೆ-ಬಲಗಡೆ, ಅಡ್ಡ ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ: (1ಕ) ನಿಮ್ಮ ಹುಡುಗ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

(1ಚ) ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಆಚೆ ಹೊಳೆ ದಾಟಬಹುದು. (1ಟ) ಅವನು ಇವತ್ತು ಆ ಕಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ. (1ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ, ಆ ಸೊಲ್ಲನ್ನಾಡಿದ ಆಡುಗನ ಇಂಬು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (1ಚ)ದ ಆಚೆ ಮತ್ತು (1ಟ)ದ ಆ ಕಡೆ ಎಂಬವುಗಳ ಹುರುಳೂ ಆಡುಗನ ಇಂಬನ್ನವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಸುತ್ತಲೂ, ನಡುವೆ, ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ, ಹತ್ತಿರ-ದೂರ, ಬಳಿ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವು ದಿಲ್ಲ; ಅವು ತಿಳಿಸುವ ಇಂಬು ಯಾವುದೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಆಡುಗನ ಇಂಬು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ: (2ಕ) ಅವರು ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡ ನಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (2ಚ) ಅಜ್ಜಮ್ಮನವರು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದರು. (2ಟ) ಕೆರೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ತಾವರೆ ಹೂ ಅರಳಿದೆ. (2ತ) ತಂದೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಮಗನೂ ನಿಂತಿದ್ದ. ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಉಸಿರಿ ಪಾಂಗುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಅವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದಂತೆ ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ ಅವು ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿಲ್ಲದೆಯೂ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುವು: (3ಕ) ರಾಜುವಿನ ಬಲಗಡೆ ಹರೀಶ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. (3ಚ) ಅವನು ಗಾಡಿಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (3ಟ) ಏಡಿ ಅಡ್ಡಡ್ಡ ಹೋಗುತ್ತದೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ರಾಜುವಿನ ಬಲಗಡೆ ಎಂಬುದು ರಾಜುವನ್ನವಲಂಬಿಸಿದೆ ಯಲ್ಲದೆ ಆಡುಗನನ್ನವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಮರದ ಬಲಗಡೆ ಇಲ್ಲವೇ ಗುಡ್ಡದ ಬಲಗಡೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಲ್ಲಿ, ಅದು ಆಡುಗನು ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಎಡ-ಬಲ ಪದಗಳ ಹುರುಳು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಒಂದು ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಯ ಬಾಗಿಲಿರುವ ಜಾಗವೇ ಅದರ ಮುಂದುಗಡೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಅದರ ಎಡಗಡೆ ಮತ್ತು ಬಲಗಡೆಗಳು ಅದರ ಎದುರು ನಿಂತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎಡಗಡೆ ಮತ್ತು ಬಲಗಡೆಗಳಿಗೆ ಸಮನಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ಒಂದು ಕಪಾಟಿನ ಎಡ-ಬಲಗಳು, ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯ ಎಡ(ಕಯ್)-ಬಲ(ಕಯ್)ಗಳು, ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಎಡ- ಬಲಗಳು ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎಡ-ಬಲಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರ ಎಡಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಎಡ-ಬಲವನ್ನು ಬಳಸುವ ಬದಲು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎಡ-ಬಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಡುಗನ ಇಂಬಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಹೊಂದಿರುವಂತೆಯೂ ಬರಬಲ್ಲುವು; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಆಡುಗನಿಗೆ ಎರಡನೇ ಮಹಡಿ ಕೆಳಗಿನ ಮಹಡಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತವನಿಗೆ ಅದು ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಒಳಕೋಣೆಯಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ಹೊರಕೋಣೆ ಹೊರಗೆ, ಮತ್ತು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿರು ವವನಿಗೆ ಹೊರಕೋಣೆಯೂ ಒಳಗೆಯೇ.

(2) ಸರಿಬದಿಯ ಪದಗಳು ಇಂಬಿನ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಸರಿಬದಿಯ ಪದಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (1ಕ) ಪೆನ್ನನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಹತ್ತಿರ ಇರಿಸಿದ್ದೇನೆ. (1ಚ) ಪುಸ್ತಕ ಪೆನ್ನಿನ ಹತ್ತಿರ ಇದೆ. (1ಟ) *ಪುಸ್ತಕ ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ದೂರ ಇದೆ. (2ಕ) ಪೆನ್ನನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ್ದೇನೆ. (2ಚ) *ಪುಸ್ತಕ ಪೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಇದೆ. (2ಟ) ಪುಸ್ತಕ ಪೆನ್ನಿನ ಕೆಳಗೆ ಇದೆ. ಪೆನ್ನನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಹತ್ತಿರ ಇರಿಸಿದೆಯಾದರೆ, ಪೆನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಹತ್ತಿರ ಇರುತ್ತದೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪುಸ್ತಕವೂ ಪೆನ್ನಿನ ಹತ್ತಿರ ಇರುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಹತ್ತಿರ ಎಂಬುದು ಸರಿಬದಿಯ ಪದ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಪೆನ್ನನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದೆಯಾದರೆ, ಪೆನ್ನು ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪುಸ್ತಕ ಪೆನ್ನಿನ ಕೆಳಗೆ ಇರುತ್ತದಲ್ಲದೆ ಮೇಲೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾಗಿ, ಮೇಲೆ ಎಂಬುದು ಸರಿಬದಿಯ ಪದವಲ್ಲ. ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತು ದೂರ ಪದಗಳು, ಮತ್ತು ಅವು ಕೊಡುವಂತಹದೇ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಬಳಿ, ಗುಂಟ, ಒಡನೆ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಸರಿಬದಿಯ ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಲ್ಲುವು; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ, ಆಚೆ-ಈಚೆ, ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ, ಅಡ್ಡ, ಮೂಡ-ಪಡು, ನಡುವೆ-ಸುತ್ತ, ಎಡಕ್ಕೆ-ಬಲಕ್ಕೆ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳು ಸರಿಬದಿಯಲ್ಲದ ಪದಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. (3ಕ) ರಾಜು ಹರಿಯೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ. (3ಚ) ಹರಿ ರಾಜುವಿನೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ. (4ಕ) ಹೊಳೆ ಗುಡ್ಡದ ಆಚೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. (4ಚ) ಗುಡ್ಡ ಹೊಳೆಯ ಈಚೆ ಇದೆ. (5ಕ) ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಕೋಟೆಯಿದೆ. (5ಚ) ಕೋಟೆಯ ನಡುವೆ ಮನೆಯಿದೆ. (3ಕ-ಚ)ದಲ್ಲಿ ಸರಿಬದಿಯ ಒಂದಿಗೆ ಪದ ಬಂದಿದ್ದು, ಎರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಅದನ್ನೇ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (4ಕ-ಚ) ಮತ್ತು (5ಕ-ಚ)ಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಬದಿಯಲ್ಲದ ಆಚೆ-ಈಚೆ, ಸುತ್ತ-ನಡುವೆ ಪದಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, (ಕ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಪದವನ್ನೇ (ಚ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹುರುಳು ಮಾರ್ಪಡದ ಹಾಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. (3) ಇಂಬಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡು ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳು ಒಂದು ಇರುಹ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ಎಸಕ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಇಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಂದ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಒಂದು ಎಸಕದಲ್ಲಿ ಇಂಬಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ ಹಾಗೆ ನಡೆಯುವ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಬೆಕ್ಕು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಆಡುತ್ತಿದೆ. (1ಚ) ಬೆಕ್ಕು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿತು.

(1ಟ) ಬೆಕ್ಕು ಮನೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ಓಡಿತು. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಆಡುವ ಎಸಕ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (1ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಇಗೆ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನುಗ್ಗುವ ಎಸಕದ ಗುರಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (1ಟ)ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಇಂದ ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನುಗ್ಗುವ ಎಸಕದ ಸುರು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಎಸಕಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಳಸಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಯೂ ಬಳಸ ಬಹುದು; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳ ಹುರುಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಬಾವಿಯೊಳಗೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. (2ಚ) ಬಾವಿಯೊಳಗಿನಿಂದ ನೀರು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. (2ಟ) ಬಾವಿಯೊಳಕ್ಕೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. (3ಕ) ಹಕ್ಕಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿತು. (3ಚ) ಹಕ್ಕಿ ಮರದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಹಾರಿತು. (3ಟ) ಹಕ್ಕಿ ಮರದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು. (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಬಾವಿ ಇಂಬು ಎಂದಿಶ್ಟೇ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಾವಿಯಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ, ಎಂದರೆ ಚಿಮ್ಮುವ ಎಸಕದ ಸುರು ಬಾವಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (2ಟ)ದಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಾವಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ, ಎಂದರೆ, ಚಿಮ್ಮುವ ಎಸಕದ ಗುರಿ ಬಾವಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ (3ಕ-ಟ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆ. (4) ಹೆಚ್ಚು ಪದಕಂತೆಗಳ ಬಳಕೆ ಇರುಹದ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕದ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿನ ಪದಕಂತೆ ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಹರವಿನ ಪದಕಂತೆ ಬಳಿಕ ಬರುತ್ತದೆ. ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಇಂತಹದೇ ಓರಣವಿರುವುದನ್ನು (7.5.1(2))ರಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವೆವು. (1ಕ) ಅವನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೋಟೆಲಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಪೋಲೀಸರು ಬಂದಾಗ ನಾವು ಪೂನಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳಗೆ ದೇವರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. (1ಟ) ಅವರು ಆಪೀಸಿನಲ್ಲಿ ಮೇಜಿನ ಸುತ್ತ ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯು ತ್ತಿದ್ದರು. (1ಕ)ದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹರವಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಮೊದಲು ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಹರವಿನ ಒಂದು ಹೋಟೆಲಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಬಳಿಕ ಬಂದಿದೆ; (1ಚ-ಟ)ಗಳಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಮೇಲಿನ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಚ್ಚು ಪದಕಂತೆಗಳು ಬಳಕೆ ಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅವು ಒಂದೇ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಅಂತಹ ಪದಕಂತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲವೇ ಹಾಗೂ ಪದದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಬಳಸಿದರೆ, ಅವು ಎರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಚ್ಚು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇಂಬುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.

(2ಕ) ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಯ್ಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಟೆಲುಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (2ಚ) ಅವರು ಕಳ್ಳರನ್ನು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (5) ಇಂಬಿನ ಅಳತೆ ಎಣಿಕೆಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂಗುಲ, ಚೋಟು, ಗೇಣು, ಮೊಳ, ಮೀಟರ್, ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಇರುಹಗಳ ಇಲ್ಲವೇ ಎಸಕಗಳ ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. (1ಚ) ಈ ಬಟ್ಟೆ ಮೂರು ಮೀಟರ್ ಇದೆ. ಅಳತೆಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಕಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವುದು ಬೇಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಎಣಿಕೆ ಪದಗಳ ಬದಲು ಕೆಲವು, ಹಲವು ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ಕೆಲವು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಊರೂರು ಅಲೆದ. ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅದರ ಸುರು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹೊತ್ತಿನ ತಿಳಿವನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇಂದ ಮತ್ತು ವರೆಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ತನಕ ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಗುಡ್ಡದ ವರೆಗೆ ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. (3ಚ) ಅವನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮಯ್ಸೂರಿನ ತನಕ ಹಲವು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳ ಹಾಗೆ, ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನೂ -ಗಟ್ಟಲೆ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಿ, ಅಳತೆ ಕಚಿತವಲ್ಲ, ಆದರೆ, ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಮಯ್ಲುಗಟ್ಟಲೆ ಓಡಿದ. (4ಚ) ಅವರು ಕಿ.ಮೀ.ಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಡು ಕಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. (6) ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಬಳಕೆ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ಅಳತೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವರ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. (1ಚ) ಅವನು ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಅರ್ದ ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಮಾರೆಸಕಗಳ ಇಂಬನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಇರುಹಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ಕಿ.ಮೀ.ಗೊಮ್ಮೆ ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. (2ಚ) ಮೀಟರ್ಗೆ ಎರಡರ ಹಾಗೆ ಪಿನ್ನುಗಳನ್ನು ಊರಿದ್ದಾರೆ.

(2ಟ) ಅವರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳು ಏಳಡಿಗೆ ಒಂದರ ಹಾಗೆ ಇವೆ. (2ತ) ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳು ಮೀಟರ್ಗೆ ಎರಡರ ಹಾಗೆ ಇವೆ. ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಿ, ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. (3ಚ) ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೂ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದರು. (7) ಇಂಬಿನ ಹರವು ಹೊತ್ತಿನ ತಿಳಿವನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಎಸಕದ ಗಡುವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುವೆವು; ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಜಾಗ ಪಾಂಗಿಗೆ ಇಂತಹದೇ ಬಳಕೆಯಿದ್ದು, ಅದು ಇಂಬಿನ ಹರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ ಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು: (1ಕ) ಅವನು ಆ ಚಿಕ್ಕ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದ. (1ಚ) ನಾಲ್ಕು ಮೀಟರ್ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೂರು ಅಂಗಿ ಹೊಲಿದ. ಇಂಬಿನ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಹರವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (2ಕ) ಅವನು ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ. (2ಚ) ಅವನು ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ.ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ. ಓಡಿದ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಿ.ಮೀ. ಸಯ್ಕಲ್ ತುಳಿದ. (2ಟ) ಎರಡು ಎಕ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಕ್ರೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಿ.ಮೀ.ನಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಆತನು ನಡೆಸಿದ ಇಡೀ ಎಸಕದ ಹರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ. ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಿ.ಮೀ. ಎಂಬವುಗಳು ಅದರ ಅಂಗವಾಗಿ ಆತನು ನಡೆಸಿದ ಎರಡು ಎಸಕಗಳ ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. (8) ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಳತೆ ಹೊತ್ತಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಇಂಬಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಳತೆಗಳೆಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ: ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು, ಮತ್ತು ವರೆಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ತನಕ ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಇಲ್ಲಿಂದ ಮಾಡಿನ ತುದಿಗೆ ಹತ್ತು ಅಡಿ ಇದೆ. (1ಚ) ಕಿಟಿಕಿಯ ವರೆಗೆ ಮಳೆ ನೀರು ನಿಂತಿದೆ. (1ಟ) ಎರಡಡಿ ತನಕ ಕೊಳಕಾಗಿದೆ. (1ತ) ಇಲ್ಲಿಂದ ಆ ಮರದ ವರೆಗೆ ಅವರ ಜಾಗ ಇದೆ. ಇಂದ ಎಂಬುದರ ಬದಲು ಮೇಲೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿಯೂ ಹಿಂದಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಎರಡಡಿ ಮೇಲೆ ಕೊಳಕಾಗಿದೆ.

(2ಚ) ಕಿಟಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡಡಿ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಬಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಬಳಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಳತೆಯ ಮುಂದಿನ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (3ಕ) ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. (3ಚ) ಕಿಟಿಕಿಯ ತನಕ ನೀರು ಬಂದಿತ್ತು. (3ಟ) ನಾಯಿ ಬಾಗಿಲಿನ ವರೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. (3ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು (3ಚ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ನೀರು ಕಿಟಿಕಿಯ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಳತೆಯ ಹಿಂದಿನ ಜಾಗವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಇವತ್ತಿನಿಂದ ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆ ಸುರುವಾಗುತ್ತದೆ. (4ಚ) ಇಲ್ಲಿಂದ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ವರೆಗೆ ಅವರ ತೋಟ ಇದೆ. (4ಟ) ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಶನಿವಾರದ ವರೆಗೆ ಜಾತ್ರೆ ಇದೆ. (4ಕ) ಸೊಲ್ಲಿಗೆ ಇವತ್ತೂ ಜಾತ್ರೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, (4ಚ)ದಲ್ಲಿ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮರ ಅವರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವುಂಟಾಗಬಲ್ಲುದು, ಮತ್ತು (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ಶನಿವಾರವೂ ಜಾತ್ರೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. (9) ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳ ಬಳಕೆ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಎರಡು ಹುರುಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕಟ್ಟಕಡೆಗೆ, ನಟ್ಟನಡುವೆ, ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು, ಕೊಟ್ಟಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಕೆಳಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆಮೇಲೆ ಎಂಬಂತಹ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಇಂಬಿನ ಪಾಂಗಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಂಬ ಹುರುಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಬರುತ್ತದೆ. (1ಕ) ಬೆಕ್ಕು ಮರದ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದೆ. (1ಚ) ಅಂಗಳದ ನಟ್ಟನಡುವೆ ಒಂದು ತುಲಸಿ ಗಿಡ ನಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (1ಟ) ತೊಟ್ಟಿಲು ಕೆಳಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅಡಿಗಡಿಗೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ನಡುನಡುವೆ, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬಂತಹ ಇಮ್ಮಡಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಇಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವನು ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಕಯ್ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. (2ಚ) ಅವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಿಂತು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. (2ಟ) ಎಲ್ಲಾ ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಇರಿಸಿದ್ದರು. (10) ಮಂದಿಗಳನ್ನು ಇಂಬಾಗಿ ಬಳಸುವುದು

ಒಂದು ಎಸಕದ ಇಲ್ಲವೇ ಇರುಹದ ಇಂಬಾಗಿ ಉಸಿರಿಗಳನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ಮಂದಿ ಯನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿವೆ. ಇಂಬಿನ ಪದಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಂದಿ ಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿರುವ ಕೆಳಗಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿವೆ: (1ಕ) ಅವನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತ. (1ಚ) ಅವನು ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಹೊದೆಸಿದ. (1ಟ) ನಾನು ಅವನ ಬಲಗಡೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಮಂದಿಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (2ಕ) ನಾನು ಅವನ ಕಡೆಗೆ/ಅವನಿಗೆ ಹೋದೆ. (2ಚ) ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಯಿಂದ/ಅವನಿಂದ ಬಂದೆ. (2ಕ)ದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಎಂಬುದರ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಳಿಯಿಂದ ಎಂಬುದರ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಮಂದಿಯನ್ನು ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಿದಾಗ, ಅದು ಮಂದಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಒಡೆತನವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ಮಂದಿಯನ್ನಲ್ಲ. (3ಕ) ಅವನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳಿವೆ. (3ಚ) ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಒಂದು ಪೂಜೆಯಿದೆ. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಅವನಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವನ ಮಯ್ಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಹುರುಳಿಲ್ಲ, ಅವನ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ. ಈ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಪದರೂಪಗಳ ಬಳಿಕ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇಂದ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಪಾಂಗನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಇಗೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಒಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (4ಕ) ಅವನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (4ಚ) ಅವನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸುರು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಎಂಬ ಪದರೂಪಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿ ನೇರವಾಗಿ ಇಂಬಿನ ಹುರುಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು, ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಮಾರ್ಪುರುಳುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಮಂದಿಯನ್ನು ಸುರು, ಗುರಿ ಇಲ್ಲವೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (5ಕ) ಅವನಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನೆರವು ದೊರೆತಿದೆ. (5ಚ) ಆ ವಿಶಯವನ್ನು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ. (5ಟ) ಅವನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ.

7.5.3 ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬು

ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳ ನಡುವೆ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹೋಲಿಕೆಗಳಿವೆ. ಹಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಮುಕ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಇವೆ. (1) ಇಂಬು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವಂತಹದು ಮತ್ತು ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದಂತಹದು: (1ಕ) ಅವರು ಗಾಡಿಯನ್ನು ಹತ್ತಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು. (1ಚ) ಅವರು ಮದುವೆಯನ್ನು ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿದರು. ಗಾಡಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರೆ, ಅದು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು; ಆದರೆ, ಮದುವೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿದರೆ, ಕಾಣಲು ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಗಾಡಿಯ ತಳ್ಳುವಿಕೆ ನನಸಿನ ತಳ್ಳುವಿಕೆ, ಆದರೆ ಮದುವೆಯ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆ ನೆನಸಿನ ಮುಂದೂಡುವಿಕೆ. (2) ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನನಸಿನ ಪದಗಳನ್ನೇ ನೆನಸಿನ ಪದಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬಿನ ಬಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬಳಕೆ ಯಾಗುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: ಹೊತ್ತಿನ ಬಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹಲವು ಪದಗಳು ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇಂಬಿನ ಪದಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ, ಹೊತ್ತಿನ ಬಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುವಂತಹ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುವೂ ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಇಂಬಿನ ಬಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವಂತ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. (3) ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಆಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಲವು ಆಯಗಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾದ್ಯವಿದ್ದು, ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ, ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ, ಎಡಕ್ಕೆ- ಬಲಕ್ಕೆ, ನಡುವೆ-ಸುತ್ತ, ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ, ಮೂಡ-ಪಡು, ತೆಂಕ-ಬಡಗ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಪದಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. (4) ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಈ ಪದಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಅದರ ಮಾರ್ಪುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಮೇಜನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ. (1ಚ) ಆ ಕೆಲಸ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್ನಂತಹ ಕೆಲವು ನುಡಿಗಳು ಇಂಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನ ಪದಜೋಡಿಯನ್ನೇ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲೂ ಬಳಸುತ್ತವೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಚಯ್ನೀಸ್ನಂತಹ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ನುಡಿಗಳು ಮೇಲೆ-ಕೆಳಗೆ ಎಂಬ ಹುರುಳಿನ ಪದಜೋಡಿಯನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಹೊತ್ತನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ಎಂಬುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಮೇಲೆ ಎಂಬುದರ ಬಳಕೆಯೂ ಮುಂದೆ ಎಂಬುದರ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಎತ್ತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (2ಕ) ಅವನು ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. (2ಚ) ಆಮೇಲೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. (2ಟ) ಮೂರು ವರ್ಶದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಈ ಊರಿಗೆ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಳಗೆ ಎಂಬುದರ ಬಳಕೆಯೂ ಮೂರು ವರ್ಶದ ಕೆಳಗೆ ಎಂಬಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಎಂಬುದರ ಹುರುಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

7.6 ಬೇರೆ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳು

Eke →

ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಇಂಬುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಸಕದ ಮುಟ್ಟು (ಕರಣ), ಕತ (ಕಾರಣ), ಅಳಬು (ಉದ್ದೇಶ) ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆಯೂ ಕೆಲವು ವಿಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸುರು, ಗುರಿ, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಒಡನಾಡಿ, ಹೋಲುಗ, ಮತ್ತು ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಾಡುಗ ಎಂಬಂತಹ ಕೆಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನೂ ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯೆಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

7.6.1 ಎಸಕದ ಮುಟ್ಟು

ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ ಮುಟ್ಟನ್ನು (ಕರಣವನ್ನು) ಎಸಕದ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ನಾಯಿಯನ್ನು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದ. (1ಚ) ಅವನು ನಾಯಿಯನ್ನು ಕೋಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದ. (2ಕ) ಅವನು ಕತೆಯನ್ನು ಪಚ್ಚೆ ಶಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ. (2ಚ) ಅವನು ಕತೆಯನ್ನು ಪಚ್ಚೆ ಶಾಯಿಯಿಂದ ಬರೆದ. ಹೆಚ್ಚಿನೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಎಸಕದ ಮುಟ್ಟನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸ ಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಹೊರಪಡಿಕೆಗಳೂ ಇವೆ: (1) ಎಸಕಪದದ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳದಲ್ಲೇನೇ ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆ ಯಾದರೆ, ಮುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಅವನ್ನೇ ಬಳಸುವ ಬದಲು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆ ಯಾಗದ ಪಾಂಗನ್ನು (ಸುರು ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆಯಾದರೆ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು, ಮತ್ತು ಜಾಗ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆಯಾದರೆ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು) ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿನಿಂದ ಕಾಲು ತೊಳೆದ > *ಅವನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲು ತೊಳೆದ. (3ಚ) ಅವನು ಬಾವಿಯಿಂದ ರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಸೇದಿದ > *ಅವನು ಬಾವಿಯಿಂದ ರಾಟೆಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿದ. ಆದರೆ, ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗಳು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿವೆಯಾದರೆ, ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳೆರಡನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಟ) ಅವನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಾನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲು ತೊಳೆದ. (3ತ) ?ಅವನು ಬಾವಿಯಿಂದ ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ತಂದ ಹೊಸ ಹಗ್ಗದಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿದ.

(2) ಎಸಕದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಅದರ ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿಸಿರುವಲ್ಲಿ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಎಸಕದ ಮುಟ್ಟನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದಾಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಯಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. (4ಚ) ಅವನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಯ್ಯಿಂದ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. (4ಟ) *ಅವನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಯ್ಯಿಂದ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. (4ತ) *ಅವನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿದ. ಎಸಕದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದ ಮುಟ್ಟು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳೆರಡನ್ನೂ (4ಟ)ದಲ್ಲಿ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು (4ತ)ದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗಾಗಿ ಅವೆರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳೂ ಸರಿಯಿಲ್ಲ. (3) ಮಾಡುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬರಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಆಗುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರಲಾರದು: (5ಕ) *ಚೂರಿಯಿಂದ ಹಣ್ಣು ಚುಚ್ಚಿತು. (5ಚ) *ಹಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗ ಕಡಿಯಿತು. (4) ನೇರವಾಗಿ ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸುವಂತಹದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಎಸಕ ವನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ನೆರವನ್ನು ನೀಡುವಂತಹದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಮುಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು: (6ಕ) ಅವನು ಕಲ್ಲನ್ನು ಒಂದು ಸುತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ಒಡೆದ. (6ಚ) ಅವನು ಪಾಯಸವನ್ನು ಒಂದು ಚಮಚದಿಂದ ತಿಂದ. (6ಕ) ಸೊಲ್ಲು ಒಡೆಯುವ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ, ಸುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು (6ಕ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ ((6ಟ) ನೋಡಿ); ಆದರೆ, ಚಮಚವನ್ನು ಆ ರೀತಿ (6ಚ) ಸೊಲ್ಲಿನ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ, (6ಚ) ಸೊಲ್ಲು ತಿನ್ನುವ ಎಸಕವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಚಮಚ ನೆರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತದೆ ((6ತ) ನೋಡಿ): (6ಟ) ಸುತ್ತಿಗೆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಒಡೆಯಿತು. (6ತ) *ಚಮಚ ಪಾಯಸವನ್ನು ತಿಂದಿತು. (5) ಹಲವು ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ಮುಟ್ಟುಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳಿಗಿರುವ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ಮುಟ್ಟು ಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಎದುರು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: ಕಚ್ಚು ಹಲ್ಲು ನೋಡು ಕಣ್ಣು ಕೇಳು ಕಿವಿ ತುಳಿ ಕಾಲು ನೆಕ್ಕು ನಾಲಿಗೆ ಮೂಸು ಮೂಗು ಕೇರು ಗೆರಸೆ ತೊಳೆ ನೀರು ತುರುವು ತುರಿಮಣೆ ಪರಚು ಉಗುರು

ಬಾಚು ಬಾಚಣಿಗೆ ಮೆಟ್ಟು ಕಾಲು ಉಳು ನೇಗಿಲು ಅಗೆ ಗುದ್ದಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಇಂತಹ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಅವುಗಳ ಮುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಈ ಮುಟ್ಟುಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನಾದರೂ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: (8ಕ) ಅವನು ಮಣ್ಣು ಕಾಲಿನಿಂದಲೇ ಹುಡುಗನನ್ನು ತುಳಿದ. (8ಚ) ಅವನು ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲು ತೊಳೆದ. (8ಟ) ಬೆಕ್ಕು ತನ್ನ ಹರಿತವಾದ ಉಗುರಿನಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಪರಚಿತು. (6) ಎಸಕದ ಮುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಎಸಕ ಆ ಮುಟ್ಟಿನಿಂದ ತೊಡಗಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಎಸಕಕ್ಕೆ ಅದು ಜಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ದೊರಕುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅಂತಹ ಹುರುಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲದಂತಹ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟನ್ನು ಸುರು ಇಲ್ಲವೇ ಜಾಗ ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

7.6.2 ಎಸಕದ ಕತ

ಒಂದು ಎಸಕ ನಡೆಯಲು ಇನ್ನೊಂದು ಎಸಕ ಕತ(ಕಾರಣ)ವಾಗಿರಬಲ್ಲುದು; ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಬದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಡೆದ ಎಸಕವನ್ನು ಎರಡನೆಯದರ ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿದುದರಿಂದ ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. (1ಚ) ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದುದರಿಂದ ಇವತ್ತು ರಜೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. (1ಟ) ಮದ್ದು ಕುಡಿದುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಚನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬಂತು. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕತವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಎಸಕ ಮುಕ್ಯ ಎಸಕದ ಮೊದಲೇ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಹಿಂಬೊತ್ತಿನ ಹೆಸರುರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಕ್ಯ ಎಸಕದ ಬಳಿಕ ನಡೆಯಲಿರುವ ಎಸಕವನ್ನೂ ಅದರ ಕತವೆಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಎಸಕ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವು ದೆಂಬುದು ಕಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಆಪೀಸಿನಿಂದ ಬೇಗನೆ ಬಂದ. (2ಚ) ಇವತ್ತು ಶಾಲೆ ಮದ್ಯಾನ್ನಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯುವುದರಿಂದ ಲೆಕ್ಕದ ಪಾಟ ಇಲ್ಲ. (2ಟ) ಊಟಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಮಂದಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಆಕೆ ಅಡಿಗೆಯವನನ್ನು ಕರೆಸಿದ್ದಳು. ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎಸಕಗಳನ್ನು ಕತವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಬದಲು, ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಕತಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ: (3ಕ) ಅವನು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳಿದ. (3ಚ) ಗೆಲ್ಲು ಕಾಯಿಗಳಿಂದ ಜಗ್ಗಿದೆ. (3ಟ) ಅವನು ಮಲೇರಿಯಾದಿಂದ ಸತ್ತ.

(3ತ) ನೆರೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಇಂತಹದೇ ಹುರುಳನ್ನು ಕೆಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಿಯೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೂಗಾಡಿದ > ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂಗಾಡಿದ. (4ಚ) ನೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಎಸಕಕ್ಕೆ ಕತ ಜಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಹುರುಳು ಸಿಗಲಾರದಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಜಾಗವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ: (4ಟ) *ಗೆಲ್ಲು ಕಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಗ್ಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಬೇರೊಂದು ಎಸಕ ಕತವಾಗಿ ಬಂದಿರುವಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಜಾಗವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ: (4ತ) *ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. (4ಪ) *ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದುದರಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ರಜೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

7.6.3 ಎಸಕದ ಅಳಬು

ಒಂದು ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಮಾಡುಗನಿಗಿರುವ ಅಳಬನ್ನು (ಉದ್ದೇಶವನ್ನು) ಅದರ ಗುರಿ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಆತ ಅರುವತ್ತು ಸಾವಿರ ಸಾಲ ಮಾಡಿದ. (1ಚ) ಆಕೆ ರಾತ್ರಿಯ ಪೂಜೆಗೆ ಹೂ ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (1ಟ) ನೆಂಟರ ಊಟಕ್ಕೆ ಅವಳು ಪಾಯಸ ಮಾಡಿದ್ದಳು. (1ತ) ಆಕೆ ದೋಸೆಗೆ ಹಿಟ್ಟು ಕಲಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (1) ಎಸಕಪದಗಳ ಹೆಸರುರೂಪಗಳನ್ನೂ ಈ ರೀತಿ ಬೇರೊಂದು ಎಸಕದ ಅಳಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. (1ಚ) ಸೀರೆ ಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅವನು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೋದ. ಎಸಕದ ಅಳಬು ಎಸಕದ ಬಳಿಕ ನಡೆಯುವ ಕಾರಣ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಸಕಪದದ ಹೆಸರುರೂಪಗಳು ಮುಂಬೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ (1ಕ-ಚ)ದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. (2) ಈ ನೆರವು ಪಾಂಗನ್ನು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ಅಳಬನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಸಕವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆ ನಡೆಸುವವನಿಗೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿಯಿರ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. (3) ಒಂದು ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅಳಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ಬಗೆಯ ಗುರಿ ಪಾಂಗು ಬಂದಿದೆಯಾದರೆ, ಅವೆರಡನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಳಬನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗುರಿ ಪಾಂಗಿಗೆ ಓಸ್ಕರ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ:

(2ಕ) ಪೂಜೆಗೋಸ್ಕರ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. (2ಚ) ಆಕೆ ಸೀರೆಗೋಸ್ಕರ ಗಂಡನಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (2ಟ) *ಆಕೆ ಸೀರೆಗೆ ಗಂಡನಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಓಸ್ಕರ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸದಿರುವ (2ಟ) ಸೊಲ್ಲು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು.

7.6.4 ಎಸಕದ ಒಡನಾಡಿ

ಎಸಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಂಗೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಒಡನಾಡಿ ಎಂಬ ಬೇರೆಯೇ ಒಂದು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಸರುಪದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಹೆಸರುಕಂತೆಗೆ ಒಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲವೇ ಒಡನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಆಕೆ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಡನೆ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. (1ಚ) ಆತ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಮಡಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (1ಟ) ಆಕೆ ಕೊಡದೊಂದಿಗೆ ತಂಬಿಗೆಯಲ್ಲೂ ನೀರು ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ. (1ತ) ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಗೂ ಏಟು ಕೊಟ್ಟರು. (1ಪ) ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯಿಂದಲೂ ಹಣ ಪಡೆದರು. (1ಗ) ಕೆನ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ತುಟಿಯೂ ಬಾತಿದೆ. (1) ಉಳಿದ ಪಾಂಗುಗಳ ಹಾಗೆ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎಸಕಪದ ದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲು, ಸೊಲ್ಲಿನ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ಸಂಬಂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಮೇಲೆ (1ಕ-ಗ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಮಾಡುಗ, ಈಡು, ಜಾಗ, ಗುರಿ, ಸುರು, ಮತ್ತು ಆಗುಗಗಳ ಮೂಲಕ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಲಾಗಿದೆ. (2) ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸುವ ಪಾಂಗು ಇವೆರಡನ್ನು ಅದಲು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ: (2ಕ) ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಗೂ ಏಟು ಕೊಟ್ಟರು > ಅವರು ಆಕೆ ಯೊಂದಿಗೆ ನನಗೂ ಏಟು ಕೊಟ್ಟರು. (2ಚ) ಆಕೆ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಬೆಲ್ಲದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ > ಆಕೆ ಬೆಲ್ಲದೊಂದಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಬೆರೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. (2ಟ) ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯಿಂದಲೂ ಹಣ ಪಡೆದರು > ಅವರು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನಿಂದಲೂ ಹಣ ಪಡೆದರು. ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಎರಡೆರಡು ಸೊಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಣಿಸುವ ಹುರುಳಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದ ಪಾಂಗುಗಳ ಬಳಕೆಪತ್ತುಗೆಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. (3) ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕೆಲವು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ನೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೇಸರದಿಂದಲೂ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ. (3ಚ) ಮಗಳ ಮದುವೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಸಾವಿಗೂ ಆತ ಸಾಲ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. (3ಕ)ದಲ್ಲಿ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಕತ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು (3ಚ)ದಲ್ಲಿ ಅಳಬು ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

(4) ಎಸಕಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇರುಹವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಇರುವಿಕೆಯ ಇಟ್ಟಳದಲ್ಲಿ ಇದು ಇರುಗ ಮತ್ತು ಜಾಗಗಳೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಬರ ಬಲ್ಲುದು; ಆದರೆ, ಜಾಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗಿನ ಬಳಕೆ ಅಶ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲ: (4ಕ) ರಾಜುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. (4ಚ) ?ಕೊಡದೊಂದಿಗೆ ತಂಬಿಗೆಯಲ್ಲೂ ನೀರಿತ್ತು. ಪರಿಚೆ ಇಟ್ಟಳದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಬಳಕೆ ಯಾಗಬಲ್ಲುದಲ್ಲದೆ, ಪರಿಚೆ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬರಲಾರದು: (5ಕ) ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡವರೂ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಾರೆ. (5ಚ) *ಈ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮೆತ್ತಗಿನೊಂದಿಗೆ ಸಿಹಿಯಿವೆ. ಪತ್ತುಗೆ ಇಟ್ಟಳದ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುಗ ಮತ್ತು ಪತ್ತುಗೆ ಪಾಂಗುಗಳೆರಡ ರೊಂದಿಗೂ ಅದು ಬರಬಲ್ಲುದು: (6ಕ) ಇವತ್ತು ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ರಜೆಯಿದೆ. (6ಚ) ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪದೊಂದಿಗೆ ಬೇಸರವೂ ಇದೆ.

7.6.5 ಎಸಕದ ಹೋಲುಗ

ಹೋಲುಗ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ನೆರವು ಪಾಂಗನ್ನೂ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅಂತೆ ಎಂಬ ಒಟ್ಟನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಹಾಗೆ ಈ ಪಾಂಗನ್ನೂ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಿನ ಮೂಲಕ ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸ ಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸೊಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಪಾಂಗುಗಳೊಂದಿಗೂ ಅದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು: (1ಕ) ರಾಜುವಿನ ಹಾಗೆ ಹರಿಗೂ ಕಾಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ. (1ಚ) ದನಗಳಂತೆ ಎಮ್ಮೆಗಳೂ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತವೆ. (1ಟ) ದನಗಳ ಹಾಗೆ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. (1ತ) ಗಿಡಗಳ ಹಾಗೆ ಮರಗಳೂ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿವೆ. (1ಪ) ಮಂಗಳೂರಿನ ಹಾಗೆ ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ. (1ಗ) ಅವನಂತೆ ಇವನಿಂದಲೂ ಹಣ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲಿನ (1ಕ-ಗ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿ, ಮಾಡುಗ, ಈಡು, ಆಗುಗ, ಜಾಗ, ಮತ್ತು ಸುರು ಪಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕ ಹೋಲುಗವನ್ನು ಎಸಕಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಬೇರೆ ಕೆಲವು ವಿಶಯಗಳಲ್ಲೂ ಹೋಲುಗ ಪಾಂಗು ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಮೂರು ಹೋಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ: (1) ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಹಾಗೆ ಹೋಲುಗ ಪಾಂಗನ್ನೂ ಅದನ್ನು ಎಸಕಪದ ದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸುವ ಪಾಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಅದಲು ಬದಲು ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತದೆ:

(2ಕ) ದನಗಳ ಹಾಗೆ ಎಮ್ಮೆಗಳೂ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತವೆ > ಎಮ್ಮೆಗಳ ಹಾಗೆ ದನಗಳೂ ನಮಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತವೆ. (2ಚ) ರಾಜುವಿನಂತೆ ಹರಿಗೂ ಕಾಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ > ಹರಿಯಂತೆ ರಾಜುವಿಗೂ ಕಾಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ. (2) ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಹಾಗೆ ಅದನ್ನು ಕೆಲವು ನೆರವು ಪಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಸಂಬಂದಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (3ಕ) ಅವನು ನೋವಿನ ಹಾಗೆ ಬೇಸರದಿಂದಲೂ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ. (3ಚ) ಮಗಳ ಮದುವೆಯಂತೆ ತಾಯಿಯ ಸಾವಿಗೂ ಅವನು ಸಾಲ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. (3ಟ) ಅಕ್ಕಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ಹಾಗೆ ಗೋದಿ ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಈ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. (3) ಒಡನಾಡಿ ಪಾಂಗಿನ ಹಾಗೆ ಅದನ್ನು ಇರುಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಇರು ಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂದಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ: (4ಕ) ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ರಜೆಯಿದೆ. (4ಚ) ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟಿನ ಹಾಗೆ ಬೇಸರವೂ ಇದೆ. (4ಟ) ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ದೊಡ್ದವರೂ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಾರೆ.

7.6.6 ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಾಡುಗ

ಒಂದು ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗಿರುವ ಎಸಕಪದಗಳಿಗೆ ಇಸು ಒಟ್ಟನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಪಾಂಗಿಟ್ಟಳಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಸೇರುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗು ಎಸಕದ ಮೇಲಿನ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎಶ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಸಕದಲ್ಲಿ ಅದು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನವಲಂಬಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಬೇರೊಂದು ಪಾಂಗಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಎಸಕದ ಮಾಡುಗವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುವಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಲು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಪದಕಂತೆಗೆ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆ: (1ಕ) ಅವನು ಒಂದು ಮರ ಕಡಿದ > ನಾನು ಅವನ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರ ಕಡಿಸಿದೆ. (1ಚ) ಅವನು ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿದ > ನಾನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿಸಿದೆ. (1ಟ) ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿದ > ನಾನು ಅವನ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿಸಿದೆ. (1ತ) ಅವನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿದ > ನಾನು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿಸಿದೆ. (1ಪ) ಅವನು ಮಗುವಿಗೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿದ > ನಾನು ಅವನ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿಗೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿದೆ. ಮೇಲಿನ ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಸುವ, ಸೇದಿಸುವ, ಮೆತ್ತಿಸುವ ಇಲ್ಲವೇ ಚೆಲ್ಲಿಸುವ ಎಸಕಗಳ ಮಾಡುಗನನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿಸಿದರೂ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾರ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿರ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸದಿದ್ದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅಂತಹ ಪಾಂಗನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು ನೆರವು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟಳದ ಪಾಂಗಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ; ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು: (2ಕ) ನಾನು ಅವನಿಂದ ಮರ ಕಡಿಸಿದೆ. (2ಚ) ನಾನು ಅವನಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿಸಿದೆ. (2ಟ) ನಾನು ಅವನಿಂದ ಗೋಡೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿಸಿದೆ. (2ತ) ನಾನು ಅವನಿಂದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿಸಿದೆ. (2ಕ-ತ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಾಡುಗ ಪಾಂಗನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಸುರು ಪಾಂಗನ್ನು ಬಳಸದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು (2ಚ)ದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಾಡುಗವನ್ನು ಸುರು ಪಾಂಗಾಗಿ ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ, ಎಸಕದ ಸುರು ಆ ಪಾಂಗಿನಿಂದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸಿರುವಲ್ಲಿ ಎಸಕವನ್ನು ಆತನ ಮೂಲಕ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲಶ್ಟೇ ಒತ್ತು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ.